IV SA/Wa 1351/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Szymańska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Zbigniew Rudnicki, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2005 r. sprawy ze skargi P. Sp.z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - skargę oddala - Postanowieniem z dn. [...] kwietnia 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu wniosku P. sp. z o.o. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dn. [...] czerwca 2003r. dotyczącej kary za usunięcie bez zezwolenia drzew na terenie ul. [...] – na podstawie art. 58§1 kpa odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan sprawy. [...] czerwca 2003r. Prezydent W. wymierzył P. sp. z o.o. karę pieniężną za wycięcie bez zezwolenia 10 sztuk drzew. Odwołanie od tej decyzji w imieniu spółki złożył radca prawny G. S. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło uchybienie terminu do złożenia odwołania. Następnie 6 października 2003r. do SKO wpłynął "wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy", w którym pełnomocnik spółki domagał się ponownego rozpatrzenia odwołania od decyzji wymierzającej karę pieniężną za usunięcie drzew bez zezwolenia. Postanowieniem z dn. [...] października 2003r. SKO stwierdziło niedopuszczalność powyższego wniosku. Wskutek skargi na wymienione postanowienie, wyrokiem z dn. 21.09.2004r. (sygn. akt IV SA 4715/03) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił je i wskazał, iż organ winien rozważyć, czy "wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy" nie jest w istocie prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. Po zajęciu stanowiska przez pełnomocnika spółki rozpoznano wniosek o przywrócenie terminu. Przesłanki przywrócenia terminu zostały wskazane w art. 58 kpa. Pierwszą z nich jest uprawdopodobnienie braku winy przez podmiot zainteresowany. Wnioskodawca jako przyczynę uchybienia terminu wskazał okoliczność, iż Prezydent nie doręczył decyzji pełnomocnikowi spółki, mimo iż ten został w sprawie ustanowiony. W ocenie SKO spółka nie uprawdopodobniła braku swojej winy, bowiem w dacie wydania decyzji strona takiego pełnomocnika nie ustanowiła. Pełnomocnictwo G.S. zostało udzielone po wydaniu i doręczeniu decyzji. Pełnomocnictwo nie zawiera daty, ale udzielono go w sprawie odwołania od decyzji Prezydenta, a zatem decyzja ta była już doręczona stronie. Organ ma obowiązek doręczać pisma pełnomocnikowi strony, ale od dnia powiadomienia organu o ustanowieniu pełnomocnicnika. Drugą przesłanką przywrócenia terminu jest wniesienie prośby. Trzecią przesłanką jest dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Ten warunek nie został spełniony. Przede wszystkim Prezydent nie miał obowiązku doręczenia pełnomocnikowi decyzji. Jednak w dniu 28 sierpnia pełnomocnik dowiedział się o dacie doręczenia decyzji spółce. Skoro doręczenie spółce decyzji, a nie jej pełnomocnikowi było przyczyną uchybienia terminu, to wniosek o przywrócenie należało wnieść w ciągu 7 dni od tej daty. Tymczasem "wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy", będący w istocie wnioskiem o przywrócenie terminu nadano listem poleconym 11 września, czyli po upływie 14 dni. Czwartą przesłanką jest dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony termin. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony po stwierdzeniu przez Kolegium uchybienia terminu do złożenia odwołania. Odwołanie natomiast złożono bez wniosku o przywrócenie terminu, tym samym również ta przesłanka nie została spełniona. W skardze do sądu administracyjnego P. sp. z o.o. podniosła, iż SKO wadliwie uznało, iż pełnomocnictwo zostało udzielone radcy prawnemu po doręczeniu decyzji Prezydenta W. o wymierzeniu kary pieniężnej. Co prawda dokument pełnomocnictwa został podpisany już po doręczeniu stronie przedmiotowej decyzji, ale pełnomocnictwo zostało udzielone wcześniej w formie ustnej. Jedyną trudnością jest fakt udowodnienia tej okoliczności. Nadto pełnomocnik nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jednocześnie ze złożeniem tego odwołania z tego powodu, iż strona uznała, iż bieg terminu do wniesienia odwołania nigdy się nie rozpoczął z powodu błędnego doręczenia stronie, a nie pełnomocnikowi decyzji. W konsekwencji na rozprawie pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest bezzasadna. Zaskarżone postanowienie SKO wydane w trybie art. 58§1 kpa nie narusza prawa. Przede wszystkim organ II instancji mając na uwadze treść art. 153 ustawy z dn. 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zastosował się do wskazówek zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21.09.2004r. (sygn. akt IV SA 4715/03). Sąd uchylając postanowienie SKO z dnia [...].10.2003r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania stwierdził, iż twierdzenia zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie odwołania od decyzji wymierzającej karę pieniężną mogą prowadzić do uznania, iż właściwą treścią tego wniosku jest prośba o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Kolegium zatem po uzyskaniu jednoznacznego stanowiska w tym przedmiocie, rozpoznało wniosek o przywrócenie terminu, niezwykle dokładnie i wyczerpująco rozważając poszczególne przesłanki wskazane w art. 58 kpa. Analiza oraz wnioski przedstawione w obszernym uzasadnieniu rozstrzygnięcia należy uznać za trafne. Uzasadnienie postanowienia spełnia kryteria wskazane w art. 107§3 kpa. Organ prawidłowo przeprowadził wywód odnośnie nie spełnienia przez spółkę warunków do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W szczególności zasadniczą kwestią jest brak uprawdopodobnienia przez spółkę, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Wskazywana we wniosku oraz przytaczana w skardze okoliczność, iż decyzja Prezydenta nie została doręczona pełnomocnikowi strony i z tego powodu spółka wniosła odwołanie z uchybieniem terminu, nie może skutkować przywróceniem terminu, co zasadnie podniosło SKO. Przede wszystkim pełnomocnik został ustanowiony po doręczeniu decyzji spółce. Organy o jego ustanowieniu powzięły wiadomość w chwili wniesienia odwołania. Nie sposób podzielić argumentacji skarżącego, zawartej w skardze, iż pełnomocnik ten został już wcześniej ustanowiony, jednakże pełnomocnictwo zostało udzielone ustnie. Przede wszystkim na stronie ciąży wykazanie, iż zaistniał tego rodzaju stosunek prawny. Z akt administracyjnych wynika natomiast, iż pełnomocnictwo zostało udzielone dopiero po doręczeniu spółce decyzji, a organ został powiadomiony o tym dopiero przy złożeniu odwołania. Twierdzenia zaś skarżącego, iż miało to miejsce jeszcze przed wydaniem decyzji są gołosłowne. Prawidłowo zatem organ II instancji ocenił, iż spółka nie uprawdopodobniła, aby opóźnienie w złożeniu odwołania od decyzji Prezydenta nastąpiło bez winy skarżącej spółki. Również analiza pozostałych przesłanek z art. 58 kpa jest trafna. Otóż niewątpliwie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dopełnić czynności tj. w tym wypadku złożyć odwołanie. Organ przyjął, iż warunek ten nie został spełniony, gdyż odwołanie wpłynęło wcześniej. W tym zakresie stanowisko Kolegium należy uznać za rygorystyczne. Co prawda odwołanie nie zostało złożone jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu. Jednakże wniesiono je wcześniej i wobec tego czynność jako taka została dokonana. Ustalenia odmienne, poczynione przez organ w tym zakresie nie mogły mieć jednak znaczenia dla samego rozstrzygnięcia. Wystarczyło bowiem wykazanie, iż wnioskodawca nie dochował choćby jednego z warunków do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Warunek ten to przede wszystkim nie uprawdopodobnienie, iż uchybienie nastąpiło bez winy skarżącego. Uznając zatem, iż kontrolowane postanowienie odpowiada prawu, Sąd na zasadzie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł ja na wstępie.