II SA/Ke 10/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 10/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie: Sędzia NSA Anna Żak, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant: Referent stażysta Katarzyna Mrozicka-Bąbel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2005 r. przy udziale --- sprawy ze skargi A. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] numer [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku oddala skargę. Wojewoda decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] Nr rej. [...] Starosty w przedmiocie pozbawienia A. L. zameldowanej na pobyt stały w W. ul. J. K. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 21 maja 2003r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda stwierdził, że A. L. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 2 stycznia 2003r. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku od dnia 10 stycznia 2003r. ( decyzja Starosty z dnia [...]) W dniu 15 września 2003r. złożyła na piśmie oświadczenie, że od dnia 21 maja 2003r. zameldowała się na stałe w W. W toku postępowania wyjaśniającego Starosta ustalił, iż z dniem 19 maja 2003r. A. L. wymeldowała się z dotychczasowego miejsca zamieszkania adres: M. P. i zameldowała się w dniu 21 maja 2003r. pod adresem: W. ul. J.K. ( poza rejon działania Powiatowego Urzędu Pracy), a następnie od dnia 18 sierpnia 2003r. zameldowała się na pobyt czasowy we wsi M.-O. Zdaniem Starosty okoliczność, że w okresie od dnia 21 maja 2003r. do dnia 17 sierpnia 2003r. A. L. nie posiadała stałego ani czasowego zameldowania na terenie Powiatowego Urzędu Pracy uzasadnia przyjęcie, iż w tym okresie zainteresowana nie spełniała przesłanek wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu a skoro tak to zgodnie z art. 13 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy, Starosta orzekł o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Podniesiono również, że rozporządzenie z dnia 28 lutego 1997r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia rejestracji i ewidencji bezrobotnych oraz innych osób poszukujących pracy określa dla osoby która zmieniła miejsce zameldowania lub miejsce pobytu, obowiązek zgłoszenia się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla aktualnego miejsca zameldowania lub miejsca pobytu, w terminie 7 dni od dnia zmiany zameldowania lub pobytu. A. L. w okresie od 21 maja 2003r. do dnia 17 sierpnia 2003r. nie zgłosiła się w celu rejestracji we właściwym dla aktualnego miejsca zameldowania urzędzie pracy i nie rejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy- Filia w W. Od decyzji Starosty z dnia [...] Nr rej. [...] odwołanie do Wojewody wniosła A. L., kwestionując zasadność jej podjęcia. Odwołująca podniosła okoliczności związane ze śmiercią ojca i koniecznością uregulowania praw do odziedziczonego w drodze spadku mieszkania spółdzielczego w Spółdzielni Mieszkaniowej w W., które wymusiły jej zameldowanie się w mieszkaniu po ojcu. Podkreśliła natomiast, że faktycznie zamieszkiwała od 1997r. u teściów pod adresem M. P., a od dnia 18 sierpnia 2003r. rodzina została zameldowana w nowowybudowanym budynku w miejscowości M.-O. Nie zmieniła więc miejsca swojego pobytu, stawiała się na każde wezwanie w Urzędzie Pracy i była gotowa do podjęcia pracy, a zatem spełniała wszystkie wymogi jakie stawia się osobom bezrobotnym, aby otrzymywały zasiłek. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty w całości podzielając stanowisko organu I instancji. Skargę na powyższą decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty złożyła A. L. wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca czuje się pokrzywdzona przez urzędników, którzy interpretują na jej niekorzyść przepisy prawa, przez co pięcioosobowa rodzina została pozbawiona zasiłku. Skarżąca podtrzymuje wyjaśnienia zawarte w odwołaniu od decyzji i twierdzi, iż wbrew stanowisku organów obu instancji administracyjnych, czasowy brak zameldowania na terenie działania Powiatowego Urzędu Pracy nie miał wpływu na utratę statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku, ponieważ bezrobotnym można być tylko w takim miejscu gdzie się faktycznie przebywa, jest się dyspozycyjnym i gotowym do podjęcia pracy. Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu pozbawia statusu osoby bezrobotnej i zasiłku dla bezrobotnych osoby, które wyjeżdżają na dłuższy czas za granicę lub pozostają w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia i powinny fakt ten zgłosić w urzędzie pracy. Fakt zmiany miejsca zameldowania bez zmiany miejsca pobytu nie spowodował braku gotowości do podjęcia zatrudnienia w powiecie S. natomiast niewątpliwie zameldowanie w urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zameldowania taką sytuację by stworzyło, a wówczas istniałaby podstawa do pozbawienia jej statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Na wstępie należy zwrócić uwagę na istotne zagadnienie o charakterze procesowym. Stosownie do § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazuje się sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z tego względu właściwym do rozpoznania skargi A. L. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanym przypadku kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała. Ustalony w sprawie stan faktyczny jest bezsporny, natomiast problem istniejący w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia konsekwencji prawnych zmiany miejsca zameldowania osoby bezrobotnej. Przesłanki materialnoprawne określające status osoby bezrobotnej zawiera art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz.U. z 2003r. Nr 58, poz. 514 ze zm. ), zgodnie z którym, bezrobotny oznacza osobę o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, nieuczacą się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania ( stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy. Z przepisu tego wynika zatem, że status osoby bezrobotnej wymaga łącznego spełnienia kilku przesłanek, wśród których niezbędny jest warunek rejestracji bezrobotnego we właściwym powiatowym urzędzie pracy ze względu na jego stałe lub czasowe miejsce zameldowania. Szczegółowe kwestie w tym zakresie reguluje rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 lutego 1997r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia rejestracji i ewidencji bezrobotnych oraz innych osób poszukujących pracy (Dz.U. Nr 25, poz. 131 ze zm.). stanowiąc w § 1 ust. 1, że bezrobotny zgłasza się, w celu dokonania rejestracji do powiatowego urzędu pracy, właściwego ze względu na stałe lub czasowe zameldowanie, a jeżeli nie jest zameldowany - do powiatowego urzędu pracy, na którego obszarze działania przebywa. Osoba, która nie jest zameldowana lub posiada stałe zameldowanie w innej miejscowości niż miejsce czasowego zameldowania, przy dokonywaniu rejestracji składa oświadczenie, że nie jest zarejestrowana w innym powiatowym urzędzie pracy ( ust. 2 § 1 ). Zgodnie z § 4 ust. 1 cyt. rozp. powiatowy urząd pracy wyłącza z ewidencji zarejestrowanych osobę, która zmieniła zameldowanie albo miejsce pobytu, zaś ust. 3 statuuje dla osoby, która zmieniła zameldowanie lub miejsce pobytu, obowiązek zgłoszenia się w powiatowym urzędzie pracy, właściwym dla aktualnego miejsca zameldowania lub pobytu, w terminie 7 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania lub pobytu. Poza sporem pozostaje fakt, że w dniu rejestracji A. L. złożyła oświadczenie, iż została pouczona o okolicznościach powodujących utratę statusu osoby bezrobotnej i prawa do świadczeń i otrzymała jeden egzemplarz pouczenia. Wśród okoliczności w pkt 21 został wymieniony obowiązek o którym mowa w § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia. Jak wynika ze zgromadzonych w sprawie dowodów, A. L. nie tylko, że nie powiadomiła powiatowego urzędu pracy o zmianie zameldowania ale nie miała takiego zamiaru. Dopiero bowiem po zameldowaniu się w dniu 18 sierpnia 2003r. na pobyt czasowy w miejscowości M.-O., A. L. w dniu 15 września 2003r. poinformowała PUP o zmianie meldunku w dniu 21 maja 2003r. na adres: W. ul. J. K. Nie budzi zatem wątpliwości, iż w okolicznościach faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy, A. L. z chwilą zmiany miejsca zameldowania oraz niezgłoszenia się do właściwego powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na miejsce zameldowania, przestała spełniać przesłanki do uznania jej za osobę bezrobotną, albowiem tylko łączne spełnienie wszystkich określonych przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 przesłanek pozwalałoby jej na zachowanie statusu osoby bezrobotnej. Wybiórcze powoływanie się przez skarżącą na jedną z przesłanek tj. pozostawania w gotowości do podjęcia pracy, którą skarżąca nierozerwalnie wiąże z miejscem faktycznego pobytu osoby bezrobotnej, a nie jak wymagają przepisy - miejscem zameldowania lub dopiero w razie braku zameldowania - miejscem faktycznego pobytu, nie znajduje zatem uzasadnienia i nie podważa stanowiska Wojewody zawartego w zaskarżonej decyzji. Stosownie do treści art. 13 ust. 3 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu Starosta z zastrzeżeniem art. 27 ust. 3 pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Skoro Wojewoda wykazał, że A. L. w dacie 21 maja 2003r. warunki te przestała spełniać to w konsekwencji pozbawienie zainteresowanej statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku było zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy, Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.