I SA/Wa 505/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie asesor WSA Maria Tarnowska (spr.) asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Magdalena Bocianowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie renty socjalnej oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku A. D. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania oraz odwołania od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej [...] W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] zmieniającej decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. dotyczącej okresu przyznania świadczenia w formie renty socjalnej i odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne - odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej [...] W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. dotyczącą zmiany decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. oraz stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ podał, że Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej [...] W. działając z urzędu, decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. zmienił decyzję z dnia [...] grudnia 2000 r. w części dotyczącej okresu wypłacania renty socjalnej oraz stwierdził, że renta pobrana za okres od [...] marca 2002 r. do [...] czerwca 2002 r. stanowi świadczenie nienależnie pobrane z powodu przebywania A. D. w Areszcie Śledczym W. W dniu 7 lipca 2003 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wpłynął wniosek A. D. o przywrócenie terminu, oraz odwołanie od ww. decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej [...] W., w którym to wniosku A. D. wskazał, że po otrzymaniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. stwierdził, iż decyzja ta pozostaje w sprzeczności ze stanowiskiem SKO zawartym w decyzjach w innych sprawach dotyczących jego osoby i zasugerował się, że ta decyzja jest ostateczna i złożył skargę bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę postanowieniem z dnia 13 maja 2003 r. NSA odrzucił z powodu nie wyczerpania środków odwoławczych. Zgodnie z art. 58 kpa, przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest możliwe, gdy osoba zainteresowana wniesie taką prośbę i umotywuje w niej, że uchybienie nastąpiło bez jej winy - w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a wraz z nią winna być dopełniona czynność, dla której ustanowiony był termin. Z ustaleń organu wynika, że A. D. wprawdzie wniósł prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania a w złożonym wniosku wskazał przyczyny uchybienia, jednak nie uprawdopodobnił, iż nastąpiło to bez jego winy. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej, skarżący został prawidłowo poinformowany o przysługującym mu prawie wniesienia odwołania, ze wskazaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] jako organu właściwego do rozpatrzenia odwołania, jednakże z akt sprawy wynika, że A. D. wniósł w dniu 28 kwietnia 2003 r. odwołanie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, prosząc Sąd o merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy z uwagi na wydanie jego zdaniem decyzji z rażącym naruszeniem szeregu przepisów obowiązującego prawa. Zdaniem organu, wniesienie odwołania bezpośrednio do Sądu z pominięciem obowiązującego trybu i w sytuacji prawidłowego pouczenia o środkach odwoławczych zawartych w zaskarżonej decyzji, w żaden sposób nie może być uznane za działanie niezawinione. Jak wynika ze spisu dokumentów (k. 163), skarżący pismem z dnia 29 kwietnia 2003 r. poinformował organ I instancji że odwołanie od decyzji nr [...] skierował bezpośrednio do NSA w Warszawie, co oznacza, że A. D. z pełną świadomością nie zastosował się do pouczenia o środkach odwoławczych zawartego w zaskarżonej decyzji i wniósł nieuprawnioną skargę do Sądu. Uchybienie terminu jest w tym wypadku bezsporne i nie może być w sposób zgodny z prawem konwalidowane. Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył A. D., zarzucając, że skarga skarżącego została odrzucona przez NSA z powodu nie wyczerpania środków odwoławczych i powinna być rozpoznana przez Kolegium Odwoławcze z przywróceniem terminu. Skarżący twierdził, że złożenie odwołania do Sądu było spowodowane tym, że Kolegium już raz uznało, że decyzja Dyrektora Pomocy Społecznej jest błędna i uważała, że ponowna taka sama winna być zaskarżona bezpośrednio do Sądu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga jest bezzasadna. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania na decyzję organu pierwszej instancji oraz stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Decyzja Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej [...] W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. zmieniająca decyzję z dnia [...] grudnia 2000 r. zawierała pouczenie, z którego wynikało, że stronie służy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w terminie 14 dni za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 58 § 1 i 2 kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Prawidłowo organ uznał, że wprawdzie skarżący wniósł prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz wskazał przyczyny uchybienia, jednakże nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, ponieważ otrzymawszy decyzję organu pierwszej instancji z prawidłowym pouczeniem o terminie i możliwości wniesienia odwołania do organu drugiej instancji, skarżący nie zastosował się do pouczenia, lecz wniósł odwołanie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, prosząc Sąd o merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy z uwagi na wydanie, jego zdaniem, decyzji z rażącym naruszeniem szeregu przepisów prawa. Sąd podziela stanowisko organu, że wniesienie odwołania bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z pominięciem obowiązującego trybu i w sytuacji prawidłowego pouczenia o środkach odwoławczych zawartych w zaskarżonej decyzji, nie może być uznane za działanie niezawinione. Ponadto, skarżący pismem z dnia 29 kwietnia 2003 r. poinformował organ pierwszej instancji, że odwołanie od decyzji skierował bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, co oznacza, że świadomie nie zastosował się do pouczenia o środkach odwoławczych zawartego w zaskarżonej decyzji i wniósł nieuprawnioną skargę do Sądu, która została odrzucona przez Sąd z powodu nie wyczerpania środków odwoławczych, a wnosząc do organu drugiej instancji prośbę o przywrócenie terminu do złożenia odwołania skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.