II OZ 910/05
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2005-10-18
Skład orzekający: Janina Kosowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uczestnik postępowania sądowoadministracyjnego, a nie skarżący, jest uprawniony do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej?Ratio decidendi
Ustawodawca, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA, zawęził krąg podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności wyłącznie do skarżącego. Uczestnik postępowania, niebędący skarżącym, nie posiada legitymacji do złożenia takiego wniosku. W związku z tym, brak jest podstaw do merytorycznego rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jeśli został on złożony przez podmiot nieuprawniony.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę chlewni i zbiornika na gnojówkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania, wskazując na zakończenie budowy oraz brak legitymacji wnioskodawcy, który był uczestnikiem postępowania, a nie skarżącym. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał zażalenie uczestnika postępowania na powyższe postanowienie, kwestionując ustalenia sądu co do zakończenia budowy i swoją legitymację.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Po 391/04 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Starosty Szamotulskiego z dnia 1 października 2003 r. [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w sprawie ze skargi Z. O. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 17 marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie
Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Po 391/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpatrzeniu wniosku Z. O., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Starosty Szamotulskiego z dnia 1 października 2003 r., Nr [...], w sprawie ze skargi Z. O. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 17 marca 2004 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu, opisując stan faktyczny sprawy Sąd I instancji wskazał, iż decyzją z dnia l października 2003 r. Starosta Szamotulski zatwierdził projekt budowlany i udzielił Z. O. pozwolenia na budowę chlewni i zbiornika na gnojówkę. Następnie, w związku z wnioskiem Z. O., decyzją z dnia 23 lutego 2004 r. odmówił wznowienia postępowania, zakończonego wskazaną wyżej decyzją o pozwoleniu na budowę. W wyniku odwołania Z. O., Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia 17 marca 2004 r. uchylił zaskarżoną decyzję Starosty Szamotulskiego z dnia 23 lutego 2004 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzję Wojewody Wielkopolskiego zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Z. O.. Pismem z dnia 11 października 2004 r. Z. O. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę chlewni i zbiornika na gnojówkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 listopada 2004 r. oddalił przedmiotowy wniosek. W wyniku zażalenia Z. O., Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 22 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1678/04, uchylił jednak zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.
Odmawiając wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji Sąd ten wskazał, iż zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł, iż z załączonego przez skarżącego zawiadomienia z dnia 31 marca 2005 r., skierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szamotułach wynika, iż skarżący zakończył budowę chlewni i zbiornika na gnojówkę, objętych decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 1 października 2003 r. W tej zaś sytuacji, skoro roboty budowlane objęte tą decyzją zostały już zakończone, to brak jest podstaw do wstrzymania wykonania tejże decyzji. Dodatkowo Sąd zauważył, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został złożony w niniejszej sprawie nie przez skarżącego, ale przez uczestnika postępowania, a więc osobę nieuprawnioną w myśl art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W zażaleniu z dnia 29 czerwca 2005 r. Zbigniew Opat podniósł, iż nie jest zgodny z prawdą fakt, który legł u podstaw postanowienia Sądu, a dotyczący zakończenia budowy chlewni wraz ze zbiornikiem na gnojówkę. Wskazał, iż do dnia dzisiejszego nie zostały zakończone, a nawet rozpoczęte prace związane z budową zbiornika na gnojówkę. Podniósł, iż w piśmie procesowym z dnia 10 maja 2005 r., przesłanym w odpowiedzi na pismo Sądu z dnia 5 maja 2005 r., wskazał, iż z posiadanych przez niego informacji na dzień 10 maja 2005 r. wynika, że prace związane z budową chlewni zbliżają się ku końcowi. Obecnie trwają prace wykończeniowe oraz prace mające związek z montażem wyposażenia chlewni, chlewnia nie została jeszcze jednak oddana do użytku oraz nie zostały rozpoczęte prace związane z budową zbiornika na gnojówkę. Zauważył, iż Sąd nie ustosunkował się do tego pisma, po raz kolejny nie uwzględnił też jego stanowiska, nie przeprowadził również wizji lokalnej i nie sprawdził tej informacji, mimo że była diametralnie inna niż informacja przekazana przez inwestora Z. O.. Odnosząc się do stanowiska Sądu, zgodnie z którym nie jest podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Z. O. wskazał, iż Wojewoda Wielkopolski w piśmie z dnia 17 marca 2004 r. uznał go za stronę postępowania, a pominięcie go w sprawie nastąpiło bez jego winy.
W złożonym zażaleniu Z. O. zakwestionował ponadto prawidłowość decyzji o pozwoleniu na budowę oraz wskazał na uciążliwości planowanej inwestycji i jej szkodliwe oddziaływanie na środowisko.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż ustawodawca zawęził krąg podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, stanowiąc, iż wstrzymanie ich wykonania może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego.
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Szamotulskiego z dnia 1 października 2003 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę wniósł Z. O.. Wnioskodawca nie jest jednak skarżącym, lecz uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego wszczętego na podstawie skargi złożonej przez Z.O.
Skoro zaś Z. O. nie jest skarżącym to Sąd I instancji właściwie uznał go za podmiot nieuprawniony do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podjętej w postępowaniu prowadzonym w granicach niniejszej sprawy.
Brak legitymacji do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji po stronie Z. O. czynił natomiast bezcelowe rozstrzyganie przez Sąd, czy budowa prowadzona na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, której dotyczy przedmiotowy wniosek, została już zakończona. Z tych też powodów, uznać należy, iż nie mają znaczenia dla sprawy podniesione przez Z. O. zarzuty odnoszące się do pominięcia przez Sąd zawartych w jego piśmie procesowym z dnia z dnia 10 maja 2005 r. informacji dotyczących stanu robót budowlanych.
Ponadto zauważyć należy, że przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji nie mogą być również brane pod uwagę zarzuty co do prawidłowości jej podjęcia.
W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło