VI SA/Wa 158/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Asesor Małgorzata Grzelak WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2005r. sprawy ze skargi P. S. na uchwałę Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania      oddala skargę VI SA/Wa 158/05 UZASADNIENIE Uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 2004 roku Krajowa Rada Notarialna na podstawie art. 127 § 2 oraz art. 134 kpa stwierdziła niedopuszczalność odwołania P. S. z dnia 22 września 2004 roku w sprawie niedopuszczenia do drugiego etapu /po części ustnej/ konkursu dla kandydatów na aplikantów notarialnych przeprowadzonego w Izbie Notarialnej w W. , we wrześniu 2004 roku. Uchwała Krajowej Rady Notarialnej zapadła w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i wywody prawne: Pismem z dnia 14 września 2004 roku P. S. zwrócił się do Rady Izby Notarialnej w W. o przekazanie pisma Komisji Konkursowej przeprowadzającej konkurs dla kandydatów na aplikantów notarialnych w Izbie Notarialnej w W. celem rozważenia możliwości dopuszczenia go do II etapu konkursu /części ustnej/. Stanowisko swoje sprecyzował w piśmie z dnia 22 września 2004 roku. Wnosił nim mianowicie o podjęcie przez Krajową Radę Notarialną uchwały o dopuszczenie go do II etapu konkursu, traktując pismo z dnia 14 września 2004 roku jako odwołanie od czynności ustalenia przez Komisję Konkursową wyników pierwszej części konkursu. Zdaniem Krajowej Rady Notarialnej odwołanie od materialno – technicznej czynności ustalenia wyników pisemnej części konkursu, dokonane przez Komisję Konkursową jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 127 kpa odwołanie przysługuje od decyzji administracyjnych. Podjęta przez Komisję Konkursową czynność ustalenia wyników, decyzją nie była. Decyzją staje się dopiero uchwała o przyjęciu na aplikacją notarialną ewentualnie o odmowie takiego przyjęcia, podjęta w wyniku otwartego konkursu. Wtedy bowiem dochodzi do wydania indywidualnego, zewnętrznego aktu administracyjnego organu samorządu notarialnego, mającego charakter działania jednostronnego i władczego, skierowanego na wywołanie konkretnych, indywidualnie oznaczonych skutków prawnych. Postępowanie konkursowe pełni rolę swoistego postępowania wyjaśniającego, a podejmowane w toku tego postępowania czynności nie są decyzjami administracyjnymi. Na taki status czynności wskazuje jego charakter. Za takim ujęciem tej czynności przemawiają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 kwietnia 2003 roku w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania konkursu dla kandydatów na aplikantów notarialnych /Dz.U. nr 67, poz. 629/. Na uchwałę Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] listopada 2004 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył P. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej uchwały. Zdaniem skarżącego uzyskał on dostateczną ilość punktów kwalifikującą go do przejścia do II etapu konkursu. Strona biorąca udział w konkursie ma prawo do dwóch etapów konkursu. Rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie ilości uzyskanych punktów jest rozstrzygnięciem kończącym postępowanie w sprawie i wobec tego jest zaskarżalne. Wyrażony w zaskarżonej uchwale pogląd pozbawia stronę możliwości odwołania się w toku postępowania i tym samym prawa do udziału w drugim etapie konkursu w przypadku uwzględnienia zarzutów. Przedmiotowe postępowanie administracyjne narusza więc zasadę dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 kpa, a także zasadę wynikającą z art. 10 kpa, pozbawiając stronę możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji i art. 8 kpa naruszając zasadę zaufania strony do organu samorządowego. W odpowiedzi na skargę Rada Krajowa Izby Notarialnej wnosiła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom skarżącego Krajowa Rada Notarialna nie naruszyła zasady dwuinstancyjności wyrażonej w art. 15 kpa. Zasada dwuinstancyjności dotyczy sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną. Odwołanie przysługuje zatem od decyzji i jest niedopuszczalne gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją, a stanowi jedynie niezaskarżalną czynność materialno – techniczną. W niniejszej sprawie przedmiotem odwołania P. S. do Krajowej Rady Notarialnej nie była decyzja administracyjne, lecz podjęta, w toku postępowania, czynność ustalenia przez Komisją Konkursową wyników pierwszej części konkursu na aplikację notarialną. Ogłoszenia wyników pisemnej części konkursu dokonuje komisja konkursowa, a nie Rada Izby Notarialnej. Dopiero uchwała organu samorządu notarialnego Rady Izby Notarialnej o przyjęciu na aplikację notarialną lub odmowie takiego przyjęcia kandydatów uczestniczących w otwartym konkursie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 1 § 1 pkt 2 w związku z art. 104 § 1 i 2 k.p.a. i art. 107 § 1 k.p.a., gdyż zawiera wszystkie istotne elementy indywidualnego aktu administracyjnego. Takiego charakteru nie ma czynność ustalenia wyników konkursu na aplikantów notarialnych, w tym wyników części pisemnej. Komisja Konkursowa przeprowadza jedynie konkurs, a protokół z jego przebiegu przekazuje Radzie i to Rada Izby Notarialnej podejmuje decyzję dotyczącą powstania określonych stosunków prawnych. Rada Izby Notarialnej, a nie Komisja Konkursowa działała jako organ administracyjny przez dokonanie konkretyzacji prawa. Zgodnie z art. 71 § 3 ustawy z dnia 14 lutego 1991 roku Prawo o notariacie organem właściwym do rozstrzygnięcia o przyjęciu na aplikację notarialną ewentualnie odmowie takiego przyjęcia jest tylko i wyłącznie Okręgowa Rada Izby Notarialnej. Ustawa Prawo o notariacie nie przewiduje takich kompetencji dla komisji konkursowej. Przepis art. 127 § 1 kpa przewiduje prawo wnoszenia odwołań od decyzji. W świetle powyższych rozważań, zdaniem Sądu, Krajowa Rada Notarialna nie mogła rozpoznać odwołania od pisma Komisji Konkursowej zawierającego informację o wynikach pisemnej części konkursu. W pierwszej bowiem kolejności organ odwoławczy ustala czy odwołanie jest dopuszczalne. Jeżeli sprawa nie podlega załatwieniu przez wydanie decyzji administracyjnej, a strona wniosła odwołanie od udzielonej informacji, organ II instancji stwierdza niedopuszczalność odwołania, zgodnie z art. 134 kpa. Organ odwoławczy badając dopuszczalność odwołania nie mógł też wejść w ocenę jego zasadności. Podnoszone zarzuty, dotyczące przebiegu postępowania konkursowego, mogą stać się przedmiotem oceny dopiero wskutek wniesionego odwołania od decyzji administracyjnej stanowiącej o odmowie przyjęcia na aplikację notarialną w wyniku otwartego konkursu. Odwołanie skarżącego jest więc przedwczesne. Mając powyższe na uwadze, z braku uzasadnionych podstaw sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu administracyjnym.