I SA/Ke 542/05

Sygnatura akt: I SA/Ke 542/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 01 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant: Referent stażysta Emilia Kundera, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01.02.2006 r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] znak [...] w przedmiocie: stwierdzenia, że zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne zostały wniesione z uchybieniem terminu 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej 340 zł. ( słownie: trzysta czterdzieści ) tytułem zwrotu kosztów postępowania Sygn. akt. I SA/ Ke 542 / 05 U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej, utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] stwierdzające, że zarzut S. B. na prowadzone postępowanie egzekucyjne został wniesiony z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych w dniu [...] na zaległości w podatku od towarów i usług za 1999r. przesłał zawiadomienie z dnia 15.12.2004r. o zajęciu rachunku bankowego S. B. w Banku Gospodarki Żywnościowej S.A. w J. Zajęcie to zostało dokonane w dniu 17.12.2004r. tj. z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu. Jednocześnie organ egzekucyjny przesłał zobowiązanemu za pośrednictwem poczty zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego wraz z odpisem powyższych tytułów wykonawczych. W dalszej części uzasadnienia podał, że jak wynika z potwierdzenia odbioru pisma z dnia 15.l2.2004r., przesyłka ta została awizowana w dniu 20.12.2004r. i z powodu niemożności doręczenia adresatowi pozostawiona na okres 7 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym w J., a zawiadomienie o tym umieszczono na drzwiach mieszkania adresata. Na potwierdzeniu tym widnieje również adnotacja, że przesyłka została odebrana w dniu 03.01.2005r. W związku z tym, że S. B. twierdził, iż awizowanie tej przesyłki nastąpiło w dniu 27.12.2004r., organ egzekucyjny zwrócił się o wyjaśnienie tej rozbieżności do Urzędu Pocztowego w J. Z wypowiedzi Rejonowego Urzędu Poczty w K. z dnia 18.03.2005r. wynika, iż "przesyłka polecona za potwierdzeniem odbioru nr [...] nadana w Urzędzie Pocztowym J. została skierowana do doręczenia adresatowi w dniu 20.12.2004r. Po bezskutecznej próbie doręczenia (mieszkanie zamknięte), listonosz pozostawił zawiadomienie o nadejściu przesyłki na drzwiach mieszkania adresata, a list złożył do odbioru w Urzędzie Pocztowym J. 1(...).Przedmiotową przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 27.12.2004r. Ostatecznie odbiór listu pokwitował adresat osobiście w dniu 3 stycznia 2005r." W związku z powyższym, zdaniem organu II instancji, w przypadku, gdy w dniu 20.12.2004r. przesyłka została złożona ma okres 7 dni w placówce pocztowej, doręczenie jej uważa się za dokonane 27.12.2004r. Powtórne awizowanie w tym dniu, nie wywołuje już zatem żadnych skutków prawnych. Ostatecznym terminem do złożenia zarzutu na postępowanie egzekucyjne w myśl art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji był więc 03.01.2005r. Skoro zaś został on wniesiony w dniu 04.01.2005r., nastąpiło uchybienie terminu do złożenia zarzutu. Na powyższe postanowienie, S. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie art. 44 k.p.a., przez przyjęcie, iż nastąpiło skuteczne doręczenie zastępcze zajęcia rachunku bankowego, mimo braku potwierdzenia, że doręczyciel pocztowy pozostawił w drzwiach mieszkania informacje o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej, podtrzymał stanowisko prezentowane w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do § 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazane zostały sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z uwagi na powyższą regulację prawną, właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Stosownie do art. 184 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym, aby wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżony akt wydany przez ten organ, konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia np. przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1pkt.1 lit. a lub c ustawy z 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., zwana dalej –p.p.s.a.). Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazane. Podstawą zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu wniesienia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne z uchybieniem terminu było uznanie, że Skarżącemu zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego oraz odpisy tytułów wykonawczych doręczone zostały w dniu 27 grudnia 2004r. przy przyjęciu tzw. fikcji doręczenia z art. 44 k.p.a. Stosownie do art. 44 k.p.a., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 k.p.a. i 43 k.p.a. poczta przechowuje pismo przez okres siedmiu dni w swojej placówce, w przypadku doręczenia pisma przez pocztę. Zawiadomienie o złożeniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania adresata albo jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy, w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w § 1. W niniejszej sprawie, przesyłka była awizowana dwukrotnie. Po raz pierwszy 20 grudnia 2004r. a po raz drugi 27grudnia 2004r. Ostatecznie adresat pokwitował jej odbiór 3 stycznia 2005r. Potwierdza to również stanowisko Rejonowego Urzędu Poczty w K. z dnia 18 marca 2005r. ( pismo poczty - k. 7 akt sprawy). Tym samym, skoro adresat przesyłki w okresie jej przechowywania przez pocztę przesyłkę odebrał, to brak podstaw do twierdzenia, że mamy w sprawie do czynienia z fikcją prawną doręczenia uregulowaną w art.44 k.p.a. Z przypadkiem takim mielibyśmy do czynienie wtedy, gdyby przesyłka wróciła do organu z adnotacją " zwrot, nie podjęto w terminie." W rozpoznawanej sprawie, organ nie miał możliwości pozostawienia w aktach sprawy pisma z w/w adnotacją poczty, skoro zostało ono odebrane przez adresata i jest w jego posiadaniu. Potwierdził to również pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej na rozprawie w dniu 1 lutego 2006r. Należy zauważyć, że skutki prawne odebrania przez adresata przesyłki z placówki pocztowej w okresie jej przechowywania będą takie same jak powstają przy doręczeniu na podstawie art. 42 k.p.a., a dopiero po zwrocie do organu prowadzącego postępowanie nieodebranego pisma można twierdzić, że są podstawy do stwierdzenia powstania skutku prawnego, wynikającego z fikcji doręczenia ustanowionego w art. 44 k.p.a. Wskazane wyżej uchybienia stanowią naruszenie przepisów o postępowaniu w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych też względów zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, stosownie do treści art.145 § 1 pkt. 1 lit. c) p.p.s.a podlegały uchyleniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy p.p.s.a.