II SA/Kr 523/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel (spr) Sędziowie: WSA Bożenna Blitek WSA Halina Jakubiec Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2005 r sprawy ze skargi P.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 stycznia 2003 r Nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych I uchyla zaskarżoną decyzję , II orzeka , że zaskarżona decyzja nie może być wykonana , III zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego P. C. zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie [...] ( [...] złotych ). Decyzjami z dnia [...] 2002 r. Burmistrz Miasta [...] zezwolił P.C. na sprzedaż napojów alkoholowych w barze gastronomicznym strony w [...], ul.[...]. Zezwoleń udzielono na okres do [...] 2006 r. W aktach sprawy znajduje się pismo, podpisane przez skarżącego P. C. zawierające jego oświadczenie o zrezygnowaniu z dniem [...] 2002 r. z korzystania z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych w barze gastronomicznym w [...], ul.[...]. Sąd odnotowuje, że pismu temu nie towarzyszy koperta, w jakiej oświadczenie zostało doręczone przez pocztę do Urzędu Miejskiego, ani na piśmie nie ma adnotacji, że pismo to zostało przez stronę złożone osobiście w Urzędzie Miejskim. Jest jedynie prezentata z datą wpływu pisma w dniu [...] 2002 r. Z tym też dniem [...] 2002 r. i powołując się na powyższy wniosek P.C. Burmistrz Miasta wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wygaśnięcia powyższych zezwoleń z dnia [...] 2002 r. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania zapisano pouczenie o prawie strony do składania w terminie 7 dni wyjaśnień i zgłaszania wniosków dowodowych. Zawiadomienie to skierowane zostało na adres strony widniejący na zezwoleniach z 2002 r., na piśmie o rezygnacji (ten sam adres widnieje na późniejszym odwołaniu i skardze do sądu administracyjnego). Pomimo dwukrotnego awizowania przez pocztę, strona nie odebrała zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Decyzją z dnia [...] 2002 r., nr [...] Burmistrz Miasta orzekł o wygaśnięciu obu wcześniej wymienionych zezwoleń z dnia [...] 2002 r. Jako podstawę prawną wskazano art.18 ust.12 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Zezwolenie wygasa w przypadku zmiany rodzaju działalności punktu sprzedaży). Rozstrzygnięcie uzasadniono rezygnacją P.C. z korzystania z zezwoleń. W toku postępowania strona nie złożyła żadnych wyjaśnień, ani wniosków dowodowych. W odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] P.C. zakwestionował ustalenie organu I instancji, tj. oświadczył, że w dniu [...] 2002 r. nie rezygnował z zezwoleń na sprzedaż alkoholu, o wszczęciu postępowania nie został powiadomiony i nic nie wiedział, że takie postępowanie się toczy. Równocześnie przyznał, że otrzymując zezwolenie przekazał Burmistrzowi swe oświadczenie podpisane in blanco o rezygnacji z zezwoleń. Oświadczenie to zostało jednak na nim wymuszone przez Burmistrza, który uzależnił wydanie zezwoleń od złożenia takiego oświadczenia nie zawierającego jednak dat. Na końcu odwołania strona oświadczyła, że uchyla się od skutków prawnych tamtego oświadczenia, jako złożonego pod przymusem. Pismo Burmistrza Miasta z dnia [...] 2003 r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zawiera dwojakiego rodzaju informacje. Po pierwsze, zaprzeczono twierdzeniu strony, jakoby została zmuszona do podpisania in blanco rezygnacji z zezwoleń. Pismo strony o rezygnacji ze sprzedaży alkoholu wpłynęło do Urzędu Miejskiego w dniu [...] 2002 r. i zostało załatwione zgodnie z przepisami. Strona zawiadomienia o wszczęciu postępowania nie podjęła pomimo prawidłowego zawiadomienia, więc nie można zarzucać organowi naruszenia przepisów o prawie strony do udziału w postępowania w I instancji. Po drugie, Burmistrz Miasta wymienia wielokrotne skargi mieszkańców budynków sąsiadujących z lokalem prowadzonym przez P.C., twierdzących że klienci tego baru zakłócają porządek publiczny. O skargach tych P.C. był informowany. Dlatego rezygnację z dnia [...] 2002 r. Burmistrz potraktował jako dobrowolne działanie strony zmierzające do zakończenia konfliktu właściciela lokalu z mieszkańcami kamienicy. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 stycznia 2003 r. utrzymała decyzję wydaną w I instancji przez Burmistrza Miasta. Jako podstawę prawną wskazano m.in. art.138 § 1 pkt 1 w zw. z art.144 K.p.a. oraz art.18 ust.12 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Organ II instancji nie uznał trafności żadnego zarzutu odwołania. Nie można mówić o naruszeniu prawa strony do udziału w postępowaniu w I instancji skoro strona została prawidłowo powiadomiona o wszczęciu tego postępowaniu. Rezygnacja z uprawnienia przez stronę uzasadniała wydanie decyzji o wygaśnięciu zezwolenia. Dla uchylenia się do skutków złożonego oświadczenia woli konieczne jest wykorzystanie środków prawnych przewidzianych przez Kpc, czego strona nie uczyniła. Zarzut jest też mało wiarygodny, skoro w odwołaniu strona najpierw twierdzi, że nie składała rezygnacji, a następnie zarzuca Burmistrzowi, że wymusił podpisanie rezygnacji. Zarówno skarga, jak i odpowiedź organu odwoławczego powtarzają wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skargę należało uwzględnić, albowiem organ odwoławczy naruszył przepisy określające jego obowiązki związane z rozpatrywaniem zarzutów na działanie organu I instancji. Strona zarzuciła w odwołaniu, że Burmistrz Miasta działał w oparciu o pismo strony podpisane in blanco pod przymusem przy otrzymaniu zezwolenia czyli na 9 miesięcy przed wszczęciem postępowania w sprawie będącej przedmiotem kontroli Sądu. Ten zarzut należało szczegółowo przeanalizować, a tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] orzekało bez przeprowadzenia jakichkolwiek czynności wyjaśniających, czym naruszono art.7 i art.77 K.p.a. Zarzut wykorzystania przez Burmistrza dokumentu, podpisanego przez stronę in blanco w którym po kilku miesiącach Burmistrz wpisał datę późniejszą jest zarzutem popełnienia przez Burmistrza przestępstwa z art.270 § 2 Kodeksu karnego (kto wypełnia blankiet, opatrzony cudzym podpisem, niezgodnie z wolą podpisanego i na jego szkodę albo takiego dokumentu używa podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.). Ocena trafności tego zarzutu oczywiście nie należy do organu administracyjnego. Gdyby jednak sąd karny potwierdził zarzuty zgłoszone przez P. C., to należałoby uchylić decyzję Burmistrza Miasta (art.145 § 1 pkt 2 K.p.a.). Dlatego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zobowiązane było do zawieszenia postępowania administracyjnego na zasadzie art.97 § 1 pkt 4 K.p.a. do czasu wyjaśnienia tego zarzutu przez właściwe organy publiczne. Nieprawidłowo organu obu instancji powołały się na art.18 ust.12 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, a w konsekwencji nieprawidłowo stwierdziły wygaśnięcie zezwoleń z [...] 2002 r. Powołany art.18 ust.12 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi stanowi, że zezwolenie wygasa w przypadku zmiany rodzaju działalności punktu sprzedaży. Skarżący nie zmienił rodzaju działalności, przeciwnie: wniósł odwołanie i skargę z tego powodu, że zaskarżona decyzja postawiła (w jego ocenie) pod znakiem zapytania możliwość kontynuowania dotychczasowego rodzaju działalności. Nie było więc podstaw do orzekania o wygaśnięciu zezwoleń. Rezygnacja przez stronę z przyznanego jej uprawnienia umożliwia organowi uchylenie zezwolenia w trybie art.155 K.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm. Dz.U.: 2004, nr 162, poz.1692 i 2005, nr 94, poz.788). O kosztach orzeczono na podstawie art.55 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.) w zw. z art.97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271, zm. Dz.U.: r.2002, nr 240, poz.2052, Dz.U.: r.2003, nr 124, poz.1153 i nr 171, poz.1663 i nr 192, poz.1873 i nr 228, poz.2261 i 2256).