I SA/Gd 410/05

WyrokWSA w Gdańsku2005-12-13

Skład orzekający: Zbigniew Romała, Ewa Kwarcińska, Alicja Stępień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Skarbowej, utrzymując w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o zaliczeniu wpłat na zaległość podatkową, naruszył prawo poprzez nieuwzględnienie decyzji o rozłożeniu zaległości na raty?
Ratio decidendi
Zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa, ponieważ organ podatkowy, zarachowując wpłaty podatnika, nie uwzględnił reguł rozliczenia zaległości podatkowej wynikających z ostatecznej decyzji o rozłożeniu tej zaległości na raty. Wpłaty zostały zarachowane na inne należności, niż wynikało to z decyzji uznaniowej.
Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o zaliczeniu wpłat na zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. Skarżąca zarzuciła niezgodne z prawem zarachowanie wpłat. Wcześniej Naczelnik Urzędu Skarbowego określił należny podatek, zaległość i odsetki, a następnie rozłożył zaległość na raty. Po zmianach w decyzjach podatkowych i zwrocie nadpłaty, organ podatkowy dokonał ponownego przerachowania wpłat.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej i określił, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący NSA Zbigniew Romała Sędziowie NSA Ewa Kwarcińska NSA Alicja Stępień /spr./ Protokolant Claudia Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 marca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłat na zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 340,00 zł (słownie trzysta czterdzieści 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. I SA/Gd 410/05 U z a s a d n i e n i e Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał dnia [...] postanowienie Nr [...], którym zaliczył wpłaty z dnia 02.04.2001 r., 30.01.2002 r., 27.02.2001 r., 29.03.2002 r., 30.04.2002 r. i 29.05.2002 r. (w łącznej kwocie 10.500,20 zł) na zaległość podatkową Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. i odsetki za zwłokę od tej zaległości. "A" Spółka z o.o. pismem z dnia 25.11.2004 r. złożyła zażalenie na to rozstrzygnięcie. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji i zażalenie oddalił. Pismem z dnia 02.05.2005 r. "A" Spółka z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] zarzucając niezgodne z prawem zarachowanie wpłat podatnika. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest częściowo zasadna. Jak wynika z akt sprawy dnia [...] Urząd Skarbowy decyzją z dnia [...] Nr [...] określił dla Spółki z o.o. "A" należny podatek dochodowy za 1999 r. w kwocie 37.377,00 zł, zaległość podatkową za ten okres w kwocie 26.983,00 zł oraz odsetki za zwłokę od tej zaległości na dzień [...] w kwocie 13.701,50 zł. Na poczet tej zaległości podatkowej Spółka wpłaciła w dniu 02.04.2001 r. kwotę 16.676,00 zł rozliczoną w części na należność główną (11.589,10 zł) i na odsetki za zwłokę (5.186,90 zł). Pozostała zaległość w kwocie 15.393,90 zł została, rozłożona na raty decyzją Nr [...] z dnia [...]. Raty ustalone w tej decyzji Spółka wpłacała terminowo, w całości likwidując ujętą w niej zaległość podatkową. Następnie w wyniku wznowienia postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił decyzję Nr [...] z dnia [...] i określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. w kwocie 21.336,00 zł. Tego samego dnia Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję Nr [...], w której określono wysokość odsetek za zwłokę od zaległości w kwocie 13.344,60 zł. W konsekwencji tej decyzji przekazano w dniu 20.08.2003 r. na rachunek bankowy podatnika kwotę 15.773,80 zł, w której skład wchodziła kwota nadpłaty podatku (13.913,00 zł powiększona o oprocentowanie w wysokości 1.860,80 zł). Decyzje te zostały zaskarżone przez Spółkę do organu podatkowego drugiej instancji. Po uchyleniu decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Dyrektora Izby Skarbowej (decyzjami Nr [...] oraz [...] z dnia [...]) nastąpiła potrzeba ponownego przerachowania kwot wpłaconych przez Spółkę. W ocenie Sądu Dyrektor Izby Skarbowej wydając zaskarżone postanowienie z naruszeniem prawa zaakceptował wadliwe orzeczenie organu I instancji. Nie ulega wątpliwości, że organ podatkowy zarachowując wpłaty podatnika na zaległości podatkowe ma obowiązek stosować przepisy art. 62 i 55 Ordynacji podatkowej, a przerachowane kwoty muszą być zgodne z kwotą dokonanych wpłat oraz sumą zaległości na koncie podatnika i należnych od niej za dany dzień (tj. dzień zarachowania) odsetek za zwłokę. Zasady powyższe nie uzasadniają natomiast pominięcia reguł rozliczenia zaległości podatkowej w ustalonych w niniejszej sprawie ostateczną i istniejącą w obrocie decyzją z dnia [...] o rozłożeniu zaległości podatkowych za 1999 r. na raty. Jak wynika z treści postanowienia organu I instancji co do rozliczenia wpłat dokonanych przez stronę skarżącą na mocy wspomnianej decyzji uznaniowej, z naruszeniem jej treści, zarachowano wpłaty z tego tytułu na inne, niż wynikające z decyzji z [...], należności główne i uboczne. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa. Natomiast Sąd nie podziela poglądu strony co do oceny zwrotu dokonanego w wyniku decyzji z dnia [...]. Należy zauważyć, że obowiązek zwrotu ciąży na organie podatkowym w związku z zaistniałym wówczas stanem faktycznym i nie stwierdzeniem – w wyniku wydania w dniu [...] przez Naczelnika Urzędu Skarbowego decyzji Nr [...] – na koncie podatnika zaległości podatkowych (w tej sytuacji organ podatkowy pierwszej instancji nie mógł skorzystać ze wskazanej przez podatnika dyspozycji art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej). W tym stanie faktycznym i prawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w myśl art. 145 § 1 pkt 1c, 152 i 200 ustawy p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło