I SA/Wa 1700/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Cezary Pryca (spr.) Sędziowie WSA - Jolanta Zdanowicz asesor WSA - Mirosław Gdesz Protokolant - Marta Ways po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2005 r. sprawy ze skargi L.Z. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2004 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. I SA/Wa 1700/04 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2004 roku numer [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2004 roku numer [...] Ministra Infrastruktury. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że L. Z. wystąpił z wnioskiem o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości. Po przeprowadzeniu w dniu [...] kwietnia 2003 roku postępowania kwalifikacyjnego, Państwowa Komisja Kwalifikacyjna stwierdziła, że L. Z. nie wykazał się dostateczną wiedzą z przygotowania praktycznego do prowadzenia działalności zawodowej w zakresie szacowania nieruchomości. Decyzją z dnia [...] maja 2003 roku numer [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast odmówił nadania L. Z. uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości. W dniu 29 listopada 2003 roku L. Z. ponownie wystąpił z wnioskiem o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości. W dniu [...] lutego 2004 roku Państwowa Komisja Kwalifikacyjna przeprowadziła ponownie postępowanie kwalifikacyjne w zakresie sprawdzenia przygotowania praktycznego L. Z. do prowadzenia działalności zawodowej odnośnie szacowania nieruchomości. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna po zadaniu po czterech pytań do każdego z trzech operatów sporządzonych przez L. Z., negatywnie oceniła trzeci etap postępowania kwalifikacyjnego. Decyzją z dnia [...] marca 2004 roku numer [...] Minister Infrastruktury odmówił nadania L. Z. uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomościami. Decyzją z dnia [...] lipca 2004 roku numer [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2004 roku numer [...] Ministra Infrastruktury. Na decyzję z dnia [...] lipca 2004 roku numer [...] Ministra Infrastruktury skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie wniósł L. Z. Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniósł, że Państwowa Komisja Kwalifikacyjna błędnie oceniła odpowiedzi skarżącego na pytania zadawane w trakcie przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w odpowiedzi na skargę i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest o tyle zasadna, że skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Infrastruktury. Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy. Stosownie do treści art.191 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. 46/00, poz.543 ze zmianami), w brzmieniu obowiązującym w dacie podejmowania zaskarżonej decyzji, uprawnienia i licencje zawodowe nadaje się każdemu, kto przeszedł z wynikiem pozytywnym postępowanie kwalifikacyjne. Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza Państwowa Komisja Kwalifikacyjna, która jest powoływana i odwoływana przez właściwego ministra. Poza sporem pozostaje okoliczność, że postępowanie kwalifikacyjne w sprawie nadania uprawnień lub licencji zawodowych składa się z dwóch etapów. Pierwszy z nich toczy się przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną, która po przeprowadzeniu stosownego postępowania przedstawia swoje pozytywne bądź negatywne stanowisko właściwemu ministrowi. Drugi etap postępowania odbywa się przed właściwym ministrem i w zależności od wyników postępowania przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną kończy się wydaniem świadectwa o nadaniu licencji zawodowej lub decyzją o odmowie nadania takiej licencji. Postępowanie przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną nie jest postępowaniem administracyjnym do którego znajdowałyby zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym strona tego postępowania nie może na tym etapie kwestionować prawidłowości dokonanych przez komisję ocen a sąd administracyjny nie posiada żadnych uprawnień do kontroli prawidłowości zadawanych pytań egzaminacyjnych oraz nie ma uprawnień do oceny udzielanych przez egzaminowanego odpowiedzi na zadane pytania. Powołany wyżej przepis prawa wskazuje także, że ocena dokonana przez Państwową Komisję Kwalifikacyjną jest wiążąca dla organu administracji publicznej uprawnionego do wydania świadectwa o nadaniu licencji zawodowej bądź decyzji o odmowie nadania takiej licencji. Szczególny charakter postępowania kwalifikacyjnego nakłada na podmiot uprawniony do jego przeprowadzenia obowiązki w zakresie prawidłowego, zgodnego z prawem przeprowadzenia tegoż postępowania. Na podstawie ustawowej delegacji zawartej w art.197 ustawy o gospodarce nieruchomościami Rada Ministrów wydała w dniu 18 sierpnia 1998 roku rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczących działalności zawodowej ( Dz. U. 115/98, poz.745). Z dniem 1 marca 2005 roku w/w rozporządzenie zostało zastąpione przez rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 17 lutego 2005 roku w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami oraz doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości ( Dz. U. 35/05, poz.314). Zgodnie z treścią § 25 ust.1 rozporządzenia z 18 sierpnia 1998 roku z postępowania kwalifikacyjnego zespół kwalifikacyjny sporządza protokół. Z treści przepisu § 23 ust.3 w/w rozporządzenia wynika, że jeżeli uprawniony złoży ponowny wniosek o nadanie uprawnień w ciągu 12 miesięcy od dnia egzaminu z przygotowania praktycznego, to zespół kwalifikacyjny przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne wyłącznie w zakresie sprawdzenia przygotowania praktycznego osoby zainteresowanej. W rozpatrywanej sprawie protokół z [...] lutego 2004 roku zawiera wpisane pytania zadawane osobie egzaminowanej oraz z boku wpisane oceny odpowiedzi ale nie zawiera ani jednej wpisanej odpowiedzi udzielonej przez skarżącego na zadawane mu pytania. Jeżeli treść protokołu miałaby odzwierciedlać przebieg postępowania kwalifikacyjnego i jednocześnie jeżeli protokół stanowi podstawę do nadania albo odmowy nadania uprawnień zawodowych lub licencji, to musi być pełny i musi zawierać odzwierciedlenie faktycznego przebiegu postępowania kwalifikacyjnego. Brak wpisanych w treści protokołu odpowiedzi udzielanych przez egzaminowanego na zadawane mu pytania stanowi brak dyskwalifikujący postępowanie kwalifikacyjne. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.c, art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.