VII SA/Wa 1541/05

Sygn. akt VII SA/Wa 1541/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska Sędzia WSA Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.) Ewa Machlejd Protokolant Aleksandra Młyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2006 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2005 r. znak [...] nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. —Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania E. i J. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. nr [...] z dnia [...].04.2005r. (znak: [...]), którą umorzono postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w przedmiocie wybudowania przyłącza elektroenergetycznego NN do budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] [...] w W., uchylił zaskarżoną decyzję w całości. W wyniku czynności kontrolnych dokonanych w dniu 27.02.2004r. przez przedstawiciela Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego W., na działce nr ewid. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. ustalono, że w drodze dojazdowej od ul. [...] do działki [...] z obrębu [...] na odcinku około 50m zostało wybudowane przyłącze NN z szafką oraz złączami ZP-1 i ZP-2, bez wymaganego zgłoszenia w Delegaturze Naczelnego Architekta W. [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. w oparciu o przepis art. 49b ust.2 ustawy Prawo budowlane, postanowieniem nr [...] z dnia [...].01.2005r. nałożył na M. i E. J. oraz na J. i A. T. obowiązek dostarczenia oceny technicznej wraz z odpowiednią dokumentacją za samowolne wybudowanie przyłącza elektroenergetycznego NN do budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] [...] w W. Inwestorzy w dniu 09.03.2005r. dostarczyli dokumenty nałożone w/w postanowieniem. Za wybudowanie przez małżonków J. oraz małżonków T. przedmiotowego przyłącza elektroenergetycznego NN ustalono Postanowieniem nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].03.2005r. opłatę legalizacyjną w wysokości 3.000 zł (słownie: trzy tysiące złotych). Wyciąg bankowy [...] z dnia [...].04.2005r. potwierdził, że opłata w wysokości 3.000 zł (trzy tysiące złotych) została uiszczona. W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. decyzją nr [...] z dnia [...].04.2005r. umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w przedmiocie wybudowania przyłącza elektroenergetycznego NN do budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] [...] w W. Od w/w decyzji odwołanie złożyli E. i J. P. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że kompetencje organu odwoławczego obejmują zarówno korygowanie wad prawnych decyzji organu I-ej instancji, polegających na niewłaściwym zastosowaniu przepisów prawa materialnego, bądź postępowania administracyjnego, jak i wad polegających na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych. Roboty budowlane związane z budową przedmiotowego przyłącza elektroenergetycznego NN do budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] [...] w W. zostały zakończone. W związku z powyższym procedurę w tej sprawie kończy wniesienie opłaty legalizacyjnej, co nie wymaga potwierdzenia w formie decyzji umarzającej postępowanie administracyjne, jak uczynił w przedmiotowej sprawie organ I instancji. Organ II instancji stwierdził zatem wadliwość decyzji organu I instancji z dnia [...].04.2005r., dlatego też uchylił powyższe rozstrzygnięcie, powstrzymując się od orzekania co do istoty sprawy w wyniku odpowiedniego zastosowania art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. Organ podniósł, że wszelkie roszczenia wynikające z naruszenia własności, (w tym przypadku przy budowie przedmiotowego przyłącza) strony mogą dochodzić, na drodze powództwa cywilnego przed sądem powszechnym, a nie w postępowaniu administracyjnym przed organami administracji publicznej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie J. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, że sąsiedzi J. i T. dopuścili się samowoli budowlanej, która została zalegalizowana. Doszło do naruszenia jego własności, kabel ułożono w ziemi na całej długości jego posesji, zamykając mu możliwość "poprowadzenia ziemią wody miejskiej i kanalizacji od ul. [...]". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zdaniem Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. W niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadził postępowanie w trybie przepisu art. 49b ustawy Prawo budowlane, po tym jak ustalił, że doszło do wybudowania przyłącza NN z szafką oraz złączami ZP-1 i ZP-2 bez wymaganego zgłoszenia w Delegaturze Naczelnego Architekta W. [...]. Jak słusznie wskazał organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, legalizacja przewidziana w w/w przepisie prawa prowadzona jest etapami. I tak zgodnie z tą procedurą postanowieniem nałożono obowiązek dostarczenia oceny technicznej wraz z dokumentacją samowolnie wybudowanego przyłącza. Po dostarczeniu przez inwestorów w/w dokumentów postanowieniem ustalono opłatę legalizacyjną. Opłata została uiszczona. Uiszczenie opłaty legalizacyjnej kończy procedurę legalizacyjną w trybie art. 49b Prawa budowlanego. W tych warunkach zdaniem Sądu organ II instancji prawidłowo przyjął, że rozstrzygnięcie organu I instancji o umorzeniu postępowania było wadliwe i jako takie podlegało uchyleniu w trybie art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Zgodnie z przepisem art. 105 kpa decyzję o umorzeniu postępowania organ wydaje, gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, procedura legalizacyjna została zakończona przez uiszczenie opłaty legalizacyjnej. Dalsze postępowanie nie było możliwe, nie było więc potrzeby, by oceniać je jako bezprzedmiotowe. Wskazać należy, że argumenty merytoryczne podnoszone przez skarżącego w niniejszej sprawie mogły być zgłoszone i stanowić podstawę zażalenia na etapie postanowienia o ustaleniu opłaty legalizacyjnej (art. 49b ust. 4 Prawa budowlanego). Są bezskuteczne dla oceny zaskarżonej decyzji. Dodatkowo należy podkreślić, że wszelkie roszczenia wynikające z naruszenia prawa własności mogą być zgłaszane i dochodzone wyłącznie w drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).