VI SA/Wa 1473/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 18 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na czynności Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o wykonaniu środka karnego poprzez zatrzymanie dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami postanawia - odrzucić skargę - Pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. Starosta [...] skierował do skarżącego J. M. zawiadomienie o wykonaniu środka karnego, nr pisma [...], w którym zawiadomił stronę, iż w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w G. – Wydział II Karny, sygn. akt [...] zatrzymano skarżącemu dokument uprawniający do kierowania pojazdami za okres 24 miesięcy. W treści przedmiotowego zawiadomienia Starosta [...] poinformował stronę, iż po odbyciu orzeczonej kary dodatkowej, której początek liczy się od dnia [...] grudnia 2004 r. a koniec upływa z dniem [...] grudnia 2006 r., skarżący będzie mógł ubiegać się o przywrócenie prawa jazdy. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2005 r. skarżący zwrócił się do Starosty [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z przesłanym zawiadomieniem o wykonaniu środka karnego. W uzasadnieniu strona wskazała, iż organ wskazał nieprawidłowy wyrok sądu karnego, a ponadto dodał, że według przepisów prawa karnego sprawa związana z nałożoną na skarżącego karą zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do lat dwóch uległa przedawnieniu po upływie trzech lat. W piśmie z dnia [...] maja 2005 r. Starosta [...] wyjaśnił skarżącemu, iż – wbrew jego twierdzeniom - podstawę wymiaru kary stanowi wyrok Sądu Rejonowego w G., wydany w sprawie sygn. akt [...], a ponadto poinformował, iż w świetle przepisów kodeksu karnego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych nie biegnie do czasu zwrotu właściwemu organowi dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów. Zdaniem organu orzeczony wobec skarżącego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych rozpoczął bieg dopiero od dnia [...] grudnia 2004 r., tj. od daty złożenia przez stronę prawa jazdy w Starostwie Powiatowym w G. w momencie wymiany dokumentu na podstawie art. 150 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Jednocześnie organ poinformował, iż Starosta Powiatowy nie jest właściwy do rozpatrzenia sprawy związanej z wymierzeniem kary określonej wyrokiem, ani sposobu zmiany wyroku, gdyż w tej sprawie należy zwrócić się do właściwego sądu. Pismem z dnia [...] maja 2005 r., skierowanym bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], skarżący odwołał się od pisma Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., uznając to pismo za decyzję. Wnosząc o uchylenie decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. skarżący podniósł w uzasadnieniu, iż brak jest podstaw prawnych do zatrzymania przez Starostę [...] prawa jazdy. Pismo nazwane przez stronę odwołaniem zostało następnie przekazane przez SKO w [...] pismem z dnia [...] maja 2005 r. do Starosty [...] celem podjęcia działań określonych w art. 132 lub 133 k.p.a. W piśmie z dnia [...] czerwca 2005 r. Starosta [...] poinformował SKO w [...], iż nie wykona działań wskazanych w piśmie Kolegium z dnia [...] maja 2005 r., albowiem pismo Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 nie jest decyzją kończącą postępowanie administracyjne, a ponadto nie spełnia kryteriów decyzji zawartych w art. 107 k.p.a. W konsekwencji organ uznał, iż od pisma jedynie wyjaśniającego sprawę odwołanie nie przysługuje skarżącemu. W dniu [...] czerwca 2005 r. skarżący J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo nazwane "Wnioskiem o rozpatrzenie sporu kompetencyjnego pomiędzy organem samorządowym (Starostą) a Samorządowym Kolegium Odwoławczym". W uzasadnieniu skarżący podniósł m.in., iż w jego ocenie odwołał się od decyzji Starosty [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jednakże organ ten nie zajął stanowiska i nie rozpatrzył odwołania, pomimo, że – zdaniem strony – jest w tej sprawie organem II instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego lub o oddalenie skargi, podnosząc, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi spór kompetencyjny pomiędzy Starostem [...] a SKO w [...]. Organ poinformował jednocześnie, iż po otrzymaniu odpowiedzi Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. sprawa została zarejestrowana w Kolegium do rozpatrzenia zgodnie z właściwością. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r. skarżący J. M. został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o udzielenie informacji, czy jego pismo z dnia [...] czerwca 2005 r. skierowane do Sądu, nazwane "Wnioskiem o rozpatrzenie sporu kompetencyjnego pomiędzy organem samorządowym (starostą) a samorządowym kolegium odwoławczym", stanowi: skargę na czynność Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o wykonaniu środka karnego poprzez zatrzymanie dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami, czy też skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nierozpoznania odwołania skarżącego z dnia [...] maja 2005 r., w którym skarżący wniósł o uchylenie w/w decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. oraz o wydanie orzeczenia co do istoty sprawy i wydanie pozwolenia jazdy. W wykonaniu powyższego wezwania skarżący w piśmie z dnia [...] września 2005 r. poinformował Sąd, iż jego skarga z dnia [...] czerwca 2005 r. stanowi skargę na czynność Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o wykonaniu środka karnego poprzez zatrzymanie dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami. Jednocześnie strona poinformowała, iż podtrzymuje swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone wprost w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Wyraźne określone w Konstytucji granice właściwości rzeczowej sądów administracyjnych znalazły swoje potwierdzenie w przepisach ustaw reformujących sądownictwo administracyjne, a więc ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej także p.p.s.a.), jak również ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Szczegółowe unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy art. 1-5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ze skargi złożonej przez J. M. wynika, iż skarży on czynność Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o wykonaniu środka karnego poprzez zatrzymanie dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami. Zdaniem Sądu przedmiotowe pismo Starosty [...] nie stanowi zarówno decyzji administracyjnej, jak i innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w przepisach art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W świetle powyższego należy uznać, iż skarga wniesiona przez skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem skarżący zaskarżył pismo nie podlegające kontroli sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.