II OZ 103/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 listopada 2005 r., sygn. akt II SA/Łd 949/02 o odrzuceniu zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 października 2005 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Łd 949/02 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 sierpnia 2004 r., sygn. akt II SA/Łd 949/02 wydanym w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Nr 341/2001 Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 27 czerwca 2001 r., zn. [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki dobudowanej części pawilonu handlowego p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 26 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2004 r. (sygn. akt II SA/Łd 949/02), wydanym w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 27 czerwca 2001 r. i zwrócił skarżącej kwotę 250 zł. z tytułu uiszczonego wpisu sądowego. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła w dniu 6 września 2005 r. (data nadania skargi w Urzędzie Pocztowym przez M. S.) skargę kasacyjną, sporządzoną przez radcę prawnego S. S., zgodnie z udzielonym pełnomocnictwem (karta 113 akt sprawy). Postanowieniem z dnia 3 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 lipca 2005 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził, iż sporządzona przez radcę prawnego skarga kasacyjna nie została należycie opłacona i jako taka, podlegała odrzuceniu w oparciu o art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego (k.119), odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia, miał być doręczony organowi i wymienionym tam uczestnikom postępowania zaś pełnomocnikowi skarżącej, miał być doręczony tylko odpis postanowienia z uzasadnieniem. W dniu 17 października 2005 r. doręczono M. S. odpis postanowienia z dnia 3 października 2005 r. z zaznaczeniem, że jest to przesyłka "dla r.pr. S. S." (k.124). Sygn. akt II OZ 103/06 Pismem z dnia 19 października 2005 r. M. S. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 3 października 2005 r. W zażaleniu tym skarżąca podniosła, że upoważniła radcę prawnego wyłącznie do sporządzenia skargi kasacyjnej i nie jest uzasadnione twierdzenie, że skarga kasacyjna została wniesiona przez radcę prawnego. W związku z powyższym skarżąca stwierdziła w zażaleniu, że powinna zostać wezwana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie M. S.. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a., powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, natomiast wniesione zażalenie warunku tego nie spełnia. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono ponadto, że o przymusie adwokacko-radcowskim do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżąca została pouczona przy doręczeniu postanowienia z dnia 3 października 2005 r. Pismem z dnia 30 listopada 2005 r. M. S. złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 listopada 2005 r. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że pełnomocnik został przez nią ustanowiony wyłącznie do sporządzenia skargi kasacyjnej, a o konieczności sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, nie została poinformowana. Wskazane argumenty zdaniem skarżącej, przemawiają za uwzględnieniem zażalenia i rozpoznaniem skargi kasacyjnej. Sygn. akt II OZ 103/06 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie ma uzasadnione podstawy, bowiem okoliczności na które się tam wskazuje, znajdują swoje potwierdzenie w aktach sprawy. Istotnie, pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu S. S., obejmowało tylko sporządzenie skargi kasacyjnej (k.113), co odpowiada wymaganiu art. 175 § 1 p.p.s.a. Nie można więc było w oparciu o art. 221 p.p.s.a. odrzucić skargi kasacyjnej postanowieniem z dnia 3 października 2005 r., bowiem w tym przypadku, skarga kasacyjna nie była wniesiona przez adwokata. Należało więc po wniesieniu skargi kasacyjnej, wezwać M. S. do uiszczenia należnego wpisu (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Następnym błędem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi było to, że odpis postanowienia z dnia 3 października 2005 r. (nie wiadomo dlaczego), został doręczony M. S. z adnotacją "dla r.pr. S. S.". Ponadto przesłano skarżącej odpis tego postanowienia bez pouczenia o sposobie i trybie wniesienia zażalenia. Jeżeli skarżąca udzieliła radcy prawnemu S. S. tylko pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej, to mijało się z celem, wysyłanie do skarżącej odpisu postanowienia (bez pouczenia) "dla r.pr. S. S.", jak to uczynił Sąd. W taki sposób doręczony w dniu 17 października 2005 r. odpis postanowienia M. S. w świetle obowiązujących przepisów prawa, nie można uznać za prawidłowy. W konsekwencji tego, kolejne postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2005 r. odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 3 października 2005 r., zostało wydane z naruszeniem prawa. Nie można bowiem odrzucać zażalenia skarżącej, że nie spełnia ono wymogów z art. 194 § 4 p.p.s.a., skoro wcześniej Sąd nie pouczył skarżącej o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia (art. 163 § 2 p.p.s.a.). Sygn. akt II OZ 103/06 Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tylko dla sporządzenia niektórych pism, wymagają udziału adwokata lub radcy prawnego (art. 175 § 1, 194 § 4 p.p.s.a.), co nie stoi na przeszkodzie ustanowieniu pełnomocnika, w szerszym zakresie (art. 36 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Sąd jednak w każdym przypadku, powinien oceniać zakres i czas trwania umocowania, według treści przedstawionego pełnomocnictwa. Jeżeli strona udzieliła pełnomocnictwa wyłącznie do sporządzenia skargi kasacyjnej (art. 175 § 1 w zw. z art. 36 pkt 3 p.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny nie może odrzucić skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia należnego wpisu przez pełnomocnika z powołaniem się na przepis art. 221 p.p.s.a., gdyż w takim przypadku skarga kasacyjna, nie jest pismem wnoszonym przez adwokata lub radcę prawnego (w rozumieniu powyższego przepisu) i sąd powinien wezwać stronę do uiszczenia należnego wpisu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W świetle powyżej opisanych faktów, należało uwzględnić zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 listopada 2005 r. natomiast Sąd pierwszej instancji, powinien rozważyć możliwość uchylenia postanowienia z dnia 3 października 2005 r. w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.