II SA/Wr 625/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 25 sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego nabycia przez B. B. prawa własności nieruchomości położonej w S. P. przy ul. K. [...] p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy na skutek odwołania strony od decyzji organu gminy, uwzględnił wniosek strony o uwłaszczenie na działce komunalnej zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm.). Z treści akt administracyjnych wynikało, że organ gminy nie uznawał tej gminy za stronę postępowania. W skardze do sądu administracyjnego gmina nadal (jak uprzednio w decyzji odmownej organu gminy) twierdziła, że zachodzi przeszkoda procesowa dla rozstrzygnięcia wniosku strony przed rozstrzygnięciem przez Trybunał Konstytucyjny kwestii konstytucyjności ustawy w związku z wątpliwą kwestią odpłatności lub nieodpłatności nabycia prawa własności na jej podstawie (nie zaskarżając jednak postanowienia SKO z dnia 10.06.2005 r. kwestionującego istnienie zagadnienia wstępnego). Skarżący twierdził, że orzeczenie o nieodpłatnym nabyciu prawa własności wydane zostało bez podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wobec braku legitymacji skargowej gminy w sprawie rozstrzygniętej przez organ gminy decyzją orzekającą o roszczeniu osoby trzeciej. Wniosek ten był uzasadniony. Ocena dopuszczalności skargi gminy na decyzję odwoławczą SKO bywa niejednolita w przypadku naruszenia przez decyzję prawa własności gminy. Według przeważającego poglądu prawnego, również taka sytuacja nie stwarza dla gminy uprawnienia do złożenia skargi (A. Kabat w: B. Dauter i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" s. 131-132 oraz publikowane tam orzecznictwo sądowe i literatura prawnicza). Uwzględniając ten pogląd, należało zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a. orzec jak na wstępie.