I SA/Gd 2675/02

WyrokWSA w Gdańsku2005-06-14

Skład orzekający: Alicja Stępień, Tomasz Kolanowski, Joanna Zdzienicka-Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy podatkowe prawidłowo ustaliły obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości za lata 2001 i 2002, opierając się na protokole kontroli, mimo wątpliwości strony co do posiadania i charakteru nieruchomości oraz braku zapoznania strony z nowymi dowodami?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję organu pierwszej instancji, ponieważ organy podatkowe nie wykazały jednoznacznie, że na stronie ciążył obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości za lata 2001 i 2002. Postępowanie dowodowe nie wyjaśniło wszystkich istotnych okoliczności dotyczących posiadania nieruchomości, a strona nie została zapoznana z nowymi dowodami zebranymi po zakończeniu postępowania dowodowego przez organ pierwszej instancji, co stanowi istotne naruszenie prawa procesowego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wójta Gminy, a następnie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, określających "A" Sp. z o.o. zaległość podatkową w podatku od nieruchomości za lata 2001 i 2002. Strona skarżąca kwestionowała posiadanie i charakter nieruchomości, na których rzekomo prowadziła działalność gospodarczą. Organy podatkowe oparły swoje rozstrzygnięcia głównie na protokole kontroli, który strona podważała. Skarżąca zarzuciła również naruszenie przepisów proceduralnych.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy. Zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 10 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Orzekł, że powyższe decyzje nie mogą być wykonane.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Alicja Stępień Sędziowie WSA Tomasz Kolanowski NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska /spr./ Protokolant Agnieszka Zalewska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2001 i 2002 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy z 16 lipca 2002 roku nr [...] zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 10 (słownie: dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 2) powyższe decyzje nie mogą być wykonane. I SA/Gd 2675/02 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia 16 VII 2002 r. Wójt Gminy określił "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w R. z siedzibą w K. zaległość podatkową w podatku od nieruchomości za 2001 r. i 2002 r. w kwocie 6.745,30 zł wraz z odsetkami. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że strona jest użytkownikiem działek Nr: [...] które stanowią ogrodzony kompleks gospodarczy. Wbrew ustawowemu obowiązkowi strona nie zadeklarowała prawidłowo podatku od nieruchomości i nie dokonała żadnej wpłaty podatku przez 7 miesięcy 2001 r. oraz 2002 r. co spowodowało powstanie zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę. W odwołaniu od decyzji strona podniosła, że nie prowadziła działalności gospodarczej na działce Nr [...], gdyż budynki są w ruinie. Stwierdziła, że działka zaś Nr [...] należy do innego podmiotu. Zarzuciła brak dokumentów potwierdzających, kto dysponuje działkami Nr [...] Decyzją z 30 września 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 6 ust. 8 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, poz. 31 z późn. zm.) osoby prawne są obowiązane składać do dnia 15 stycznia deklaracje na podatek od nieruchomości na dany rok podatkowy i wpłacać obliczony w deklaracji podatek od nieruchomości bez wezwania – na rachunek budżetu właściwej gminy za poszczególne miesiące w terminie do dnia 15 każdego miesiąca. Strona zadeklarowała jedynie budynki mieszkalne o powierzchni 55,84 m2, podczas gdy we władaniu strony znajdują się budynki związane z działalnością gospodarczą o powierzchni 223 m2 i grunty związane z tą działalnością o powierzchni 5.295 m2. Charakter tych gruntów i budynków wynika zarówno z ich przeznaczenia (np. magazyn paliw, dystrybutor paliw, myjnia z rampą), jak i pozostawania w dyspozycji przedsiębiorcy. Organ podatkowy dokonał czynności sprawdzających, przeprowadzając w dniu 9 stycznia 2000 r. kontrolę nieruchomości i sporządzając z tych czynności protokół. Z protokółu tego wynika, że strona użytkuje nieruchomości oznaczone jako działki Nr [...], które stanowią jeden ogrodzony kompleks gospodarczy. Na działce Nr [...]znajduje się magazyn i dystrybutor paliw oraz myjnia z rampą i komory bezodpływowe. Nieruchomości znajdują się we władaniu strony w wyniku przekazania przez Spółdzielnię Usług Rolniczych w K. W planie zagospodarowania przestrzennego określono ich funkcję jako urządzenia usługowe rolnictwa. Strona nie dokonała zmian w sposobie użytkowania gruntów ani budynków np. na potrzeby mieszkania. Nie znajdują potwierdzenia zarzuty strony zawarte w odwołaniu zarówno co do charakteru nieruchomości, jak i dysponowania nimi przez stronę. Protokół kontroli z dnia 9 stycznia 2001 r., podpisany przez stronę stwierdza, że strona użytkuje ogrodzony kompleks nieruchomości, na który składają się częściowo zabudowane działki Nr [...] oraz działka Nr [...]. Stan ten potwierdza także załącznik Nr 1 do protokołu z Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia członków SUR w K. z dnia 4 stycznia 1992 r., w którym wymienia się m.in. magazyn paliw, dystrybutor paliw i myjnię betonową. Obiekty te znajdują się głównie na działce Nr 137/2. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. wniosła o uchylenie decyzji w całości oraz o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 6 ust. 8 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, albowiem jako osoba prawna zobowiązana jest sama ustalić wysokość podatku w deklaracji, a tak zadeklarowany podatek wpłacać w terminie. Protokół kontrolny dotyczy działki Nr [...] w K., nie stanowi dowodu, że skarżąca dysponowała i użytkowała przedmiotową nieruchomość. W ocenie organu odwoławczego działka Nr [...] zabudowana jest stacją paliw, magazynem paliwowym oraz trójkomorową myjnią bezodpływową. Skarżąca wyjaśniła, iż stację paliw i zbiorniki paliwowe zbudowano w 1975 r. na działce [...] w K., a myjnię samochodową wzniesiono w latach 1989-1992. Dodatkowo skarżąca podniosła, iż w wyniku własnego postępowania wyjaśniającego ujawniła szereg nieruchomości, w tym działki Nr [...], o których istnieniu wcześniej nie wiedziała. Skarżąca ma ponadto wątpliwości dotyczące zasadności wydzielenia działki Nr [...]z nieruchomości [...]. Marginalnie skarżąca wskazuje, iż właściciel nieruchomości [...]Gmina nie wyrażał zgody na użytkowanie tej działki, przez co uniemożliwił dojazd do działek Nr [...]. Dodatkowo skarżąca wyjaśniła, iż stan nieruchomości położonych na przedmiotowych działkach uległ znacznej dewastacji, zatem nie jest prawidłowe uznanie, że skarżąca Spółka prowadziła na tych nieruchomościach intensywną działalność gospodarczą. W ocenie skarżącej organy podatkowe nie rozpoznały istoty sprawy tj. nie określiły zaległości podatkowej, tylko prowadziły postępowanie w sprawie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za lata 2001 i 2002 . W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na jej uwzględnienie. W sprawie podobnie jak w poprzednio wyznaczanych sprawach dotyczących podatku od tej nieruchomości za lata poprzednie (sygn. SA/Gd 1119/01, 1654/01 i 1994/01) istnieje spór co do stanu faktycznego i prawnego działek gruntu położonych w K. o numerach [...]. Jego rozstrzygnięcie ma istotny wpływ na kwestie związane z określeniem wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2001 i 2002 r. Jak wynika z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, poz. 31 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2000 r., obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na osobach fizycznych, prawnych oraz jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które są właścicielami lub samoistnymi posiadaczami nieruchomości albo obiektów budowlanych nie złączonych trwale z gruntem (pkt 1), są użytkownikami wieczystymi nieruchomości lub ich części (pkt 2), są posiadaczami nieruchomości albo obiektów budowlanych nie złączonych trwale z gruntem, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem lub innego tytułu prawnego, a także umowy zawartej z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa albo z ustanowionego zarządu (pkt 3) lub posiadają bez tytułu prawnego nieruchomości lub ich części albo obiekty budowlane nie złączone trwale z gruntem, stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem nieruchomości wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie Lasów Państwowych (pkt 4). Dla prowadzenia dalszych rozważań na temat ewentualnych stawek podatku, czy momentu powstania obowiązku podatkowego, organy podatkowe muszą ustalić czy na stronie ciążył obowiązek podatkowy w 2001 i 2002 r., czyli czy zaistniała któraś z przesłanek wymienionych w art. