II SA/Po 2212/03

WyrokWSA w Poznaniu2005-09-15

Skład orzekający: Stanisław Małek, Jolanta Szaniecka, Grażyna Radzicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem egzekucyjnym, czy jedynie jego dopuszczalność formalną, w sytuacji gdy zobowiązany podnosi zarzut wykonania obowiązku?
Ratio decidendi
Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem egzekucyjnym, a jedynie bada dopuszczalność egzekucji pod względem formalnym. W przypadku zgłoszenia przez zobowiązanego zarzutu wykonania obowiązku, organ egzekucyjny musi uzyskać stanowisko wierzyciela w tym względzie. Wykonanie części obowiązków niepieniężnych nie jest równoznaczne z wykonaniem całego obowiązku, a negocjacje na etapie postępowania egzekucyjnego dotyczące zamiany elementów podlegających rozbiórce są niedopuszczalne.
Stan faktyczny
Skarżący S. S. podniósł zarzut wykonania obowiązku rozbiórki nośnika reklamowego. Prezydent Miasta postanowieniem stwierdził, że obowiązek nie został wykonany, wskazując na pozostawienie części elementów konstrukcji. Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, uznając, że nie wszystkie elementy nośnika zostały rozebrane. Skarżący w skardze do WSA zarzucił wadliwe ustalenia organów i domagał się uchylenia decyzji. Na rozprawie skarżący przyznał, że pozostawił stary słup i był skłonny rozebrać nowy w zamian za zgodę na pozostawienie starego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia NSA Grażyna Radzicka /spr./ Protokolant sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2005 r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zarzutu; o d d a l a s k a r g ę /-/ G.Radzicka /-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka Prezydent Miasta P. postanowieniem z dnia[...] r. nr [...], na podstawie art. 17 § 1 i art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 1991 r. nr 36 poz. 161 ze zm.) wobec zarzutu dłużnika S. S. , że obowiązek wynikający z decyzji [...] z dnia [...]r. został wykonany - oświadczył, że obowiązek ten nie został wykonany, a na dowód nie wykonania rozbiórki nośnika reklamowego przekazał fotografie z wizji przeprowadzonej w dniach [...].2002 r. i [...].2002 r. W zażaleniu na postanowienie S. S. zarzucił, że obowiązek wbrew twierdzeniu wierzyciela został wykonany, gdyż instalacja jest inna niż ta, która podlegała rozbiórce. W wyniku rozpoznania zażalenia, po uprzednim uzupełnieniu postępowania dowodowego polegającego na przeprowadzeniu wizji w obecności zobowiązanego Wojewoda postanowieniem z [...]r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, iż podczas oględzin w dniu [...]2003 r. ustalono, że pewne składniki nośnika przeznaczonego do rozbiórki nie zostały usunięte, a mianowicie: 1. plansza na reklamy, prostopadła do budynku od strony południowej, 2. słup od wspornika zamocowanego w murze do górnej krawędzi planszy (słup od strony budynku) i fundament tego słupa, 3. słup od strony płotu, w całości wraz z fundamentem. Zdaniem organu, aby organ egzekucyjny mógł stwierdzić wykonanie rozbiórki i usunięcie nośnika reklam musiałyby ulec rozbiórce wszystkie elementy składowe nośnika. Ponieważ część starych elementów wykorzystano do budowy nowego nośnika, stąd organ odwoławczy nie podzielił zarzutów zażalenia i utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu skarżący zarzucił, że elementy nośnika reklam są nową konstrukcją, bowiem dokonał nowego zgłoszenia planszy reklamowej. Uznając ustalenia organów administracji za wadliwe żądał uchylenia zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 15 września 2005 r. skarżący przyznał, że pozostawił stary słup będący przedmiotem sprawy i w zamian za wyrażenie zgody na jego pozostawienie skłonny jest rozebrać nowy słup reklamowy. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem egzekucyjnym, a jedynie bada sprawę dopuszczalności egzekucji pod względem formalnym. Wobec zgłoszenia zarzutu przez S. S., że wykonał obowiązek rozbiórki, organ egzekucyjny musiał uzyskać stanowisko wierzyciela w tym względzie zgodnie z przepisami art. 34 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2002 r. nr 110 poz. 968 ze zm.). W istocie do oceny zasadności zarzutów zbędna jest dokładna analiza zarzutów skarżącego, skoro sam przyznaje, że faktycznie nie dokonał rozbiórki słupa od strony płotu, gdyż wykonanie części obowiązków niepieniężnych nie odpowiada pojęciu "wykonanie obowiązku" rozbiórki. Nie jest też możliwym prowadzenie negocjacji na etapie postępowania egzekucyjnego, iż w zamian elementu, który należy rozebrać, zobowiązany rozbierze inny element. Należy podkreślić, że skarżący przez szereg lat, bo od [...].1999 r. nie wykonuje obowiązku usunięcia nośnika reklamowego, a w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego toczyło się przed tutejszym Sądem 5 spraw. Uznając, że zarzuty skargi nie dotyczą w znacznej części istoty sprawy na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) skargę należało oddalić. Natomiast poza istotą rozpoznawanej sprawy pozostają kwestie oceny prawidłowości zgłoszenia posadowienia nowego nośnika reklamowego przez skarżącego, wykorzystania części elementów starego nośnika do budowy nośnika, gdyż przedmiotem kontroli Sądu było wyłącznie wyrażenie stanowiska przez wierzyciela, który w związku ze stwierdzeniem dłużnika, iż obowiązek wykonał, zaprzeczył temu twierdzeniu. /-/ G.Radzicka /-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka MK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło