II SA/Po 2856/03

WyrokWSA w Poznaniu2005-10-25

Skład orzekający: Barbara Drzazga, Małgorzata Górecka, Elwira Brychcy

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla zakładu stolarsko-tapicerskiego, wydana na podstawie planu zagospodarowania przestrzennego, jest prawidłowa, jeśli teren inwestycji został błędnie zakwalifikowany do jednostki bilansowej?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję o stwierdzeniu nieważności, ponieważ organ administracyjny nie wykazał w sposób jednoznaczny, że działki objęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy znajdowały się w jednostce bilansowej planu zagospodarowania przestrzennego przewidzianej dla upraw polowych i ogrodniczych. Wskazano na sprzeczności w oznaczeniach planu i oświadczeniach organów, co uniemożliwiało prawidłową ocenę zgodności decyzji z planem.
Stan faktyczny
Skarżący P. G. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji Wójta Gminy P. ustalającej warunki zabudowy dla budowy zakładu stolarsko-tapicerskiego. Wniosek o stwierdzenie nieważności złożono z powodu rzekomej sprzeczności decyzji z planem zagospodarowania przestrzennego. Organ stwierdził nieważność, uznając, że teren inwestycji był przeznaczony pod uprawy polowe i ogrodnicze, a nie pod zabudowę rzemieślniczą. Sąd uznał skargę za zasadną, wskazując na niejasności w kwalifikacji terenu.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant St. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; I. Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 10,-zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ M. Górecka /-/ B. Drzazga /-/ E. Brychcy II S.A./Po 2856/03 Uzasadnienie Skarżący- P. G. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., którą została utrzymana w mocy decyzja tego organu z dnia [...] stwierdzająca nieważność decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...]. wydana w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zakładu stolarsko- tapicerskiego na działkach nr [...] i [...] we wsi T. . Wójt Gminy P. wydał w dniu [...]. decyzję nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustalając nią warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zakładu stolarsko- tapicerskiego przewidzianej do realizacji w T. na działkach nr [...] i [...], stanowiących własność G. i P. G. . Decyzja ta została wydana na wniosek G. i P. G. . W decyzji wskazano, że warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono na podstawie planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy P. a działki o numerach [...] i [...] we wsi T. zlokalizowane są w jednostce bilansowej o symbolu 4.26 UR- teren usług rzemieślniczych. Decyzja powyższa jest decyzją prawomocną. W oparciu o nią skarżący uzyskał pozwolenie na budowę dla inwestycji obejmującej zakład stolarsko- tapicerski wraz z urządzeniami budowlanymi związanymi z budynkiem na działce położonej w T., nr ewid. Gruntów [...] (decyzja Starosty Powiatowego w K. z dnia [...]. , nr [...]). J. K. pismem z dnia [...]. skierował do organu administracyjnego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. We wniosku podał, że w planie zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji nie uchwalono takiego przeznaczenia gruntu pozwalającego na powstanie inwestycji, dla której zostały ustalone warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Wnioskujący o stwierdzenie nieważności decyzji podał, że w omawianym czasie był Przewodniczącym Rady Gminy P. i zwracał wówczas uwagę Wójtowi Gminy jak i zarządowi Rady Gminy, że decyzja jest sprzeczna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. W wyniku przeprowadzonego przez organ administracyjny postępowania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] ustalającej warunku zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zakładu stolarsko- tapicerskiego na działkach nr [...] i [...] we wsi T.. W uzasadnieniu organ administracyjny wskazał, że z urzędu przeprowadzone zostało przez organ administracyjny postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności w/ powołanej decyzji Wójta Gminy P. i stwierdzono, iż zgodnie z obowiązującym w dacie wydania decyzji planem zagospodarowania przestrzennego Gminy P. zatwierdzonym uchwalą Rady Gminy P. z dnia [...].06.1992roku nr XIX/106/92- teren inwestycji oznaczony jako działki nr [...] i [...] objęty był symbolem 4.8 R z przeznaczeniem na uprawy polowe i ogrodnicze adaptowane w planie. A tereny o takim przeznaczeniu na mapie nic zostały pokolorowane a jedynie oznaczone symbolem R. Dalej organ administracyjny podał, że na terenie Gminy P. - w omawianym planie-zostały wyznaczone tereny pod zabudowę rzemieślniczą, oznaczone na mapie kolorem różowym i symbolem 4.26 UR . Tak więc skoro ustalenia obowiązujące dla danej jednostki bilansowej nie miały zastosowania dla terenu projektowanej inwestycji, na podstawie art. 46 a ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym - organ orzekł o nieważności decyzji z dnia [...] Odwołanie od powyższej decyzji z dnia [...]wniósł skarżący. W odwołaniu wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, iż wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego wpłynął w momencie, kiedy realizacja inwestycji dobiega końca. Dla odwołującego się niezrozumiała jest sytuacja, w której J. K. będący w dacie wydania przedmiotowej decyzji z dnia [...]. Przewodniczącym Rady Gminy P. wiedząc o sprzeczności jej ustaleń z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, dopiero po takim czasie wniósł o stwierdzenie jej nieważności. Odwołujący wskazał, iż nie może ponosić konsekwencji koniunkturalnego działania J. i B. K. , którzy po osobistych porażkach w wyborach samorządowych walczą z Wójtem Gminy P. jego kosztem. Organ administracyjny rozpoznając wniesione odwołanie, decyzją z dnia [...].utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] W uzasadnieniu oparł się na poczynionych uprzednio ustaleniach w zakresie sprzeczności wydanych w dniu [...]. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji z obowiązującym wówczas planem zagospodarowania przestrzennego i nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku sformułowanego w odwołaniu utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wydaną w I instancji. Skargę na powyższą decyzję z dnia [...] wniósł inwestor- P. G. żądając ponownego rozpatrzenia sprawy w przedmiocie zbadania zgodności z prawem decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...]. W uzasadnieniu powołał argumentację wcześniej wskazaną już w odwołaniu od decyzji organu administracyjnego i instancji. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W ocenie Sądu orzekającego zebrany przez organ administracyjny materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia wprost, że przedmiotowe działki położone były w jednostce bilansowej 4.8. R co w konsekwencji oznacza, iż ten teren - zgodnie z obowiązującym w dacie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zakładu stolarsko- tapicerskiego miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy P. - określony był jako teren upraw polowych i ogrodniczych adaptowany w planie. Protokół rozprawy Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 1.08.2003roku zawiera oświadczenie przedstawiciela Urzędu (Wójta Gminy P. ), który wyjaśnia, że przedmiotowe działki o numerach [...] i [...] w T. objęte są zapisem 4.7 MR, jednak w części opisowej do planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy P. taka jednostka bilansowa nie występuje, zaś występuje jedynie na załączniku mapowym. Dalej Wójt Gminy P. wyjaśnia, że symbol 4.26 UR został wpisany omyłkowo. Patrząc z kolei na załącznik do miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy P. należy zauważyć, że tereny oznaczone na mapie symbolem 4.8. R położone są zupełnie w innym miejscu aniżeli teren oznaczony symbolem 4.7. MR. Tak więc nie jest wiadomym Sądowi na jakiej podstawie organ administracyjny stwierdził, że przedmiotowe działki położone są w jednostce bilansowej 4.8. R. Skoro - według oświadczenia Wójta Gminy P. zawartego w treści protokołu rozprawy z dnia 1.08.20()3r. - działki o numerach [...] i [...] w T. objęte są zapisem 4.7 MR, to nawet przyjmując, że taka jednostka bilansowa w istocie nie występuje w części opisowej planu- nic oznacza to, że skoro ona nie występuje to należy uznać, iż przedmiotowy teren jest terenem oznaczonym symbolem 4.8. R. jako, że taki teren jest oznaczony na mapie w zupełnie innym miejscu. Przyjmując zatem, że przedmiotowe działki znajdują się w miejscu oznaczonym na mapie symbolem 4.7. MR- w ocenie Sądu- nie ma podstaw aby twierdzić, że ten teren - zgodnie z częścią opisową planu uchwalonego uchwałą Rady Gminy P. nr [...] z dnia [...].06.1992r. -jest terenem upraw polowych i ogrodniczych adaptowany w planie. Sąd nie ma informacji aby przedmiotowe działki usytuowane były w innym miejscu aniżeli zaznaczono to na załączniku mapowym do planu kolorem żółtym pod symbolem 4.7. MR. Takie usytuowanie wynika z w/ powołanego oświadczenia przedstawiciela urzędu i oświadczenie to musiało być przez organ administracyjny uwzględnione, skoro nie zostało w żaden sposób przez ten organ zdyskredytowane. Jeżeli tak, to brak jest podstaw do stwierdzenia, że teren, dla którego ustalono decyzją z dnia [...]. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu należy zakwalifikować jako teren upraw polowych i ogrodniczych. O ile organ administracyjny nie oparł się w swoich ustaleniach o złożone przez Wójta Gminy P. oświadczenie poprzestając na twierdzeniach J. K. - winien uzasadnić swoje stanowisko dokonując oceny materiału dowodowego. Sąd ponad to zauważa, że skoro w części opisowej miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy P. obowiązującego w dacie wydania decyzji z dnia [...]. brak się jednostki bilansowej 4.7 MR to przy założeniu, że omawiane działki usytuowane są w miejscu, w którym na załączniku mapowym zaznaczono go jako 4.7.MR- należałoby wziąć pod uwagę wskazania zawarte w części opisowej planu pod jednostką bilansową 4.0. Tym samym należy ustalić, czy do skarżącego znajduje odniesienie ta część uwag dotycząca działek będących własnością nierolników ( z oświadczenia skarżącego złożonego do wskazywanego już wielokrotnie protokołu rozprawy wynika, ze ziemię kupił od rolnika i użytkuje ją rolniczo co nie znaczy , że skarżący sam jest rolnikiem). Natomiast gdy organ ustali, że ta sytuacja nie ma zastosowania do skarżącego należałoby wziąć pod uwagę tereny położone przy terenie oznaczonym na mapie symbolem 4.7. MR bowiem wynika z części opisowej planu, iż przedmiotowe działki znajdują się w sąsiedztwie z terenami przeznaczonymi pod zabudowę jednorodzinną, zaś zgodnie ze wskazaniem do symbolu 4.0. "dopuszcza się na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej prowadzenie zakładów rzemiosła nieuciążliwego lub usług handlu i innych nieuciążliwych". Wszystkie powyższe uwagi są formułowane przy założeniu, że omawiane działki są usytuowane w miejscu oznaczonym na mapie kolorem żółtym i symbolem 4.7. MR. Brak bowiem w materiale zgromadzonym przez organ administracyjny innego obniesienia, zaś z lakonicznego uzasadnienia skarżonej decyzji nie sposób wyprowadzić inny wniosek. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt Hit. "c", art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/ E. Brychcy /-/ B. Drzazga /-/ M. Górecka

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło