II OZ 882/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2005r. sygn. akt VI SA/Wa 1987/02 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 listopada 2000r. nr Gz.gn051/623-5/2000 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2005r., sygn. akt VI SA/Wa 1987/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. D. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydaną w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta w Dobrej z dnia 22 grudnia 1990r. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że zaskarżona decyzja została odebrana przez A. D. w dniu 6 listopada 2000r. Decyzja była jednak skierowana do ojca skarżącego, A. D., który zmarł w dniu 27 października 2002r. Skargę na tę decyzję skutecznie wniosła uczestniczka postępowania A. U., natomiast A. D. wniósł skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dopiero w dniu 26 października 2004r. Sąd I instancji stwierdził, że nawet gdyby przyjąć, że termin do wniesienia skargi biegł od dnia uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po A. D. co nastąpiło w dniu 28 maja 2004r., to w okresie pięciu miesięcy następca prawny zmarłego – A. D. nie wykazał żadnej aktywności. Tym samym nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W zażaleniu na to postanowienie A. D. podniósł wiele okoliczności dotyczących także innych rozpoznawanych spraw z udziałem jego oraz jego siostry A. U., stwierdzając, że wyłącznie on jest uprawniony do wniesienia skargi, co uzasadnia przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wyjaśnić, że stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie do uchybienia terminu doszło wskutek niedochowania należytej staranności przy wnoszeniu skargi do sądu. Kilkumiesięczna, a właściwie, licząc od dnia 6 listopada 2000r. (dzień zapoznania się z decyzją), prawie czteroletnia zwłoka w złożeniu skargi, nosi wyraźne cechy zaniedbania, co uniemożliwia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Skoro zatem doszło to uchybienia terminu z przyczyn zawinionych przez stronę (nienależyta staranność w dokonywaniu czynności procesowych), to odmowa przywrócenia terminu odpowiada prawu. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.