VII SA/Wa 41/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2005 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budynku gospodarczego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego B. K. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] października 2004 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania B. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [..].08.2004 r. nr [...], znak: [...] umarzającej postępowanie w sprawie pobudowanego budynku gospodarczego murowanego na działce oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] położonej w miejscowości G. gm. M., stanowiącej własność S. K. zam. G. , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że na wniosek B. K. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w dniu [...] lipca 2004 r. wszczął postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. Organ podniósł, że w dniu 19 lipca 2004 r. inspektorzy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego przeprowadzili wizję podczas, której ustalono, że na działce o nr ewid. [...] w miejscowości G. .gm. M. został wybudowany budynek gospodarczy murowany parterowy o wym. zewnętrznych 6,00m x 5,80m. Budynek posiada dach dwuspadowy pokryty blachą, ze spadkiem na własny grunt. Obiekt zlokalizowany jest w odległości 0,30m od ogrodzenia drewnianego, od strony działki sąsiedniej. Właściciel budynku S. K. 23 listopada 2001 r. dokonał zgłoszenia do Starostwa Powiatowego w Siedlcach o zamiarze przystąpienia do budowy budynku gospodarczego, załączając jednocześnie oświadczenie B. K. wyrażające zgodę na usytuowanie spornego obiektu w odległości 0,50m od granicy jego działki. Zgodnie z oświadczeniem inwestora budynek został wybudowany w 2002 r. w odległości 0,50m od granicy działki sąsiedniej, zaś podczas rozgraniczenia działek w 2003 r. odległość ta zmniejszyła się do 0,30m. Organ odwoławczy stwierdził, że kontrolowana decyzja organu I instancji została prawidłowo wydana w oparciu o art. 105 § 1 kpa. Zgodnie z dyspozycją powołanego artykułu "gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania". Zdaniem organu, brak jest podstaw prawnych do wydania jakichkolwiek nakazów i zakazów w niniejszej sprawie, a dalsze prowadzenie postępowania w ramach nadzoru budowlanego jest bezprzedmiotowe. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że zgodnie ze swoimi kompetencjami wynikającymi z art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego organy nadzoru budowlanego nie posiadają uprawnień do ustalania granic działek bądź wznowienia postępowania rozgraniczającego. Skarżący twierdząc, że zostało naruszone jego prawo własności może dochodzić swoich roszczeń z powództwa cywilnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący B. K. podniósł, że budynek został zgłoszony jako mający wymiar 4,8m x 6m i usytuowany 0,5m od granicy, w rzeczywistości ma wymiar 5,8m x 6,05m i usytuowany jest 0,27m od granicy. Organy pominęły te rozbieżności. Zdaniem skarżącego organ przyjął nieprawdziwe oświadczenie inwestora, że budynek został pobudowany w 2002 r. w odległości 0,5m od granicy, a w 2003 r. rozgraniczenie ustaliło granice w odległości 0,3m od budynku, bowiem na działce stoi drewniane ogrodzenie w odległości 0,3m od budynku tyle, że ogrodzenie jest usytuowane już na działce skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji można postawić zarzut naruszenia prawa. W ocenie Sądu decyzje zapadły z naruszeniem zasad opisanych w dyspozycjach przepisów art. 7 i 77 kpa. Organy nie dopełniły ustawowego nakazu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zgodnie z przepisem art. 29 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniającą zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, parterowych budynków gospodarczych do 35m², przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,8m. Inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego do Starostwa Powiatowego w S. 23 listopada 2001 r. Wskazał wymiary budynku 4,8m x 6m – dołączony do zgłoszenia szkic przedstawia ściany konstrukcji wyłącznie zewnętrzne. Budynek miał być usytuowany w odległości 0,5m od granicy. Obecnie, w toku postępowania administracyjnego ustalono, że budynek ma wymiary zewnętrzne 6m x 5,8m. Zatem powierzchnia zabudowy nadal odpowiada ustawowo określonej dla zgłoszenia (art. 29 Prawa budowlanego). Zdaniem Sądu w toku postępowania administracyjnego nie wyjaśniono jednak drugiej z ustawowych przesłanek opisanych w przepisie art. 29 Prawa budowlanego, tj. rozpiętości konstrukcji. Szkic przedstawiony przy zgłoszeniu przewiduje obiekt 6m x 4,8m zatem zawiera się w ustawowo dopuszczalnej rozpiętości. Obecne ustalenia opisują wymiary zewnętrzne budynku 6m x 5,8m. Organ I instancji określił rozpiętość konstrukcji na 2m i 4m, nie uzasadnił z czego to wywodzi. Podkreślenia wymaga, że na szkicu przedstawionym przy zgłoszeniu konstrukcje tworzą tylko ściany zewnętrzne, a to przy ustalonych obecnie wymiarach zewnętrznych 6m x 5,8m wyklucza wyżej wskazaną rozpiętość konstrukcji. Organ II instancji, do ustawowej w świetle art. 29 Prawa budowlanego przesłanki rozpiętości konstrukcji nie odniósł się. Rozpatrując sprawę ponownie organ wyjaśni powyższą okoliczność. Organ będzie miał na uwadze, że tylko obiekt opisany w dyspozycji zrt 29 Prawa budowlanego może podlegać zgłoszeniu, a zatem należy rozważyć czy przedmiotowy budynek nie powinien był powstać po uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na budowę. Ustalenie w przedmiocie braku wymaganego pozwolenia na budowę nałoży na organ nadzoru budowlanego przewidziane prawem obowiązki i wykluczy możliwość umorzenia postępowania. Sąd podziela przedstawiony w niniejszej sprawie pogląd, zgodnie z którym wszelkie spory związane z przebiegiem granicy, pozostają poza sfera kompetencji nadzoru budowlanego. Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Zdaniem Sądu brak wszechstronnego zbadania i rozważenia okoliczności sprawy, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.