II SAB/Wa 91/05

WyrokWSA w Warszawie2005-10-25

Skład orzekający: Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA Joanna Kube

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Minister Obrony Narodowej pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu pisma skarżącego, które zostało nazwane "zażaleniem" i dotyczyło decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, mimo że pismo to nie spełniało formalnych wymogów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy?
Ratio decidendi
Minister Obrony Narodowej pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu pisma skarżącego, które, mimo nazwania go "zażaleniem" i niepełnego spełnienia wymogów formalnych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w sposób jednoznaczny odnosiło się do konkretnej decyzji administracyjnej i wyrażało wolę jej kwestionowania. W przypadku wątpliwości co do charakteru pisma, organ powinien podjąć próbę wyjaśnienia tej kwestii ze stroną, a brak takiego działania skutkuje uznaniem organu za pozostającego w bezczynności.
Stan faktyczny
Skarżący J.S. złożył skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej (MON) w przedmiocie rozpoznania jego pisma z dnia 17 grudnia 2003 r., nazwanego "zażaleniem", które dotyczyło decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. o zwolnieniu go z zawodowej służby wojskowej. MON wniósł o oddalenie skargi, twierdząc, że udzielił odpowiedzi na pismo skarżącego w trybie przepisów działu VIII kpa i że "zażalenie" nie było wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd rozpoznał sprawę ze skargi na bezczynność organu.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Ministra Obrony Narodowej do rozpatrzenia pisma J. S. z dnia 17 grudnia 2003 r. w terminie jednego miesiąca do daty uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Protokolant: Małgorzata Płodzicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2005 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy za zgodą żołnierza zobowiązuje Ministra Obrony Narodowej do rozpatrzenia pisma J. S. z dnia 17 grudnia 2003 r. w terminie jednego miesiąca do daty uprawomocnienia się wyroku. W dniu 7 kwietnia 2005 r. J. S. złożył za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej skargę na bezczynność tego organu w sprawie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 17 grudnia 2003 r., nazwanego "zażaleniem" od decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia J.S. z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy za zgodą żołnierza, wydanej w oparciu o art. 74 ust. 1 i art. 76 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 ze zm.) oraz § 122 pkt 1 i § 155 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38 ze zm.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] została przesłana żołnierzowi w dniu 3 grudnia 2003 r. Natomiast pismo nazwane "zażalenie" z dnia 17 grudnia 2003 r. wpłynęło do Ministerstwa Obrony Narodowej w dniu 19 grudnia 2003 r. Odpowiedzi na to pismo udzielił wymienionemu Dyrektor Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego MON w trybie przepisów działu VIII kpa. Zdaniem organu, nie pozostaje on w bezczynności, gdyż powołane zażalenie z dnia 17 grudnia 2003 r. nie było wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z wydaniem przez Ministra Obrony Narodowej decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. Wyjaśniono, że oficer nie wskazywał w nim tej decyzji, a jedynie wyrażał niezadowolenie z powodu nieprawidłowości postępowania organów kadrowych Dowództwa Wojsk [...] w związku z uchyleniem dokonanego mu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie i mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. W orzecznictwie i piśmiennictwie dotyczącym prawidłowego postępowania odwoławczego (odpowiednio postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - art. 127 § 3 kpa) podkreśla się, że odwołanie musi odpowiadać wymogom formalnym - por. wyjaśnienie do art. 127 kpa, A. Wróbel, w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz. Zakamycze 2000, s. 697-698. Odwołanie jest podaniem w rozumieniu art. 63 § 1 kpa i powinno zawierać co najmniej elementy określone w art. 63 § 2 i 3 kpa. Odwołanie musi dotyczyć zindywidualizowanej, wyraźnie oznaczonej decyzji. Należy zwrócić uwagę także na orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 1996 r. sygn. akt III ARN 14/96, OSNP 1997/2/16, w którym Sąd ten stwierdził, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, pismo strony postępowania administracyjnego wniesione do organu odwoławczego w ustawowym terminie do złożenia odwołania, wyrażające niezadowolenie z decyzji nieostatecznej, podlega rozpatrzeniu jako odwołanie od decyzji. W badanej sprawie pismo nazwane "zażaleniem" wysłane zostało do Ministra Obrony Narodowej wkrótce po tym jak organ skierował do skarżącego decyzję z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] zawierającą prawidłowe pouczenie o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie. Co prawda pismo to nie wskazuje daty, numeru, ani organu wydającego przedmiotową decyzję, to jednak treść zażalenia zawarta na jego str. 4 i 5 świadczy niewątpliwie, że dotyczy tej decyzji. Skarżący, w piśmie tym bowiem, kwestionuje złożone przez siebie oświadczenie o wyrażeniu zgody na zwolnienie go z zawodowej służby wojskowej i prosi Ministra o spowodowanie zaniechania postępowania w sprawie ponownego wydania decyzji o zwolnieniu go z zawodowej służby wojskowej, która w jego ocenie byłaby dotknięta wadą nieważności. Wskazuje, że jego zamiarem jest dalsze pełnienie zawodowej służby wojskowej. Pismo to zakończył stwierdzeniem, iż oczekuje na odpowiedź w formie decyzji administracyjnej. Jeżeli organ, mimo wysuwanych przez skarżącego w tym zażaleniu żądań miał wątpliwości, co do charakteru przedmiotowego pisma, to winien dokonać ustaleń poprzez uzyskanie wyjaśnień od strony, która stosowny dokument sporządziła. Zatem przed wyjaśnieniem tej kwestii brak było podstaw do rozpatrzenia zażalenia J. S. z dnia 17 grudnia 2003 r. w trybie przepisów działu VIII kpa. Z uwagi na podane wyżej względy należy uznać, że Minister Obrony Narodowej pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu pisma nazwanego "zażaleniem" z dnia 17 grudnia 2004 r., co upoważnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do rozstrzygnięcia jak w sentencji na podstawie art. 149 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło