II SA/Lu 807/05

PostanowienieWSA w Lublinie2005-09-19

Skład orzekający: Krystyna Sidor

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona na podstawie art. 154 § 1 PPSA, dotycząca wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia sądu lub bezczynność, jest dopuszczalna, jeśli została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 2 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona na podstawie art. 154 § 1 PPSA, dotycząca wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku lub bezczynność, podlega terminowi określonemu w art. 53 § 2 PPSA. Jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, skargę można wnieść w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Wniesienie skargi po tym terminie skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej.
Stan faktyczny
Z. W. wniósł skargę na podstawie art. 154 § 1 PPSA, domagając się wymierzenia grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za niewykonanie orzeczenia sądu w sprawie II SAB/Lu 50/02 dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący dokonał wezwania organu do wykonania wyroku w dniu 8 września 2003 r., a skargę wniósł w dniu 8 lipca 2005 r. Sąd uznał, że skarga została wniesiona po terminie określonym w art. 53 § 2 PPSA, ponieważ organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, a termin 60 dni od wniesienia wezwania upłynął.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 19 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. z udziałem Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia sądu w sprawie II SAB/Lu 50/02 dot. świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sytuacjach, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia i uzależnia wniesienie skargi od uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2). Z. W. wniósł skargę na podstawie art. 154 § 1 powołanej ustawy, który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę lub bezczynności oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jak wynika z akt sprawy Z. W. dokonał wezwania w dniu 8 września 2003 r., zaś skargę wniósł w dniu 8 lipca 2005 r., czyli po terminie, który art. 53 § 2 powołanej ustawy przewiduje do wniesienia skargi, gdy wezwany do usunięcia naruszenia prawa organ, nie udzieli odpowiedzi. Tym samym skarga Z. W. jako wniesiona po terminie jest niedopuszczalna i nie może być przez Sąd rozpoznana. Z tych powodów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić. O wynagrodzeniu adwokata skarżącego z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 powołanej ustawy. jp

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło