VII SA/Wa 323/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2005 r. sprawy ze skargi T K na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2005 r. Nr (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania podłączenia instalacji wodno-kanalizacyjnej do lokalu użytkowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu (...).02.2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu (...) stwierdził, że inwestor T K w trakcie wykonywania robót budowlanych polegających na modernizacji i przebudowie budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. (...) w (...) w istotny sposób odstąpił od zatwierdzonego projektu budowlanego. W trakcie prowadzenia robót T K odłączył media od lokalu użytkowego położonego w w/w budynku, powodując pogorszenie jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, czym naruszył dyspozycję art. 5 ust. 1 pkt. 2a Prawa budowlanego. W wyniku czynności kontrolnych dokonanych ponownie w dniu (...).09.2003r. przez Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego ustalono, iż media lokalu użytkowego zostały zdemontowane na podstawie prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę nr (...) z dnia (...).05.2000r wydanej przez Prezydenta (...). Zatwierdzona dokumentacja przewidywała przebudowę części budynku (lokal użytkowy) będącej własnością (...) niezgodnie z ich dotychczasową funkcją, a prowadzone roboty budowlane na podstawie tej dokumentacji spowodowały między innymi odcięcie mediów od tego lokalu. Zdaniem organu inwestor T K nie posiadał zgody (...) na przebudowę i zmianę przeznaczenia lokalu niemieszkalnego na lokal mieszkalny. W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu (...).03.2004r. wystąpił do Wojewody (...) z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę nr (...) z dnia (...).05.2000r. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Wojewoda (...) decyzją z dnia (...).07.2004r. nr (...) stwierdził nieważność wyżej opisanej decyzji, gdyż zatwierdzono projekt budowlany modernizacji i przebudowy budynku mieszkalnego, gdy tymczasem decyzja nr (...) z dnia (...).01.2000r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustalała warunki dla inwestycji polegającej na modernizacji i przebudowie budynku mieszkalno usługowego przy ul. (...) w (...). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr (...) z dnia (...) sierpnia 2004r. na podstawie art. 51 ust.1 pkt. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane /Dz. U. Nr 106 z 2000r., poz. 1126 - tekst jednolity z późniejszymi zmianami/ nałożył na T K obowiązek wykonania podłączenia instalacji wodnokanalizacyjnej do lokalu użytkowego zlokalizowanego w budynku przy ul. (...)w (...), w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożył inwestor T K, podnosząc, że: - organ błędnie powołał się na nieprawomocną decyzję Wojewody, - decyzja Powiatowego Inspektora jest sprzeczna z ostateczną decyzją Prezydenta (...) nr (...) z dnia (...).05.2000r, bowiem inwestor nie naruszył warunków pozwolenia na budowę - inwestor nie zmienił przeznaczenia lokalu z użytkowego na mieszkalny, (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) stycznia 2005r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ II instancji stwierdził w uzasadnieniu, że nałożył obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, stosownie do przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Organ stwierdził, że przedmiotowe roboty budowlane zostały wykonane niezgodnie z zatwierdzonym projektem i pozwoleniem na budowę. W toku prowadzonych robót budowlanych inwestor dokonał bowiem odcięcia mediów w lokalu użytkowym bez zgody właściciela - Miasta (...). Skargę na powyższą decyzję złożył inwestor T K , wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji. Decyzji zarzuca naruszenie art. 6 ,7 , 8 ,77 i 80 kpa , art. 39 ust.1, art. 50 ust.1 i art.51 ust.1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane oraz art. 36 ustawy z dnia 23.07.2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. T K podnosi, że roboty były przez niego wykonywane na podstawie prawomocnej decyzji o pozwoleniu na remont i modernizację budynku przy ul. (...), a przebudowa instalacji elektrycznej i wodnej w styczniu 2001 r. nastąpiła w wykonaniu prawomocnej decyzji Prezydenta (...) z dnia (...).05.2000r., zgodnie z projektem stanowiącym integralną część decyzji. W tym okresie właścicielem lokalu była Gmina (...), a nikt inny nie posiadał tytułu prawnego do korzystania z lokalu. Gmina (...) wyraziła zgodę na przeprowadzenie remontu i modernizacji zgodnie z projektem głosując za uchwałą Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia (...) kwietnia 2000r. w której wyraźnie wyraża zgodę na przebudowę budynku zgodnie z projektem, a zatem wszystkie działania podjęte przeze mnie były całkowicie zgodne z prawem. T K podkreślił, że decyzja Prezydenta (...) z dnia (...).05.2000r o pozwoleniu na budowę jest nadal prawomocna, a postępowanie o stwierdzenie jej nieważności nie zostało prawomocnie zakończone bowiem decyzja Wojewody (...) stwierdzająca je nieważność została zaskarżona. Zdaniem inwestora obowiązek nałożony przez organy administracji na podstawie w/w decyzji tj. podłączenie instalacji wodno - kanalizacyjnej do lokalu użytkowego w kamienicy przy ul. (...) nie może być zmieniany bez zgody m.in. konserwatora zabytków - wynika to wprost z art. 36 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz art. 39 ust.1 Prawa Budowlanego. Inwestor podnosi, że decyzja nr (...) z dn. (...).08.2004r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) jako podstawę prawną przytacza art. 51 ust.1 pkt 2 i ust.4 Prawa Budowlanego i tę podstawę prawną podtrzymuje zaskarżona decyzja. Zdaniem inwestora zgodnie z przepisami Prawa Budowlanego decyzję w trybie art. 51 ust.1 można wydać tylko w przypadku uprzedniego wydania postanowienia , o którym mowa w art. 50 ust.1 Prawa budowlanego, co nie miało miejsca w nin. sprawie. Wobec braku postanowienia o wstrzymaniu robót, przewidzianego w art. 50 ust.1 Prawa budowlanego nie było podstawy prawnej do wydania decyzji nr (...) oraz zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o oddalenie skargi wskazując, że podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja zapadła z oczywistym naruszeniem art. 50 i 51 prawa budowlanego. Organ nadzoru budowlanego może zastosować przepisy art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego wówczas, jeżeli stwierdzi w trakcie realizacji obiektu budowlanego, że realizacja ta w sposób istotny odbiega od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach prawa budowlanego. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane /Dz. U. Nr 106 z 2000r., poz. 1126 - tekst jednolity z późniejszymi zmianami/ decyzję w trybie art. 51 ust.1 pkt. 2 można wydać jednak tylko w przypadku uprzedniego wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust.1 Prawa budowlanego, co nie miało miejsca w nin. sprawie. Wobec braku postanowienia o wstrzymaniu robót, przewidzianego w art. 50 ust.1 Prawa budowlanego nie było podstawy prawnej do wydania decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych robót. Przepis art. 51 cytowanej ustawy może być stosowany do robót będących w toku wykonywania, które odpowiadają warunkom określonych w art. 50 tego prawa lecz dopiero po uprzednim wstrzymaniu wykonywania robót postanowieniem. Ratio legis tych przepisów polega na wymuszeniu na inwestorze doprowadzenia budowanego obiektu do stanu zgodnego z warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę oraz w przepisach prawa. Dopiero w przypadku niewykonania nałożonych w trybie powyższych przepisów obowiązków właściwy organ może w drodze decyzji nakazać inwestorowi zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części czy też nałożyć obowiązek wykonania czynności faktycznych naprawiających ewentualne odstępstwa od przepisów technicznych w sposób pozwalający na wznowienie robót budowlanych. (art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego). Przepis art. 51 prawa budowlanego nie przewiduje wydania ponownej decyzji określającej jakie kolejne czynności faktyczne, winny być wykonane celem doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami. Przepis ten nawiązuje w ust. 1 do art. 50 co oznacza, że obydwa przepisy regulują ten sam stan faktyczny. Z treści art. 50 wynika, że przedmiotem dyspozycji jego unormowań jest prowadzenie robót budowlanych, które nie mają jeszcze cech ukształtowanego obiektu budowlanego. W konsekwencji powyższego również przepis art. 51 cytowanej ustawy może być stosowany tylko do robót będących w toku wykonywania, które odpowiadają warunkom określonych w art. 50 tego prawa. Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych daje organowi nadzoru budowlanego czas na przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i rozstrzygnięcie o dalszych losach wstrzymanych robót. Stosownie do treści art. 51 ust. 1a ustawy "Prawo budowlane" po wykonaniu obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, właściwy organ wydaje decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku.