I SAB/Wa 18/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej 1. zobowiązuje Ministra Infrastruktury do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku A. K. z dnia [...] czerwca 1997 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] lipca 1969 r. nr [...] dotyczącej odmowy przyznania prawa własności czasowej, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz A. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SAB/Wa 18/05 UZASADNIENIE A. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 12 stycznia 2005 r. skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury. W uzasadnieniu podniosła, że wyrokiem z dnia 12 grudnia 2002 r. sygn. akr I SA 1174/01 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2000 r., nr [...] i utrzymującą ją w mocy decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 2001 r., nr [...] odmawiającą przyznania byłym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] przy ul. [...] róg [...], stanowiącej część działki nr [...] z obrębu [...], oznaczonej nr hip. [...] we wsi C. nr [...], rej hip. [...] ([...] działki), nakładając na Ministra Infrastruktury obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy. Do dnia wniesienia skargi A. K. nie otrzymała żadnej decyzji w tej sprawie, chociaż od daty wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie upłynęły ponad dwa lata. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie, podnosząc w uzasadnieniu, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2002 r. wraz z aktami sprawy wpłynął do Ministerstwa 26 lutego 2003 r. Organ realizując wytyczne co do dalszego postępowania zawarte w powyższym wyroku występował z pismami do innych urzędów w celu zgromadzenia całości materiału dowodowego (pismo z dnia 5 kwietnia 2004 r. do Urzędu W. o aktualny wypis z ewidencji gruntów, z dnia 10 sierpnia 2004 r. do Urzędu W. i Archiwum W. o decyzje lokalizacyjne wydane dla Szpitala [...], pismo z dnia 15 listopada 2004 r. do Urzędu W. o decyzję dotyczącą ustanowienia trwałego zarządu na rzecz Wojewódzkiego Szpitala [...] itp.). Do chwili udzielenia odpowiedzi na skargę organ nie otrzymał w większości odpowiedzi na te pisma. Stwierdził ponadto, że skarga wniesiona przez A. K. do sądu nie została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, co zdaniem organu, powinno mieć miejsce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Tymczasem Minister Infrastruktury, który wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z aktami sprawy otrzymał w dniu 26 lutego 2003 r., jak sam przyznaje, pierwsze czynności w sprawie podjął dopiero w dniu 25 kwietnia 2004 r., tj. po roku i dwóch miesiącach. Za uzasadnianą przeszkodę w załatwieniu sprawy w terminie ustawowym nie może być uznana zwłoka innego organu w nadesłaniu organowi orzekającemu odpowiedzi na wysłane przezeń pisma, nie może ona być bowiem zakwalifikowana jako przyczyna niezależna od organu w rozumieniu art. 35 § 5 kpa. Ponadto należy podnieść, że w rozpatrywanej sprawie Minister Infrastruktury nie poinformował także skarżącej o przyczynach zwłoki w jej rozpatrzeniu. Skoro zatem w niniejszej sprawie właściwy organ nie wydał decyzji w terminie określonym w art. 35 kpa, a skarżąca nie miała obowiązku wzywać wcześniej Ministra Infrastruktury do usunięcia naruszenia prawa i wydania decyzji w sprawie, ponieważ zgodnie z art. 18 kpa Minister Infrastruktury jest organem naczelnym i art. 37 kpa nie ma do niego zastosowania, skargę należało uznać za uzasadnioną. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 149 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.