VII SA/Wa 757/05

WyrokWSA w Warszawie2005-12-05

Skład orzekający: Bożena Więch-Baranowska, Halina Kuśmirek, Krystyna Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego, wydana w trybie wznowienia postępowania, jest zgodna z prawem, jeśli podstawą wznowienia było ujawnienie decyzji innego organu zawierającej jedynie stanowisko dotyczące legalizacji obiektów oraz decyzji uchylającej inną decyzję rozbiórkową?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo odmówiły uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu. Ujawniona decyzja Wydziału Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej zawierająca jedynie stanowisko organu ds. rolnictwa nie mogła być uznana za zgodę na legalizację obiektów, a decyzja uchylająca inną decyzję rozbiórkową nie miała wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Prawo budowlane z 1974 r. nie przewidywało czasowego dopuszczenia istnienia obiektów wybudowanych bez pozwolenia, a jedynie nakazywało ich legalizację lub rozbiórkę.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę samowolnie wybudowanego domku letniskowego i tarasu. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Po wznowieniu postępowania, Wojewódzki Inspektor odmówił uchylenia decyzji, wskazując, że ujawniona decyzja Wydziału Rolnictwa nie stanowiła zgody na legalizację, a inna decyzja uchylająca rozbiórkę na sąsiedniej działce nie miała znaczenia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję odmawiającą uchylenia. Skarżący domagali się uchylenia decyzji, powołując się na rzekomą zgodę na czasowe pozostawienie domku.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi B. i K. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją znak [...]wydaną dnia [...] października 2000 r. na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane nakazał B.K. i K.K. rozbiórkę drewnianego domku letniskowego oraz przylegającego do niego tarasu z zadaszeniem wykonanych samowolnie na działce nr [...] w miejscowości B. W uzasadnieniu organ podniósł, że obiekt budowlany powstał w 1984 r. na terenie, który zgodnie z planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] oznaczony jest jako teren lasów. Decyzja ta została utrzymana w mocy, po rozpatrzeniu odwołania inwestorów, decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] znak [...] wydaną dnia [...] stycznia 2001 r. W dniu 19 lutego 2004 r. B.K. złożyła wniosek o wznowienie postępowania na zasadzie art. 145 § 1 pkt 5 kpa podnosząc, iż uzyskała wiadomość o istnieniu decyzji wydanej w dniu [...] grudnia 1987 r. przez Wydział Rolnictwa i Gospodarki Leśnej Urzędu Wojewódzkiego w [...], w której odmawia się udzielenia zezwolenia na zmianę użytkowania gruntów leśnych dz. ew. [...] należących do M.R. we wsi B. W uzasadnieniu tej decyzji organ podniósł, że teren ten stanowi grunt leśny typu "bór świeży" i należy go utrzymać w dotychczasowym stanie, natomiast istniejące tam domki letniskowe należy pozostawić do czasu wyrębu drzewostanu. Nadto wnioskujący podnieśli, iż została wydana przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu [...] maja 2001 r. decyzja, którą uchylił on decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] października 2000 r. wydaną w sprawie rozbiórki domku letniskowego na innej sąsiedniej działce, pod nosząc, że inwestor uzyskał zgodę naczelnika Gminy K. na pozostawienie domku do czasu dojścia drzewostanu do wieku rębności. Po wznowieniu postępowaniu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją znak [...] wydaną dnia [...] lutego 2005 r. na podstawie art. 151 § 1 pkt 1, art. 150 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 kpa odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydanej dnia [...] stycznia 2001 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wydaną dnia [...] października 2000 r. nakazującą rozbiórkę samowolnie wybudowanego domku letniskowego. W uzasadnieniu organ podniósł, iż wskazana przez wnioskującą decyzja Wydziału Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa Urzędu Wojewódzkiego w [...] nie może być uznana za zgodę na czasową legalizację obiektów letniskowych, gdyż nie została wydana przez organ właściwy w sprawie pozwoleń na budowę, ani też nie zawiera rozstrzygnięcia w oparciu o przepisy prawa budowlanego, lecz w oparciu o ustawę o zagospodarowaniu lasów nie stanowiących własności Skarbu Państwa z dnia 22.11.1973 r. Zdaniem organu argumenty zawarte w uzasadnieniu tej decyzji można jedynie traktować jako stanowisko organu ds. Rolnictwa, Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa. Odwołanie od tej decyzji wnieśli B. i K. K., zarzucając organowi naruszenie art. 7, art. 8 i art. 9 kpa. Odwołujący się podnieśli, że Wydział Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa, który wydał wskazana przez nich decyzję, reprezentował Wojewodę [...], któremu podlegał również Wydział Budownictwa i Architektury, wobec czego przytoczone uzasadnienie decyzji stało się prawem również dla Naczelnika Gminy w [...], a nie jedynie stanowiskiem organu, który wydał decyzję. Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] kwietnia 2005 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że wszystkie ustalenia organu I instancji i podjęte na ich podstawie rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Nadto organ podkreślił, że ustawa Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. nie przewidywała czasowego dopuszczenia istnienia obiektów budowlanych wybudowanych bez wymaganego pozwolenia. Zobowiązywała natomiast właściwe organy administracji publicznej do podjęcia odpowiednich czynności mających na celu legalizację stwierdzonej samowoli budowlanej, bądź w przypadku niemożliwości jej legalizacji, do podjęcia decyzji mających na celu rozbiórkę tej samowoli. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli B. i K. K. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji skarżący podnieśli, że w 1987 r. organem nadzoru budowlanego był wg nich Naczelnik Gminy [...] i to on wyraził zgodę na pozostawienie czasowe jednego z domków do czasu wyrębu lasu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r. utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydaną dnia [...] lutego 2005 r. na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa, a więc w postępowaniu wznowionym na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Instytucja wznowienia postępowania administracyjnego ma charakter nadzwyczajny, dotyczy bowiem kontroli prawidłowości wydanej decyzji ostatecznej. Przesłanki wznowienia postępowania zostały enumeratywnie wyliczone w art. 145 § 1 i art. 145a kpa. Stwierdzenie wymienionych w powyższych przepisach istotnych wad postępowania, powoduje ponowne rozpatrzenie sprawy w celu sprawdzenia, czy jakaś z wad postępowania nie wpłynęła na treść rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie podstawą wznowienia postępowania było ujawnienie po wydaniu ostatecznej decyzji orzekającej rozbiórkę obiektu budowlanego, decyzji Wydziału Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej Urzędu Wojewódzkiego w [...] z dnia [...].12.1987 r., w uzasadnieniu której zamieszczono stanowisko organu ds. rolnictwa, iż istniejące na terenach leśnych we wsi B. domki letniskowe powinny pozostać do czasu wyrębu drzewostanu, oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].05.2001 r. uchylającą decyzję rozbiórkową Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].10.2000r. dotyczącą domku letniskowego na sąsiedniej działce. Obie te decyzje nie mają jednak, co prawidłowo ustalił organ, wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, gdyż decyzja z dnia [...] grudnia 1987 r. zawiera jedynie stanowisko organu ds. rolnictwa nie wiążące organu nadzoru budowlanego, podobnie decyzja wydana w konkretnej indywidualnej sprawie przez organ nadzoru budowlanego. Wskazana przez skarżącą decyzja Wydziału Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej Urzędu Wojewódzkiego w [...] mogłaby być istotna do ewentualnego zastosowania w niniejszej sprawie art. 39 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (patrz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2001 r. – OPS 4/01). W świetle poczynionych ustaleń na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło