II SAB/Gl 34/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, , po rozpoznaniu w dniu 06 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na bezczynność Starosty C. w przedmiocie zbycia nieruchomości w trybie bezprzetargowym na rzecz użytkownika wieczystego postanawia odrzucić skargę W skardze do Sądu administracyjnego na bezczynność Starosty C. Spółka A zarzuciła, iż organ ten nie wydał decyzji administracyjnej kończącej postępowanie w sprawie zbycia nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Skarbu Państwa, a oddanej w użytkowanie wieczyste, stanowiącej działki nr [...] i [...] w W. [...]. W uzasadnieniu skarżąca Spółka podała, iż o sprzedaż powyższej nieruchomości zwróciła się w [...] r. Starosta C. wszczął postępowanie, dokonując szereg czynności, a następnie zwrócił się do Wojewody [...] o wyrażenie zgody na sprzedaż nieruchomości. Jednakże Wojewoda [...] pismem z dnia [...] r. poinformował Starostę o odmowie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości w trybie bezprzetargowym. Starostwo Powiatowe przekazując kopię powyższego pisma jako załącznik do pisma z dnia [...] r., uznało sprawę za zakończoną. W ocenie skarżącego, takie działanie Starosty C. narusza art. 104 § 1 kpa, a zaniechanie wydania decyzji administracyjnej kończącej postępowanie w tej sprawie, pozbawia skarżącą dalszego dochodzenia swoich praw oraz narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania. Odpowiadając na skargę organ, którego bezczynność zarzucono, podniósł, iż sprzedaż nieruchomości jej użytkownikowi wieczystemu nie należy do spraw, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Sprzedaż nieruchomości jest instytucją prawa cywilnego, a nie administracyjnego i nie następuje w drodze decyzji administracyjnej, a zatem brak właściwości Sądu administracyjnego w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Jak zasadnie wskazano w odpowiedzi na skargę, sprawa zbycia nieruchomości Skarbu Państwa na rzecz użytkownika wieczystego nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sądowa kontrola administracji obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadku niewydania : 1) decyzji administracyjnej, 2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym oraz egzekucyjnym i zabezpieczającym ( w przypadkach wymienionych w ustawie ), 3) innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Taki zakres działania sądu administracyjnego wynika z art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 – 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Nie budzi wątpliwości, iż sprzedaż nieruchomości Skarbu Państwa na rzecz użytkownika wieczystego następuje w drodze umowy cywilnoprawnej zawartej w formie aktu notarialnego. Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( tekst jedn. Dz. U. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), nie przewiduje bowiem innej formy działania. Przepis art. 32 ust. 1 cyt. ustawy, stanowi jedynie o możliwości sprzedania nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa na rzecz użytkownika wieczystego, nie precyzując żadnych dalszych przesłanek zawarcia umowy. W szczególności, powołana ustawa nie przewiduje wydania decyzji administracyjnej jako podstawy do zawarcia aktu notarialnego sprzedaży nieruchomościami, ani też decyzji o odmowie zbycia nieruchomości. Cywilnoprawny tryb obrotu nieruchomościami Skarbu Państwa wyklucza zatem przyjęcie, iż złożenie wniosku o sprzedaż, a w istocie oferty zawarcia umowy, wszczyna postępowanie administracyjne, które zgodnie z zasadą z art. 104 § 1 kpa, podlega załatwieniu w drodze władczego jednostronnego rozstrzygnięcia organu w formie decyzji administracyjnej. W tym wypadku Starosta nie działa jako organ administracji, lecz wykonuje uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa. W konsekwencji, brak podstaw do przyjęcia, aby załatwienie sprawy następowało w drodze decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego aktu czy czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Dodać należy, iż na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami użytkownikowi wieczystemu nie przysługuje roszczenie z art. 64 kodeksu cywilnego o zobowiązanie Skarbu Państwa do złożenia oświadczenia woli o sprzedaży nieruchomości, bowiem właściciel nie ma takiego obowiązku ustawowego ( vide : Ustawa o gospodarce nieruchomościami, Komentarz, G. Bieniek, St. Kalus, Z. Marmoj, E. Mzyk. Wyd. Prawnicze Lexis Nexis Sp. z o.o., W-wa 2005, str. 174 ). Z tych wszystkich względów skarga na bezczynność podlega odrzuceniu z braku kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.