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Jak wynika z akt sprawy przeprowadzone postępowanie podatkowe nie wyjaśniło tych okoliczności. Dokumentem na jakim oparły swoje rozstrzygnięcie organy podatkowe był protokół z kontroli nieruchomości z dnia 9 stycznia 2001 r., w którym kontrolujący stwierdzili że spółka "A" użytkuje działki [...]. Na poparcie tego stwierdzenia brak jednak jakichkolwiek innych dowodów. Z kolei w protokole tym zawarto także wyjaśnienia strony, według których na powyższych działkach nie prowadzi działalności gospodarczej. Ponadto wskazał, że od 1990 r. działka Nr [...]136 nie została przekazana Spółce a o istnieniu działki [...]dowiedział się w październiku 2000 r. Pomimo powyższych zastrzeżeń, które były wielokrotnie podnoszone przez stronę w decyzjach organów obu instancji brak ustosunkowania się do kwestii posiadania działek. Z akt sprawy wynika natomiast, że według otrzymanej od Starostwa Powiatowego w B. informacji z rejestru gruntów, właścicielem działki [...]jest Gmina a jej administratorem Urząd Gminy, właścicielem działki Nr [...] jest Gmina a władającym Spółdzielnia Usług Rolniczych w K., natomiast właścicielem działki Nr [...]jest C. W aktach sprawy znajduje się także Uchwała Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Spółdzielni Usług Rolniczych w K. z dnia l stycznia 1992 r. Wynika z niego, że SUR w K. przekazała majątek trwały Spółce z o.o. "A" z siedzibą w R. Z załącznika do tej uchwały wynika, że przekazano między innymi grunt oznaczony numerem działki [...]w K. Jak można wywnioskować z treści pism strony działka ta została podzielona na działki [...]. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika zatem, że jedyną ze spornych działek, która pozostaje we władaniu skarżącego jest działka oznaczona w rejestrze gruntów pod Nr [...]. Jej posiadanie wynika z uchwały Walnego Zgromadzenia SUR w K. Najprawdopodobniej pomimo braku wyraźnego wskazania w uchwale, przekazano także działkę o Nr [...]. Powinno to jednak jednoznacznie wynikać z przeprowadzonego postępowania podatkowego. Zupełnie niejasny w kontekście zebranego materiału dowodowego jest natomiast stan faktyczny istniejący na działce Nr [...]będącej własnością Gminy. Dla udowodnienia istnienia obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości, konieczne jest udowodnienie posiadania przez stronę nieruchomości, choćby bez tytułu prawnego (art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). Wobec niewyjaśnienia wszystkich istotnych wątpliwości mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję jak i decyzję organu pierwszej instancji. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy podatkowe muszą udowodnić, że na stronie ciążył obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości i określić go wyraźnie w decyzji. W tym celu koniecznym jest przeprowadzenie postępowania dowodowego, przy wykorzystaniu wszystkich dostępnych środków dowodowych przewidzianych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.). Sąd zwraca również uwagę na błędy w postępowaniach prowadzonych przez organy obu instancji. Z akt sprawy wynika, że strona została zapoznana z materiałem dowodowym zebranym przez organ pierwszej instancji w dniu 18 stycznia 2001 r. Po tym dniu zebrano kolejne dowody w postaci kopii wypisów z rejestru gruntów dostarczonych przez Starostwo Powiatowe [...]w dniu 23 lutego 2001 r. Dowody te dołączono do materiału dowodowego już po wydaniu przez organ pierwszej instancji decyzji z 23 stycznia 2001 r. Organ drugiej instancji nie zapoznał strony w trybie art. 200 Ordynacji podatkowej 76 zgromadzonym materiałem dowodowym. W sytuacji, gdy w sprawie pojawiły się nowe dowody, z którymi nie zapoznano strony, doszło do istotnego naruszenia prawa procesowego mogącego mieć wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 23 stycznia 2001 r. Nr [...]. Ponadto Sąd orzekł w przedmiocie wykonalności decyzji w trybie art. 152, a o kosztach postępowania zgodnie z art. 200 w związku z art. 209 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło