II SA/Lu 327/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant St. sekr. sąd. Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w dniu 20 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. na Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie stwierdzenia niewykonania orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 42/02 dotyczącej zasiłku celowego p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zasądzić na rzecz [...] L.S. od Skarbu Państwa ( kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ) kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sytuacjach, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia i uzależnia wniesienie skargi od uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2). Z. W. wniósł skargę na podstawie art. 154 cyt. ustawy, który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę lub bezczynności oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jak wynika z akt sprawy Z. W. dokonał wezwania w dniu 17 czerwca 2003 r. zaś skargę wniósł w dniu 20 października 2004 r., czyli po terminie, który art. 53 § 2 powołanej ustawy przewiduje do wniesienia skargi gdy wezwany do usunięcia naruszenia prawa organ nie udzieli odpowiedzi. Tym samym skarga Z. W. jako wniesiona po terminie jest niedopuszczalna i nie może być przez Sąd rozpoznana. Z tych powodów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić. O wynagrodzeniu adwokata skarżącego z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 powołanej ustawy.