IV SAB/Wa 80/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Otylia Wierzbicka /spr./, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2005 r. sprawy ze skargi Lasów Państwowych - Nadleśnictwo J. w przedmiocie bezczynności Wojewody [...] p o s t a n a w i a: - skargę odrzucić - IV SAB / Wa 80/05 UZASADNIENIE W dniu 10 maja 2005r. Lasy Państwowe - Nadleśnictwo J. wniosło, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewody [...].. We wniesionej skardze Nadleśnictwo J. podniosło, że pismami z dnia 5 października 2004r., 20 grudnia 2004r. oraz 7 marca 2005r. zwracało się do Wojewody [...] o spowodowanie wprowadzenia przez Starostwo Powiatowe w L. odpowiednich zmian w ewidencji gruntów i budynków. Przedmiotem tych zmian – zdaniem strony skarżącej - powinno być ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków praw Nadleśnictwa J. wynikających z protokołów zdawczo – odbiorczych sporządzonych w dniu 21 grudnia 1998r. przez Nadleśnictwo J. i Kierownika Urzędu Rejonowego w L. . Protokoły te przesądzały kwestię przejęcia w zarząd Nadleśnictwa J. działek leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa nie będących w zarządzie Lasów Państwowych. W piśmie z dnia 30 września 2004r. Starostwo Powiatowe w L. odmówiło wprowadzenia wnioskowanych zmian w rejestrze gruntów, gdyż jego zdaniem protokoły zdawczo – odbiorcze przekazujące grunty leśne w zarząd Lasów Państwowych – Nadleśnictwa J. nie mogą stanowić podstawy do dokonania zmian w ewidencji gruntów. W dacie sporządzenia protokołów zdawczo – odbiorczych przekazanie gruntów leśnych na rzecz Lasów Państwowych należało bowiem do zadań Wojewody, a nie do kompetencji Kierownika Urzędu Rejonowego, który protokoły podpisał. W piśmie tym Starostwo Powiatowe powołało się na treść art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o zmianie ustawy o lasach oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 54, poz. 349). W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pisma z dnia 5 października 2004r., 20 grudnia 2004r. oraz 7 marca 2005r. skierowane do Wojewody [...] pozostały bez odpowiedzi mimo upływu kilku miesięcy. Ten fakt uzasadniał zdaniem strony skarżącej wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność tego organu. Zdaniem bowiem skarżącego Nadleśnictwa J. od działań Wojewody [...] zależy ostateczne załatwienie sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skarga jest bezzasadna, gdyż w przedmiotowej sprawie nie występuje sytuacja, w której wskazany przez Nadleśnictwo J. organ tj. Wojewoda [...] byłby zobowiązany przepisami prawa materialnego i procesowego do rozstrzygnięcia żądania Nadleśnictwa J. w drodze decyzji administracyjnej. Organ udzielając odpowiedzi na skargę zaznaczył również, że w dniu 24 maja 2005r. udzielił odpowiedzi na pisma wymienione w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Sąd administracyjny sprawuje sądową kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta ogranicza się do zakresu określonego ustawą z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz do spraw, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym monitorowanie działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Oznacza to, że sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w pkt 1-4 wyżej cytowanego art. 3 ustawy tj. gdy bezczynność ta dotyczy wydania decyzji administracyjnej, postanowienia albo podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pisma skierowane przez stronę skarżącą do Wojewody [...] stanowią, jak to wynika z ich treści prośbę o interwencję w sprawie wprowadzenia zmian w rejestrze gruntów przez Starostę Powiatowego w L., która to interwencja stanowić będzie jednocześnie potwierdzenie, że Kierownik Urzędu Rejonowego w L. był organem uprawnionym do przekazania w zarząd Nadleśnictwu J. działek leśnych Skarbu Państwa. Zatem żądanie skierowane do Wojewody [...] przez Nadleśnictwo J. nie dotyczy sytuacji, w której Wojewoda [...] byłby zobowiązany przepisami prawa do rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji administracyjnej lub w drodze innego aktu np. postanowienia. Z powyżej przedstawionego przedmiotu skargi wynika więc, że podniesione przez stronę skarżącą kwestie dotyczące braku reakcji Wojewody [...] na wystosowane do niego przez stronę skarżącą pisma nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Działania organu jakie miałyby być w tej sprawie podjęte przez Wojewodę [...] nie należą bowiem do spraw podlegających załatwieniu w drodze wydania decyzji administracyjnej. Podnoszona przez Nadleśnictwo J. bezczynność Wojewody [...] w sprawie dotyczy w istocie rozpatrzenia przez Wojewodę [...] skargi o charakterze skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. k.p.a. dotyczącej działalności Starostwa Powiatowego w L.. Przedmiotem skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. k.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie zaś w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania. Biorąc więc pod uwagę przedmiot skargi należy stwierdzić, że zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być rozpatrywana przez ten sąd. Z tego względu skarga na bezczynność Wojewody [...] polegającą na nie udzieleniu odpowiedzi na wskazane przez stronę skarżącą pisma jako nie mieszcząca się w katalogu spraw zawartych w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu. Na marginesie należy wskazać, jak to zostało zaznaczone w odpowiedzi na skargę, że pismem z dnia 24 maja 2005r. Wojewoda [...] udzielił odpowiedzi na pisma Nadleśnictwa J. wymienione w skardze.