II SA/Ke 42/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 42/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie: Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant: Referent stażysta Katarzyna Mrozicka-Bąbel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14września 2005 r. przy udziale ---- sprawy ze skargi Z. Ł. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę II SA/Ke 42/05 Uzasadnienie Komendant Miejski Policji w K. decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art.92 ust.1,4, art.93 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym / Dz.U. nr 125, poz.1371 z późn.zm./ i pkt.1.1.4 załącznika do tej ustawy, nałożył na Z. Ł. karę pieniężną w wysokości 3000,00zł. za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 12 lutego 2004r. na postoju taksówek przy ul.L. w K., policjant z sekcji Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej w K. przeprowadził kontrolę drogową taksówki osobowej marki Volkswagen Passat nr rej.[...], nr boczny [...] z umieszczonym na dachu napisem "taxi", którą kierował Z. Ł. Podczas kontroli Z. Ł. oświadczył, że nie posiada licencji uprawniającej do prowadzenia transportu drogowego w zakresie zarobkowego przewozu osób. W odwołaniu od tej decyzji Z. Ł. podniósł, iż od lat walczy o swobodny dostęp do postojów taksówek w K. informując różne instytucje o bezprawnej rejonizacji. Ponieważ jego działania nie odnoszą skutku poinformował właściwy organ, iż nie będzie się starał się o uzyskanie licencji, gdyż dokument ten do niczego go nie uprawnia. Decyzją z dnia [...]Komendant Wojewódzki Policji po rozpatrzeniu odwołania, działając w oparciu o art.138 par.1 pkt.1 kpa - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że odwołanie jest niezasadne, gdyż zgodnie z art.5 ust.1 i art.6 ustawy o transporcie drogowym, podjęcie i wykonywanie transportu drogowego taksówką w zakresie zarobkowego przewozu osób wymaga uzyskania odpowiedniej licencji. Z tych względów nałożenie przez organ I instancji na odwołującego się, nie posiadającego w ogóle licencji uprawniającej do prowadzenia tego rodzaju działalności gospodarczej, grzywny w kwocie 3000,00 zł. w oparciu o art.92 ust.1 i art.93 ust.1 ustawy z dnia 6.09.2001r. o transporcie drogowym oraz pkt.1.1.4 załącznika do tej ustawy było prawidłowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Z. Ł. powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu podkreślając, że nie stara się o uzyskanie licencji, protestując w ten sposób przeciwko bezprawnej jego zdaniem, rejonizacji na postojach taksówek i braku działań właściwych organów administracji publicznej, by zapewnić swobodny dostęp do postojów osobom wykonującym transport drogowy taksówką osobową. Podniósł, że jest ofiarą nieformalnych układów panujących na postojach taksówek. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przypomnieć należy, że zgodnie z art.1 par.1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może taką decyzję uchylić / lub stwierdzić jej nieważność z przyczyn określonych w art. 156 par.1 kpa/ tylko wówczas gdy narusza ona prawo materialne jeśli miało wpływ na wynik sprawy lub procesowe jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. / art.145 par.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1270 ze zm/. Nie podlega natomiast ocenie Sądu i kontroli to, czy także w kryteriach słuszności, celowości bądź zasad współżycia społecznego rozstrzygnięcie organu jest trafne. Z tego względu Sąd nie mógł odnieść się do zarzutów skargi dotyczących, jak podnosił to skarżący braku swobodnego dostępu skarżącego, trudniącego się zarobkowym przewozem osób taksówką osobową, do postojów taksówek. Zgodnie z treścią art.. 5 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym / Dz. U. nr 125, poz.1371 z późn. zm. Dz.U.nr 149 z 2003r. poz.1452// podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego, zwanej dalej "licencją. Natomiast przepis art.6 tej ustawy określa przesłanki jakie muszą spełnić przedsiębiorcy, aby uzyskać licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką. W niniejszej sprawie jest bezsporne, że skarżący Z. Ł. wykonuje transport drogowy taksówką osobową oraz to, że w dniu kontroli nie posiadał licencji na wykonywanie tego transportu. Zgodnie z treścią art.92ust.1 ustawy o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001r., kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy - podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy./ art.92 ust.4/. Z punktu 1.1.4 tego załącznika wynika, iż za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji wysokość kary pieniężnej wynosi 3000,00 zł. Organy orzekające w sprawie wobec powyższego, trafnie przyjęły, że należało skarżącemu wymierzyć karę pieniężną, skoro naruszył on obowiązek uzyskania licencji wynikający z cyt. ustawy o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001r. Z tych względów w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem i podlegała oddaleniu na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1270 ze zm/.