II SA/Wa 1360/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska (spr.), WSA, Andrzej Kołodziej, Protokolant Agnieszka Kolasa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2005 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - oddala skargę - W dniu [...] października 2003 r., wydana została z up. Prezydenta [...] decyzja nr [...] orzekająca o uznaniu A. B. z dniem 2 października 2003 r. za osobę bezrobotną i o odmowie przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W dniu [...] marca 2005 r. Prezydent [...] orzekł, na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. "a", art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) o utracie przez A. B. osoby bezrobotnej z dniem 15 marca 2005 r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż z akt sprawy wynika, że zainteresowany nie stawił się w Urzędzie Pracy [...] w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Odzyskanie statusu osoby bezrobotnej może nastąpić, jak stwierdza Prezydent [...], po upływie co najmniej 3 miesięcy od dnia niestawienia się w Urzędzie Pracy [...], w wyniku ponownej rejestracji. Odwołanie od tej decyzji złożył A. B.. W odwołaniu podniesiono między innymi, iż procedura powiadomienia o terminie obowiązkowego stawiennictwa narusza, zdaniem odwołującego się, przepisy art. 9 i art. 40 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. A. B. wskazał, że nie otrzymał pisma powiadamiającego go o terminie obowiązkowego stawiennictwa w Urzędzie Pracy [...] i z tej przyczyny stawił się w tym Urzędzie w dniu 15 kwietnia 2005 r. Odwołujący twierdził, że urzędnik, powiadamiał go ustnie o terminie następnej wizyty w urzędzie pracy, zaś dokument w chwili podpisywania go przez odwołującego się nie zawierał daty następnej wizyty w tym urzędzie, a ponadto odmówiono wydania mu kopii podpisanego dokumentu. W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podkreślił, iż A. B. zarejestrował się w Urzędzie Pracy [...] w dniu 2 października 2003 r. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Podczas wizyty w urzędzie pracy w dniu 27 września 2004 r. wyznaczono termin następnej wizyty w dniu 15 marca 2005 r. Wizyta ta została wyznaczona w celu potwierdzenia gotowości bezrobotnego do podjęcia pracy i uzupełnienia informacji o możliwości zatrudnienia lub szkolenia. W wyznaczonym dniu A. B. nie stawił się w Urzędzie Pracy [...] i w ciągu kolejnych 5 dni nie powiadomił o uzasadnionej przyczynie swego niestawiennictwa. Niestawiennictwo to stanowi podstawę do orzeczenia o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 15 marca 2005 r., na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4 cyt. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ponadto Wojewoda [...] wskazał, iż z akt sprawy wynika, że odwołujący się potwierdził podczas wizyty w dniu 27 września 2004 r. w Urzędzie Pracy [...] termin następnej wizyty własnoręcznym podpisem. Termin ten został ustalony na dzień 15 marca 2005 r. Ponadto z dokumentacji zawartej w aktach sprawy wynika, że odwołujący się został pouczony w dniu rejestracji o obowiązku zgłaszania się do urzędu pracy w wyznaczonych terminach oraz o obowiązku powiadomienia w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa, a także o prawnych konsekwencjach niedopełnienia tych obowiązków. Organ podkreślił, iż na druku opisu stawiennictwa, będącego kontynuacją strony "D" "Karty rejestracyjnej bezrobotnego" zainteresowany złożył swój podpis obok daty 15 marca 2005 r., co w ocenie organu dowodzi, iż został on właściwie poinformowany o terminie obowiązkowej wizyty. Skargę na decyzję tę złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. B.. W skardze podniesiono zarzut naruszenia przepisu art. 40 § 1 k.p.a., poprzez niedoręczenie skarżącemu pisma z datą obowiązkowego stawiennictwa, w wyniku czego skarżący stawił się w Urzędzie Pracy [...] w dniu 15 kwietnia 2005 r., a nie w dniu 15 marca 2005 r. Skarżący stwierdza, iż stawił się na obowiązkową wizytę w dniu 15 kwietnia 2005 r., gdyż taki termin wizyty został mu wskazany ustnie. Zdaniem skarżącego, nie ma znaczenia, iż w aktach sprawy znajduje się dokument z jego podpisem, na którym obok tego podpisu widnieje data 15 marca 2005 r., bo był zmuszony do podpisania dokumentu "in blanco". Skarżący twierdzi, iż data obok jego podpisu wpisana została przez urzędnika w innym terminie, po dacie jego ostatniej wizyty. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) statuuje zasadę kontroli przez sąd administracyjny zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w świetle powołanych powyżej przepisów należy stwierdzić, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W myśl art. 33 ust. 3 cyt. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotni maja obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. Jak stanowi art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy, starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres trzech miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż skarżący nie stawił się w Urzędzie Pracy [...] w dniu 15 marca 2005 r. W dniu 27 września 2004 r. skarżący zgłosił się do Urzędu Pracy [...] na wyznaczoną wizytę i potwierdził swą gotowość do podjęcia pracy. Termin następnej wizyty został wyznaczony skarżącemu na dzień 15 marca 2005 r. Skarżący potwierdził wyznaczenie tego terminu własnoręcznym podpisem, data ta widnieje bowiem obok podpisu skarżącego na części "D" dokumentu zatytułowanego "Karta rejestracyjna bezrobotnego". Podkreślić należy, iż dokument ten wskazuje, między innymi, wyznaczone daty stawiennictwa, daty rzeczywistego stawiennictwa, propozycje przedłożone bezrobotnemu. Fakty te potwierdzane są zarówno przez osobę bezrobotną, jak i przez pracownika powiatowego urzędu pracy. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, uznać należy, iż skarżący został poinformowany w dniu 27 września 2004 r. o wyznaczonym terminie następnej wizyty w dniu 15 marca 2005 r. Skarżący nie stawił się w wyznaczonym terminie w Urzędzie Pracy [...] oraz nie powiadomił w ciągu 5 następnych dni o uzasadnionej przyczynie swego niestawiennictwa. Skarżący stawił się w Urzędzie Pracy [...] dopiero w dniu 15 kwietnia 2005 r. W takiej zaś sytuacji organ zobligowany jest na mocy przepisu art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do wydania decyzji pozbawiającej bezrobotnego statusu bezrobotnego. Zaskarżona decyzja jest zatem zgodna z prawem. Podkreślić należy, iż nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisu art. 40 § 2 k.p.a., który to przepis stanowi, iż pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela – temu przedstawicielowi. Przepis ten nie ma bowiem zastosowania do powiadamiania bezrobotnych o terminie wyznaczonej wizyty w powiatowych urzędach pracy, o której mowa w art. 33 ust. 3 ustawy. Przepis art. 40 § 2 kpa reguluje kwestie doręczania pism stronie w toku postępowania administracyjnego, którego przedmiotem są sprawy indywidualne rozstrzygane decyzją administracyjną. Ustalenie terminu wizyty bezrobotnego w powiatowym urzędzie pracy nie jest sprawą indywidualną, rozstrzyganą w formie decyzji administracyjnej, dlatego też, wobec braku szczególnych unormowań w tym zakresie, organ nie jest zobowiązany w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego do powiadomienia bezrobotnych o terminie następnej wizyty w formie pisemnej, a w szczególności poprzez kierowanie do bezrobotnych pism zawierających taką informację. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.