VII SA/Wa 1592/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2006 r. sprawy ze skargi B. T. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VII SA/WA 1592/05 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] marca 2002 r., nr [...] Burmistrz Gminy [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 4, art. 98 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o przepisach wprowadzających ustawy reformujące administrację publiczną, zawiesił postępowanie w sprawie wydanego pozwolenia dla A. i L. S. na przebudowę dachu nad garażem budynku mieszkalnego, jednorodzinnego na terenie działki przy ulicy M. w W., zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] maja 2000 r. W uzasadnieniu swojego postanowienia organ I instancji stwierdził, iż [...] lutego 2002 r. Likwidator Spółdzielni [...] "[...]" w likwidacji złożył pismo, uzupełnione w dniu [...] lutego 2002 r., informujące o wykluczeniu B. T. z listy członków Spółdzielni. W związku z powyższym likwidator Spółdzielni wniósł, aby wszelkie sprawy związane z inwestycją przy ulicy M. były załatwiane wyłącznie via władze S [...]. "[...]" w likwidacji. Burmistrz Gminy [...] wskazał, iż w związku z toczącym się przed Sądem Okręgowym w W. postępowaniem z powództwa B. T. o uchylenie uchwały nr [...] Walnego Zgromadzenia Członków Spółdzielni "[...]" w likwidacji, wykluczającej B. T. z listy członków Spółdzielni, postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie należało zawiesić do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. W dniu [...] maja 2002 r. po rozpatrzeniu odwołania B. T. na postanowienie nr [...] z dnia [...] marca 2002 r., Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza Gminy [...]. Uzasadniając swoje postanowienie organ odwoławczy przytoczył argumenty zawarte w uzasadnieniu organu I instancji i stwierdził, iż na podstawie art. 97 1 pkt. 4 k.p.a. organ administracji zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia przez inny organ lub sąd. Zdaniem Wojewody [...], w niniejszej sprawie, od rozstrzygnięcia przez sąd cywilny kwestii członkostwa skarżącej w spółdzielni "[...]", zależy uznanie B.T.za stronę postępowania i podjęcia stosownych rozstrzygnięć. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła B. T. i wniosła o jego uchylenie, a także o uchylenie postanowienia Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. W uzasadnieniu skargi, wskazała, iż jest stroną postępowania. Skarżąca podniosła, iż organy obu instancji wydając postanowienia nie odniosły się do załączonego przez skarżącą postanowień sądu cywilnego wstrzymujących wykonanie uchwały w przedmiocie skreślenia B. T. z listy członków spółdzielni. Skarżąca wskazała również, iż jej zdaniem postępowanie przed sądem cywilnym zależy od wyniku niniejszego postępowania a nie odwrotnie, jak wskazał Wojewoda [...]. B. T. podniosła, iż jako osoba ponosząca nakłady na wybudowanie budynku sąsiadującego z działką przy ulicy M. oraz jako osoba mieszkająca w sąsiednim budynku z ekspektatywą przewłaszczenia, musi mieć wpływ na ukształtowanie przedmiotu własności i jego ochronę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), przez niewłaściwe jego zastosowanie. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 1980 r., Nr 9, poz. 26 ze zm.) organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zauważyć trzeba, iż przez zagadnienie wstępne należy rozumieć zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej, a do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, lecz inny organ lub sąd, i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji. Na podstawie art. 28 k.p.a. stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zgodnie z treścią art. 5 ust 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 1994 r., Nr 89, poz. 414 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym na dzień 8 maja 2000 r., a więc w dacie wydania decyzji Burmistrza Gminy [...] nr [...], obiekt budowlany należy projektować, budować, użytkować i utrzymywać zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej, w sposób zapewniający między innymi ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich, obejmuje w szczególności: 1) zapewnienie dostępu do drogi publicznej, 2) ochronę przed pozbawieniem: a) możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, b) dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, 3) ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie, 4) ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody lub gleby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, iż zarówno Burmistrz Gminy [...] jak i Wojewoda [...] błędnie założyli, iż w niniejszej sprawie od rozstrzygnięcia przez sąd cywilny kwestii członkostwa B. T. w Spółdzielni "[...]", zależy uznanie jej za stronę postępowania i podjęcia stosownych rozstrzygnięć. Należy bowiem zauważyć, iż jakkolwiek B. T. nie jest właścicielem nieruchomości przy ulicy M., to jednak jest inwestorem znajdującego się na tej nieruchomości budynku jednorodzinnego z ekspektatywą uzyskania do niego tytułu prawnego, jak i tytułu prawnego do gruntu, na którym się on znajduje. Dlatego też wskazać należy, iż skarżącej przysługuje prawo strony w niniejszym postępowaniu na podstawie art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 1980 r., Nr 9, poz. 26 ze zm.), a także prawo do ochrony prawnej wynikającej z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 1994 r., Nr 89, poz. 414 ze zm.). Stwierdzić więc należy, iż B. T. była legitymowana do udziału w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę wydanego dla A. i L. S.. Takie stanowisko w sprawie legitymacji procesowej I. L., obecnie właścicielki nieruchomości sąsiadującej z wybudowanym przez skarżącą obiektem zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 kwietnia 1998 r., sygn. akt IV S.A. 1281-1282/97. Zauważyć przy tym trzeba, iż organy administracji prowadząc liczne postępowania w podobnych do niniejszej sprawach dotyczących obiektów wzniesionych przez B. T., A. i L. S. oraz I. i J. L., uznawały wyżej wspomnianych za strony tych postępowań, mimo, iż nie byli oni wówczas właścicielami nieruchomości. Na marginesie podnieść jedynie należy, iż aktualnie nie toczy się już postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy [...]nr [...] z dnia [...] maja 2000 r. udzielającej pozwolenia na przebudowę dachu nad garażem budynku mieszkalnego, jednorodzinnego na terenie działki przy ulicy M. w W., bowiem w dniu 28 grudnia 2004 r. (sygn. akt VII SA/WA 1691/04) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. S., na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...], stwierdzającą nieważność w/w decyzji Burmistrza Gminy [...]. Z tych powodów skarga zasługuje na uwzględnienie. Dlatego też działając na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w punkcie I wyroku. Na podstawie art. 152 w/w ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. II wyroku.