VII SA/Wa 1304/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski (spr.), Asesor WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2004r., Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U., nr 98, poz. 1071 z 2000r. z późn zm.) oraz art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 203 poz. 2016) po rozpatrzeniu odwołania H. W. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2004r., nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie decyzji ostatecznej nr [...] z dnia [...] listopada 2003r. na mocy której udzielono G. P. pozwolenia na użytkowanie budynku konfekcyjno-dziewiarskiego pobudowanego na działce nr ew. [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...]. W wyniku dokonanej analizy akt sprawy organ odwoławczy wskazał, że wniosek o wznowienie w sprawie ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2003r., na mocy której udzielono pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego zakładu konfekcyjno - dziewiarskiego złożył H. W.. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, iż wnioskodawca nie jest inwestorem. Zgodnie bowiem z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane stroną w postępowaniu administracyjnym dot. pozwoleń na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził ponadto, iż "skierowanie decyzji organu I instancji z dnia [...] stycznia 2004rr, nr [...] nadała H. W. przymiot strony". Jednakże uznanie w postępowaniu wznowieniowym odwołania skarżącego nie oznacza, że został mu nadany przymiot strony wynikający z art. 28 kpa w całym przeprowadzonym postępowaniu. Przedstawione okoliczności w opinii organu II instancji uzasadniał odmowę wznowienia postępowania. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004r., Nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył H. W., wnosząc o jej uchylenie. W skarżący podniósł, iż nie otrzymał decyzji zezwalającej na użytkowanie spornego budynku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie uzasadnił decyzji nr [...] "nie wskazał okoliczności faktycznej i prawnej, która uzasadniałaby słuszność wydanej decyzji". W opinii skarżącego twierdzenie, iż stroną w postępowaniu dotyczącym użytkowania budynku jest wyłącznie inwestor ma zastosowanie tylko w przypadku ubiegania się o pozwolenie na użytkowanie budynku posadowionego zgodnie z pozwoleniem budowlanym/ W niniejszej sprawie maja zastosowanie przepisy prawa budowlanego zawarte w ustawie z dnia 27.03.2003r o zmianie ustawy Prawo budowlane i innych ustaw zgodnie z którą do postępowań dotyczących obiektów budowlanych wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę – wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy art. 1 pkt. 37-39, zatem w niniejszej sprawie zastosowano niewłaściwe przepisy. Decyzje organów administracji naruszają również art. 77 par 1 i art. 28 ust. 2 prawa budowlanego. Zdaniem skarżącego jego prawa strony potwierdzają m.in.: fakt doręczenia mu wyroku NSA z dnia 31.07.1991r, sygn. akt IV S.A. 623/91, oraz fakt doręczenia załącznika graficznego do decyzji Urzędu Miasta [...] z dnia [...].02.1991r.. Prawo strony w niniejszym postępowaniu wynika ponadto z Zarządzenia Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 9.11.1982r w sprawie stref ochronnych, bowiem strefa ochronna określona w niniejszym zarządzeniu obejmuje działkę skarżącego. Przedstawiony materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza uczestnictwo skarżącego w sprawie na prawach strony od początku sprawy tj. od 1990r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stanowiącą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją (postanowieniem) ostateczną jeżeli postępowanie w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadą wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Bezspornym jest fakt, iż efektem niniejszego postępowania powinno być wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania. W oparciu o art. 149 § 3 kpa odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji. Zgodnie z poglądami doktryny wydanie takiego orzeczenia jest możliwe w razie gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 §1 i 2 kpa, a nie ma podstaw do jego przywrócenia. Z przyczyn podmiotowych odmowa wznowienia następuje gdy żądanie złoży podmiot nie będący stroną w sprawie lub strona nie mająca zdolności do czynności prawnych, a działająca bez przedstawiciela ustawowego. Zgodnie z art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Stwierdzić należy, iż powołany przepis w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości określa podmioty, które posiadają przymiot strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie i które mogą tym samym skutecznie żądać wszczęcia postępowania, czy też kwestionować zapadłe w nim rozstrzygnięcia. Skarżący nie mógł zaś w niniejszej sprawie uzyskać przymiotu strony postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie, ponieważ nie był on inwestorem spornego warsztatu ślusarskiego. Stwierdzić trzeba, iż mocą art. 59 ust. 7 powołanej ustawy skarżący wykluczony został z kręgu podmiotów mogących skutecznie żądać wszczęcia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie, czy też mogących skutecznie kwestionować zapadłe w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Podsumowując powyższe rozważania trzeba stwierdzić, że organy administracji prawidłowo dokonały wykładni art. 146 § 2 kpa, wydając postanowienie zgodnie z przepisami prawa materialnego. Postępowanie w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało prawidłowo zgodnie z zasadami zawartymi w przepisach art. 7, art. 77 i art. 80 kpa, organy administracji podjęły bowiem wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.