II FSK 1466/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędziowie NSA Jerzy Rypina, del. WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca), Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "L." spółki z o.o. z siedzibą w T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 września 2005 r. sygn. akt I SA/Bd 464/05 w sprawie ze skargi "L." spółki z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 18 maja 2005 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie w całości. Postanowieniem z dnia 15 września 2005 r., I SA/Bd 464/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę "L." sp. z o.o na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 18 maja 2005 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. Przedstawiając stan sprawy Sąd wskazał, że pismem z dnia 19 lipca 2005 r. wezwano skarżącą stronę reprezentowaną przez radcę prawnego Sławomira C. do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 715 zł oraz złożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenia wezwania dokonano w dniu 20 lipca 2005 r. Termin do uzupełnienia braków upłynął z dniem 27 lipca 2005 r. W dniu 25 lipca 2005r, /data stempla pocztowego/ nadano odpis z Krajowego Rejestru Sądowego oraz kserokopie dowodu wpłaty wpisu sądowego w Agencji "E." w dniu 23 lipca 2005 r. Zgodnie z art. 219 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., zwaną dalej p.p.s.a./ opłatę uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Zatem o zachowaniu terminu do uiszczenia opłaty decyduje data jej wniesienia do kasy sądu albo wpłacenia na rachunek bankowy tego sądu a nie data wpłaty w punkcie płatniczym. W niniejszej sprawie wpis sądowy na konto Sądu wpłynął w dniu 03 sierpnia 2005 r. tj. po upływie terminu. Wobec nie uiszczenia należnego wpisu, w wyznaczonym terminie na podstawie art. 220 par. 3, Sąd skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd zarządził na podstawie art. 232 par. 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia pełnomocnik Spółki, radca prawny S. C. oparł na podstawie art. 173 par. 1 p.p.s.a. i zarzucił mu naruszenie przepisów postępowania pod postacią art. 220 par. 3 i 232 par. 1 pkt 1 lit. p.p.s.a., które to chybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy powodując odrzucenie skargi i tym samym kończąc postępowanie w sprawie. W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że należny wpis sądowy w kwocie 715 zł skarżąca uiściła w punkcie płatniczym Agencji "E." w dniu 23.07.2005 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 27.07.2005 r., zatem wpłata wpisu nastąpiła w terminie. Pismem z dnia 25.07.2005 r. pełnomocnik skarżącej uzupełnił braki formalne skargi jednocześnie dołączając dowód wpłaty wpisu z dnia 23.07.2005 r. Tak więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy otrzymał informację, iż strona dopełniła obowiązków formalnych, a kwota wpisu wpłynie na jego konto. Z postanowienia WSA w Bydgoszczy z dnia 15.09.2005 r. wynikało, że kwota tytułem wpisu wpłynęła na rachunek bankowy Sądu dopiero w dniu 3.08.2005 r. tj. 11 dni po jego wpłacie w Agencji "E.". Opóźnienie to wynikło jednak z przyczyn od strony niezależnych. Przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawierają norm odnośnie momentu spełnienia obowiązku uiszczenia wpisu sądowego /wpłacenie z poleceniem przekazania na konto bankowe właściwego sądu, chwila wpływu przekazanej kwoty konto sądu. Skarżący uznał, że wpłacenie kwoty wpisu podmiotowi uprawnionemu do przyjmowania gotówkowych przekazów pieniężnych na konto bankowe właściwego sądu jest równoznaczne z ich bezpośrednią wpłatą na dany rachunek. Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 listopada 1961 r. 4 CR 634/61 - OSNCP 1964 nr 1 poz. 5, który stwierdził jednocześnie, że ewentualne opóźnienie w realizacji przekazu pieniężnego nie wywiera dla wpłacającego ujemnych następstw prawnych. Spółka dopełniła obowiązku wynikającego z art. 219 par. 2 p.p.s.a. Niesłuszny jest zatem zarzut stawiany stronie skarżącej, iż nie uiściła wpisu w wyznaczonym terminie. Oznacza to, że Sąd dopuścił się naruszenia przepisu art. 220 par. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż w jego wyniku doszło do odrzucenia skargi wniesionej przez skarżącą. Zwracając natomiast wpis na podstawie art. 232 par. 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. dopuszczono się naruszenia tego przepisu, ponieważ jako wniesiony w terminie nie powinien zostać zwrócony stronie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie art. 174. p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1/naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna ma usprawiedliwioną podstawę. Uzasadniony jest zarzut w przedmiocie naruszenie przepisów postępowania pod postacią art. 220 par. 3 i 232 par. 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a, które to chybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, powodując odrzucenie skargi i zwrot uiszczonego wpisu, tym samym kończąc postępowanie w sprawie. Art. 219 p.p.s.a stanowi tylko, że uiszczenie opłaty sądowej nie może nastąpić w innej formie, niż przewidziana w tym przepisie. Komentowany przepis nie rozstrzyga natomiast, jaki moment decyduje o zachowaniu terminu siedmiodniowego do uiszczenia opłaty sądowej na rachunek bankowy właściwego sądu. Zdaniem WSA o zachowaniu terminu do uiszczenia opłaty decyduje data jej wniesienia do kasy sądu albo wpływu na rachunek bankowy tego sądu. Takie stanowisko nie ma uzasadnienia w treści art. 219 par. 2 p.p.s.a. W orzecznictwie Sądu Najwyższego i doktrynie prawniczej przyjmuje się bowiem, że decydujące znaczenie dla zachowania siedmiodniowego terminu ma data odnotowana w dowodzie potwierdzenia nadania wpłaty, która ma moc dokumentu urzędowego. Natomiast przy uiszczaniu opłaty przelewem bankowym o zachowaniu terminu "decyduje data złożenia przez stronę zlecenia w banku, pod warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływem terminu do wniesienia opłaty, istniało pokrycie na rachunku strony" /por. J. P. Tarno: prawo..., s. 292; uchwała SN z 16.12.1983 r., III PZP 47/83 - OSCNP 1984 nr 7 poz. 110; postanowienie SN z 27.01.1969 r., I PZ 78/68 - OSNCP 1969 nr 9 poz. 167; postanowienie SN z 30 listopada 2000 r., I CZ 111/00 - Lex nr 51338; postanowienie SN z 17 listopada 1978 r., IV PZ 59/78 - Lex nr 8148; postanowienie SN z 7 kwietnia 1970 r., II CZ 20/70 - Lex nr 6708/. Wpłacenie opłaty sądowej w Agencji "E." nie jest jednoznaczne z dokonaniem zlecenia wpłaty na rachunek bankowy właściwego sądu. O zachowaniu terminu decyduje data dokonania zlecenia przez Agencję "E." przelewu na poczcie lub w banku na rachunek bankowy sądu. Skutkiem błędnej interpretacji omawianego przepisu było przyjęcie przez WSA, że skarżący nie uiścił wymaganego wpisu w ustawowym terminie. Tego zaś nie można stwierdzić bez ustalenia daty dokonania zlecenia przez Agencję "E." przelewu na poczcie lub w banku na rachunek bankowy sądu. W rezultacie Sąd I instancji ruszył art. 220 par. 3 i art. 232 par. 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. Bez wyjaśnienia tej kwestii nie było bowiem podstawy do odrzucenia skargi i zwrotu uiszczonego wpisu. Stosownie do treści art. 85. p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Kwestia opóźnienia w realizacji przekazu pieniężnego przez Agencję "E." w tym postępowaniu nie ma znaczenia. Te okoliczności mogą być podnoszone w przypadku stwierdzenia uchybienia terminu i postępowaniu o przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze, wobec usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 185 par. 1 - orzekł jak w sentencji wyroku. Konsekwencją uchylenia zaskarżonego postanowienia jest przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie.