I SA/Gd 627/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Asesor WSA Irena Wesołowska (spr.), Protokolant Marzena Cybulska, po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi R.N. i A.O. wspólników spółki cywilnej "A" z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego oddala skargę. I SA/Gd 627/04 U z a s a d n i e n i e Dyrektor Izby Skarbowej, zaskarżoną decyzją z dnia [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] umarzającą wobec Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "A" s.c., z siedzibą w K. postępowanie restrukturyzacyjne z uwagi na nie spełnienie warunków restrukturyzacji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A" s.c. pismem z dnia 14 listopada 2002 r. złożyło wniosek o restrukturyzację zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od września 2001 r. do maja 2002 r. w wysokości 27.139,86 zł oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres wrzesień 2001 r., kwiecień 2002 r. i maj 2002 r. w wysokości 509,70 zł. Do wniosku została dołączona informacja o bieżącej sytuacji finansowej, wykaz wierzytelności wraz z danymi dłużników przedsiębiorcy, wykaz organów restrukturyzacyjnych do których składane są wnioski oraz wykaz środków trwałych. Decyzją z dnia 16 grudnia 2002 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego ustalił następujące warunki restrukturyzacji: - restrukturyzacją objęto kwotę 27.649,56 zł stanowiącą zaległości podatkowe wraz z odsetkami za zwłokę: 1) w podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 27.139,86 zł za miesiące - wrzesień 2001 r. w kwocie 1.339,86 zł - październik 2001 r. w kwocie 4.761,00 zł - listopad 2001 r. w kwocie 9.523,00 zł - grudzień 2001 r. w kwocie 4.180,00 zł - styczeń 2002 r. w kwocie 2.710,00 zł - luty 2002 r. w kwocie 2.140,00 zł - maj 2002 r. w kwocie 2.486,00 zł 2) w podatku dochodowym od osób fizycznych w łącznej kwocie 509,70 zł w tym za wrzesień 2001 r. w kwocie 0,20 zł, kwiecień 2002 r. w kwocie 259,10 zł i maj 2002 r. w kwocie 250,40 zł - opłata restrukturyzacyjna wyniosła 4.147,40 zł, - restrukturyzacją objęto odsetki za zwłokę oraz opłatę prolongacyjną. Poinformowano również podatnika, o warunkach restrukturyzacji wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 oraz art. 10 ust. 2 ustawy o restrukturyzacji. W dalszych wywodach organ odwoławczy podniósł, że na dzień wydania decyzji o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego, tj. dnia 30 kwietnia 2004 r. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A" s.c. posiadało bieżącą zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za m-c marzec 2004 r. w wysokości 165,00 zł. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, iż w dołączonej do wniosku z dnia 14 listopada 2002 r. o restrukturyzację zaległości podatkowych informacji o bieżącej sytuacji finansowej Spółka wskazała, iż ... Firma przetrwała trudny okres, ale posiada zadłużenie, więc chciałaby skorzystać z restrukturyzacji należności podatkowych. W tym celu chce rozszerzyć działalność z firmy usługowej na produkcyjno usługową i objąć nią szerszy krąg odbiorców, również zagranicznych. Wdraża do produkcji jako własny wyrób nowoczesne bramy... . Ze zgromadzonego podczas prowadzonego postępowania restrukturyzacyjnego materiału dowodowego wynika natomiast, że "A" s.c. od września 2002 r. nie prowadzi działalności gospodarczej o czym świadczy fakt, iż ostatnią deklarację PIT-4 Spółka złożyła za m-c lipiec 2002 r., zaś ostatnią sprzedaż Spółka wykazała w złożonej deklaracji podatkowej VAT-7 za m-c sierpień 2002 r. w kwocie 1.240,00 zł. Ponadto od 1 marca 2002 r. została zarejestrowana Spółka z o.o. "A" z siedzibą w K. przy ul. [...], jak wynika z dokumentów rejestracyjnych pod tym samym adresem jest zarejestrowana spółka cywilna "A". Okoliczności te, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej świadczą o zawieszeniu działalności prowadzonej przez Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A" s.c., które nosi znamiona trwałego zaprzestania działalności. Przy czym w ocenie organu odwoławczego Spółka nie uzasadniła, że zaprzestanie to nastąpiło w celu poprawy jej sytuacji ekonomicznej, nie udowodniła też, w sposób nie budzący wątpliwości, jakie działania zostały podjęte, aby w niedalekiej przyszłości wznowić zawieszoną działalność gospodarczą. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że wydanie decyzji kończącej postępowanie restrukturyzacyjne poprzez umorzenie zaległości objętych restrukturyzacją uzależniono od spełnienia przez przedsiębiorcę warunków ściśle określonych w ustawie, powołanych w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 10 ust. 2 i art. 11 ustawy o restrukturyzacji, a tych warunków Spółka nie spełniła, co skutkowało umorzeniem postępowania restrukturyzacyjnego na podstawie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A" s.c. wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego zarzucając decyzji organu drugiej instancji naruszenie art. 21 ust. 1 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. Zdaniem skarżącej warunkami restrukturyzacji określonymi w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 powołanej ustawy są wpłata opłaty restrukturyzacyjnej oraz brak zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6. W ocenie skarżącej warunki te zostały przez nią spełnione, bowiem opłata restrukturyzacyjna została zapłacona, jak również w chwili obecnej Spółka nie posiada zaległości podatkowych. Zaległa kwota 165,- zł z tytułu podatku od towarów i usług została bowiem już zapłacona, zaś jej wcześniejsze niezapłacenie wynikało wyłącznie z niezamierzonego błędu odpowiedzialnego pracownika. Jednakże tak drobne uchybienie nie może zdaniem Spółki pozbawiać jej dobrodziejstw płynących z restrukturyzacji. Ponadto Spółka podkreśliła, że ustawa o restrukturyzacji nie określa innych przesłanek umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego, a w szczególności wskazanej przez organy podatkowe przesłanki trwałego zaprzestania działalności. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Jednocześnie Dyrektor Izby podkreślił, że niespełnienie chociażby jednego z warunków restrukturyzacji skutkuje umorzeniem postępowania restrukturyzacyjnego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o restrukturyzacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wbrew podniesionym zarzutom odpowiada prawu. Otóż zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zm.) cytowanej dalej jako ustawa o restrukturyzacji, po upływie 15 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji, a w przypadku decyzji o warunkach restrukturyzacji doręczonych przed dniem 31 grudnia 2002 r. nie później niż do dnia 30 kwietnia 2004 r., z zastrzeżeniem ust. 1a i 3, organ restrukturyzacyjny wydaje decyzję o zakończeniu restrukturyzacji, w której stwierdza umorzenie należności podlegających restrukturyzacji, jeżeli warunki restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, zostały spełnione albo umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli warunki restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, nie zostały spełnione. W myśl art. 21 ust. 1a, decyzję o zakończeniu restrukturyzacji organ restrukturyzacyjny wydaje po przedłożeniu przez przedsiębiorcę informacji o spełnieniu warunków restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 lub art. 10a, jednak nie wcześniej niż po upływie roku od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji. Na podstawie art. 10 ustawy o restrukturyzacji, należności, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. d i e objęte restrukturyzacją, podlegają umorzeniu pod warunkiem, że przedsiębiorca: - przedstawi organowi restrukturyzacyjnemu, z zastrzeżeniem art. 13 ust. 3, program restrukturyzacji oraz informację zawierającą dane o jego bieżącej sytuacji finansowej, w tym dane wymienione w art. 1 ust. 2 oraz - wpłaci opłatę restrukturyzacyjną, o której mowa w art. 19 oraz - w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, nie posiada zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6, z wyjątkiem należności wymienionych w art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, nieobjętych restrukturyzacją, należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego. Do należności wymienionych w art. 6 ust. 1, zaliczono m. in. zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku od towarów i usług. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika bezspornie, okoliczność ta nie jest również kwestionowana przez skarżącą, że Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A" s.c. na dzień wydania decyzji o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego nie spełniło warunków określonych w art. 10 ustawy o restrukturyzacji, posiadało bowiem bieżącą zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za m-c marzec 2004 r. w wysokości 165,- zł. Niedopełnienie przez podatnika chociażby jednego warunku restrukturyzacji, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 skutkuje umorzeniem postępowania restrukturyzacyjnego. Taki obowiązek nakłada bowiem na organ restrukturyzacyjny przepis art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o restrukturyzacji. Przy czym podkreślić należy, iż przepis ten jest kategoryczny i ustawodawca przewiduje umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego w każdej sytuacji stwierdzenia istnienia zaległości podatkowej bez względu na jej wysokość, czy też przyczyny powstania. Wobec niespełnienia przez skarżącą warunku nieposiadania zaległości podatkowych w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji nie mogła ona skorzystać z dobrodziejstwa restrukturyzacji w postaci stwierdzenia umorzenia należności podlegających restrukturyzacji. Zgodzić się natomiast należy ze skarżącą, iż ustawa o restrukturyzacji w żadnym z przepisów nie przewiduje umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego w przypadku trwałego zaprzestania działalności, co dodatkowo podnosiły organy podatkowe. Jednakże z uwagi na bezsporne istnienie zaległości podatkowej w dniu wydania decyzji o restrukturyzacji stwierdzić należy, że skarżąca nie spełniła warunków restrukturyzacji, a zatem zaskarżonej decyzji nie sposób odmówić przymiotu zgodnej z prawem. Z tych też względów Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.