VII SA/Wa 624/05

WyrokWSA w Warszawie2005-12-08

Skład orzekający: Bożena Walentynowicz, Mariola Kowalska, Bogusław Cieśla

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy nadzoru budowlanego prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, w szczególności datę wykonania robót budowlanych, co miało wpływ na zastosowanie właściwych przepisów Prawa budowlanego i zasadność wydania nakazu rozbiórki?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, stwierdzając naruszenie przez organy zasad postępowania dowodowego (art. 7 i 77 § 1 kpa). Organy nie przeprowadziły wystarczającej analizy dowodów dotyczących daty wykonania robót budowlanych, co miało kluczowe znaczenie dla zastosowania właściwych przepisów Prawa budowlanego i oceny legalności wykonanych prac. Ustalenia faktyczne były niewystarczające do zweryfikowania prawidłowości decyzji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła nakazu rozbiórki dobudowanych pomieszczeń gospodarczych, nadbudowanych pomieszczeń mieszkalnych oraz zadaszeń, wykonanych przez D. L. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organy ustaliły, że prace wykonano w latach 2000-2001. Skarżąca twierdziła, że prace te były wykonane znacznie wcześniej, na podstawie pozwolenia z 1981 r., lub stanowiły jedynie odnowienie istniejących elementów. Organy utrzymały w mocy decyzję nakazującą rozbiórkę, uznając, że pozwolenie z 1981 r. nie obejmowało wykonanych prac, a budowa naruszała przepisy techniczno-budowlane.
Rozstrzygnięcie
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla ( spr.), Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2005 r. sprawy ze skargi D. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2004 roku, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej D. L kwotę 500 ( pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] października 2004 r. na podstawie art. 48 ust. 1, art. 83 ust. 1 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /jednolity tekst Dz. U. Nr 207, poz. 2016 z dnia 5 grudnia 2003 r. ze zm./ nakazał D. L. rozbiórkę dobudowanego pomieszczenia gospodarczego do budynku garażowo -gospodarczego, rozbiórkę nadbudowanych pomieszczeń mieszkalnych z konstrukcją dachową nad budynkiem garażowo - gospodarczym, rozbiórkę wybudowanych dwóch zadaszeń, wiat na działce nr ew. [...] położonej we wsi C. przy ul. [...] wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że postępowanie wszczęto w związku z interwencją sąsiadów inwestorki B. i W. małżonków K. W dniu 14 października 2003 r. przeprowadzono oględziny i organ ustalił, że D. L. dokonała w latach 2000 - 2001 dobudowy pomieszczenia gospodarczego do istniejącego budynku garażowo gospodarczego, nadbudowy pomieszczeń mieszkalnych z konstrukcją dachową nad budynkiem garażowo - gospodarczym oraz wybudowała dwa zadaszenia, wiaty bez wymaganego pozwolenia na budowę. Dobudowa pomieszczenia gospodarczego do istniejącego budynku garażowo -gospodarczego miała 8.00 m długości i 3.00 m szerokości, konstrukcję murowaną z dachem jednospadowym pokrytym blachą, ze spadkiem w stronę granicy działki. Nad istniejącym budynkiem garażowo - gospodarczym na całej powierzchni budynku dokonano nadbudowy jednej kondygnacji z pomieszczeniami mieszkalnymi wraz z konstrukcją dachową. Do budynku garażowo - gospodarczego dobudowano zadaszenie, wiatę o długości 5.20 m. szerokości 3.20 m. na słupkach murowanych. Do budynku mieszkalnego dobudowano zadaszenie, wiatę o długości 2.30 m. szerokości 2.20 m. na słupkach murowanych. Pomieszczenie gospodarcze zlokalizowano bezpośrednio przy granicy działki Państwa K., z połacią dachową wysuniętą poza granicę sąsiedniej działki, zadaszenie zlokalizowano 2.40 m. od granicy działki. Nakaz rozbiórki poprzedzony był postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 r. wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane którym wstrzymano D. L. prowadzenie robót budowlanych przy dobudowie i nadbudowie oraz nałożono obowiązek przedstawienia, w terminie czterech miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia, zaświadczenia organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy, zagospodarowania terenu o zgodności obiektu z przepisami , mapy inwentaryzacyjnej powykonawczej oraz projektu budowlanego opracowanego zgodnie z przepisami. Inwestorka nie przedłożyła żądanych dokumentów co skutkowało orzeczeniem nakazu rozbiórki. Odwołanie od decyzji nakazującej rozbiórkę złożyła D. L. i podniosła w nim , że posiada decyzję o pozwoleniu na rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego wydaną przez Naczelnika Miasta i Gminy R. w dniu [...] stycznia 1981 r. Poza tym wskazała ,że obiekt w dacie jego zakupu w roku 1978 posiadał przybudówkę zaś rozbudowy budynku dokonała w latach 1981-1987 na dowód czego dołączyła oświadczenia sąsiadów graniczących z jej nieruchomością . Wskazała, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien przeprowadzić postępowanie w ramach odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego a nie jako "czystą samowolę budowlaną". Według odwołującej się postępowanie dowodowe w sprawie zostało przeprowadzone z naruszeniem zasad określonych w art. 7 i 77 kpa . Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2005 r. na podstawie art. 138 §1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję mocy . W uzasadnieniu wskazał ,że organ I instancji prawidłowo ocenił stan faktyczny i zastosował właściwe przepisy prawne. Ocenił ,że twierdzenie strony, jakoby inwestycja jest legalna i wykonana na podstawie decyzji Naczelnika Miasta i Gminy R. z dnia [...] stycznia 1981 r. nie zasługuje na wiarę, gdyż wydana w 1981 r. decyzja dotyczyła pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego, a nie na dobudowę do niego obiektu o charakterze gospodarczym i dobudowie garażu. Iwestorka nie posiadała także zezwolenia na budowę wiaty. We wskazanej decyzji nie było mowy o nadbudowie całego kompleksu. Ponadto dobudowę wykonano z naruszeniem istotnych przepisów techniczno budowlanych ( budowa w granicy, spadek połaci dachowej na działkę sąsiednią) . Twierdzenie inwestorki, iż na budowę w granicy działki wyraziła zgodę poprzednia właścicielka działki sąsiedniej , organ ocenił jako nie mające dla sprawy żadnego znaczenia skoro naruszone zostały przepisy techniczno -budowlane . Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na tę decyzję złożyła D. L. i podniosła w niej , że nie popełniła żadnej samowoli budowlanej albowiem posiadała pozwolenie na rozbudowę obiektu . W piśmie procesowym stanowiącym uzupełnienie skargi domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Poza tym podniosła ,że wykonała rozbudowę nabytego budynku na podstawie decyzji z [...] listopada 1981 r. Rozbudowę wykonała z odstępstwami od pozwolenia na budowę, budynek został podniesiony o ok. 1,5 m - wykonano ścianę kolankową na pierwszym piętrze. W związku z podniesieniem wysokości części mieszkalnej, została podniesiona również ściana kolankowa pomieszczenia garażowo gospodarczego, w ten sposób aby stworzyć architektoniczną i funkcjonalną całość. Jednocześnie z rozbudową budynku została obudowana istniejąca wiata przy garażu i zostały wybudowane daszki przy garażu (wiaty). Podkreśliła , że pierwszy daszek który został objęty nakazem rozbiórki przewidziany był w projekcie zatwierdzonym pozwoleniem na budowę z 1981 r. Powołała się na oświadczenia świadków , że wykonała budynek w obecnym kształcie w latach 1983-87 Skarżąca twierdziła , że w latach 1999-2000 dokonała jedynie odnowienia elewacji, wymiany pokrycia dachowego z eternitu na blachę, oraz wymiany stolarki okiennej w pomieszczeniu nad garażem. Pomieszczenie nad garażem, które ma być rozebrane na podstawie zaskarżonych decyzji powstało w trakcie budowy budynku, pierwotnie był to pokój nieużywany, a na przełomie lat 1999-2000, został on zamieszkany przez córkę skarżącej. W ocenie skarżącej organ I instancji wadliwe ustalił okres w którym faktycznie były wykonywane roboty budowlane przy budowie pomieszczeń oraz wiat, które są przedmiotem zaskarżonych decyzji a w zależności od dokonanych ustaleń w przedmiotowej sprawie będą miały zastosowanie przepisy Prawa budowlanego z roku 1974 albo z 1994. Zarzuciła ,że organ drugiej instancji, pobieżnie rozpoznał odwołanie i nie zauważył, że pozwolenie na budowę z 1981 r. nie mogło dotyczyć budowy (dobudowy) garażu oraz pomieszczenia gospodarczego, gdyż pozwolenie to dotyczyło rozbudowy istniejącego budynku, z istniejącej już części powstał garaż a pomieszczenie gospodarcze istniało już wcześniej . Natomiast zgodnie z zatwierdzonym projektem rozbudowy, inwestycja była dwuetapowa - wzniesienie projektowanego budynku bez naruszenia istniejącego, a następnie adaptacja istniejącego budynku. Wskazało ,że podniesienie ściany kolankowej pierwszego piętra w części mieszkalnej ( niezgodnie z projektem) niejako "wymusiło", podniesienie o taką samą wysokość ściany kolankowej nad garażem z uwagi na konieczność wybudowania drzwi do tego pomieszczenia. Z przyczyn technicznych nie było możliwe wykonanie podniesienia pomieszczenia nad garażem w latach 2000-2001 , bez konieczności rozbiórki dachu nad częścią mieszkalną i podniesienia ścian pierwszego piętra i wybudowaniu nowego dachu . Gdyby organ przeprowadził oględziny prawidłowo to musiałyby zauważyć ,że budowa pomieszczenia nad garażem była prowadzona równolegle z budową części mieszkalnej . W ocenie skarżącej kwestia zgodności z przepisami techniczno -budowlanymi pomieszczenia gospodarczego przyległego do garażu powinna być rozstrzygnięta jako odstępstwa od projektu na podstawie Prawa budowlanego z 1974 r. czyli w oparciu o przepisy obowiązujące w okresie budowy przedmiotowego pomieszczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skargę należało uwzględnić albowiem zarzut skargi wskazujący na przeprowadzenie postępowania dowodowego z naruszeniem zasad wynikających z art. 7 i 77 § 1 kpa znalazł potwierdzenie . Zasadnicze ustalenia faktyczne jakie poczynił w niniejszej sprawie organ miały miejsce w toku oględzin nieruchomości inwestorki dokonanych w dniu 14 października 2003 r. Zapisy protokołu oględzin wskazują , że sąsiedzi D. L. twierdzili , iż rozbudowa i dobudowa miały miejsce w roku 2000 natomiast inwestorka twierdziła , iż rozbudowy i nadbudowy dokonała 25 lat temu. Okoliczność ta miała w sprawie duże znaczenie albowiem charakter i zakres prac mógł wskazywać na różne daty powstania poszczególnych części obiektu . Z kolei data powstania różnych części obiektu mogłaby mieć wpływ na konieczność zastosowania przepisów ustawy Prawo budowlane z 1974 r. lub 1994 r. Po dokonanych oględzinach organ wydał postanowienie wstrzymujące wszelkie prace budowlane a potem wobec niewykonania nałożonych obowiązków wydał decyzję nakazującą rozbiórkę ustalając w uzasadnieniu tej decyzji ,że prace budowlane związane z rozbudową i nadbudową przeprowadzone zostały w latach 2000-2001 . Wprawdzie okoliczność niewykonania nałożonych obowiązków jest w sprawie bezsporna , ale aby uznać nakaz rozbiórki za zasadny należałoby jako prawidłowe ocenić ustalenia faktyczne poczynione w sprawie . Jednak prawidłowość tych ustaleń w ocenie Sądu budzi wątpliwości. Należy zauważyć , że ustalenia co do daty wykonania różnych części obiektu nie zostały poparte żadną analizą a obowiązkiem organu była ocena przeciwnych twierdzeń stron co do daty wykonania prac . Dlatego zasadny jest zarzut skargi , iż organy nie przeprowadziły analizy która pozwalałyby na przyjęcie, że twierdzenia małżonków K. są zgodne z prawdą a twierdzeniom skarżącej waloru tego należy odmówić . Jest to o tyle istotne , że już w odwołaniu skarżąca przedstawiła dowody w postaci oświadczeń sąsiadów i poprzednika prawnego z których wynikłoby iż roboty budowlane wykonywane były przed rokiem 1994 r. Oczywiście oświadczenia te jak każdy dowód podlegały ocenie organu i mogły być uznane za niewiarygodne ale organ musiałby ocenę taką przeprowadzić i w uzasadnieniu rozstrzygnięcia przedstawić jej przebieg . W niniejszej sprawie data powstania tych części obiektu wobec których wydano nakaz rozbiórki jest istotną okolicznością , silnie akcentowaną przez skarżącą a ocena zarzutów skargi nie może być w istocie dokonana , skoro Sąd nie dysponuje materiałem który pozwoliłby mu na zweryfikowanie prawidłowości ustaleń . W szczególności rodzaj , zakres i charakter wykonanych robót jest niejednorodny . Jest to zarówno dobudowa jak rozbudowa i nadbudowa . Zawarty w protokole materiał dowodowy jest niewystarczający do określenia czasu i rodzaju prac wykonanych przez inwestorkę . Wprawdzie w materiale dowodowym znajdują się kserokopie fotografii sporządzonych przez sąsiadów inwestorki jednak koniecznym było w tej sprawie sporządzenie przez organ własnego materiału dowodowego w postaci fotografii ze stosownym opisem . Bez dokładnego przedstawienia stanu faktycznego kontrola sądowa wydanych decyzji jest znacznie utrudniona a wręcz niemożliwa zwłaszcza kiedy organ posługuje się skąpym opisem a jak wskazano rodzaj prac i ich zakres był niejednorodny. Orzekając w niniejszej sprawie Sąd nie mógł przejmować zadań organów, które przy użyciu dostępnych środków powinny dokumentować stan faktyczny możliwie dokładnie i dokonywać oceny wskazywanych przez strony dowodów. Analiza zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że wydający ją organ ograniczył się w ramach oceny zarzutów stron do ogólnikowego stwierdzenia , iż decyzja z [...] listopada 1981 r. na rozbudowę istniejącego budynku na którą powołuje się skarżąca nie dotyczyła wykonanych przez nią robót . W okolicznościach sprawy i w kontekście podnoszonych ( dość precyzyjnych zarzutów ) stwierdzenie to jest nie wystarczające i koniecznym wydaje się odniesienie do projektu rozbudowy . Z całą pewnością niedopuszczalne jest bezkrytyczne przyjmowanie wniosków i twierdzeń strony jednak to na organie administracji publicznej, ciąży obowiązek wykazania , iż twierdzenia te są bezpodstawne . Zgodnie z art. 80 kpa organ administracji publicznej ocenia na postawie całokształtu materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodnioną. Obowiązkiem organu administracji publicznej jest też wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Ocena zaś całego materiału dowodowego i konkretnego dowodu winna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydawanej decyzji /art. 107 § 3 kpa/. Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt lc ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /. Na podstawie art. 152 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienie się niniejszego wyroku , natomiast rozstrzygnięcie o kosztach Sąd wydał w oparciu o art. 200 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło