IV SAB/Wa 140/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę [...]. postanawia odrzucić skargę. W dniu 29 sierpnia 2005 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga B. S. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę [...] w przedmiocie umieszczenia skarżącej w spisie osób uprawnionych do nabycia świadectw rekompensacyjnych na podstawie ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., nr 23, poz. 294). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy, tj. na bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej, postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; postanowienia wydawanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz na bezczynność w podjęciu innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Analiza powyższego, zamkniętego katalogu aktów i czynności uprawniających – w razie ich niewydania albo niepodjęcia – do wniesienia skargi na bezczynność dopuszczającego się zwłoki organu prowadzi do wniosku, że rozpoznanie skargi na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy przez Wojewodę [...]. nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 37 § 1 k. p. a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a.", lub ustalonym w myśl art. 36 k. p. a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Rozpoznanie takiego zażalenia nie następuje w formie decyzji administracyjnej, ale w drodze czynności nadzorczej, która – nawet ujęta w formę postanowienia – nie może być skutecznie zaskarżona do sądu administracyjnego, ponieważ w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy nie wymieniono takiego rodzaju orzeczeń (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 1995 r., I SAB 86/94, ONSA 1996, nr 1, poz. 39). W związku z powyższym skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy przez Wojewodę [...]. uznać należało za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy.