VI SA/Wa 2213/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia Izabela Głowacka - Klimas WSA Andrzej Kuna Protokolant: Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2006 r. sprawy ze skargi "W" Spółka Jawna na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2005 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę W dniu [...] maja 2005 r. funkcjonariusz Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w [...] skontrolował pojazd samochodowy marki [...] nr rejestracyjny [...] oraz naczepę (cysternę) [...] marki [...], należące do "W" Spółka Jawna, zwanej dalej "skarżącą". Pojazd wiózł mleko o temperaturze 4°C z Z. W. do K./Niemcy. W świetle ustaleń protokołu, podpisanego bez zastrzeżeń przez kierowcę pojazdu, cysterna nie posiadała wymaganego świadectwa ATP, zgodnego z umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP), sporządzonej w Genewie w dniu 1 września 1970 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 49, poz. 254). Ostateczną decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2005 r. nr [...] utrzymano w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] maja 2005 r. nr [...], którą nałożono na skarżącą karę pieniężną w kwocie 2000 zł z tytułu wykonywania transportu drogowego bez wymaganego świadectwa ATP stwierdzającego, iż cysterna spełnia wymagania izotermiczne dla zapewnienia wymaganej temperatury 4°C do przewozu schłodzonego mleka. Jako podstawę prawną do nałożenia kary pieniężnej wskazano art. 92 ust. 1 pkt 6, art. 92 ust. 4 oraz lp. 1.8.1. załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) oraz art. 4 i załącznik nr 3 do umowy ATP. Zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 6 cytowanej ustawy kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych. Stosownie do art. 92 ust. 4 tej ustawy wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy. W świetle zaś lp. 1.8.1. załącznika do omawianej ustawy wykonywania transportu drogowego bez świadectwa wymaganego umową ATP zagrożone jest kara pieniężną w kwocie 2000 zł. W myśl art. 4 ust. 1 umowy ATP do przewozu szybko psujących się artykułów żywnościowych, wymienionych w załączniku 2 i 3 do umowy, powinny być stosowane środki transportu wymienione w artykule 1 umowy, z wyjątkiem wypadków, gdy w związku z temperaturą przewidywaną podczas całego przewozu obowiązek ten okazuje się całkowicie zbędny do utrzymywania temperatur ustalonych w załącznikach 2 i 3 do umowy. W myśl ust. 4 dodatku nr 1 do załącznika nr 1 do umowy ATP świadectwo zgodności z normami wydaje właściwa władza na formularzu według wzoru podanego w dodatku 3 do niniejszego załącznika. W odniesieniu do pojazdów drogowych świadectwo (lub jego fotokopia) powinno znajdować się na pojeździe i być okazywane na każde żądanie kontrolujących. Jeżeli środek transportu może być zaliczony do dowolnej kategorii lub klasy tylko z mocy postanowień przejściowych, przewidzianych w punkcie 5 niniejszego załącznika, to termin ważności świadectwa wydanego dla tego środka transportu ograniczony jest okresem przewidzianym w tych postanowieniach przejściowych. Zgodnie z art. 4 ust. 3 umowy ATP Przestrzeganie postanowień ustępu 1 spoczywa na przewoźnikach wykonujących przewozy na rzecz osób trzecich tylko w takim zakresie, w jakim podjęli się oni zapewnienia lub wykonania usługi niezbędnej do zachowania tych postanowień, i jeżeli takie zachowanie postanowień jest związane z wykonywaniem danej usługi. Ponadto stosownie do art. 4 ust. 4 umowy ATP , przy wykonywaniu przewozów objętych postanowieniami umowy, których miejsce załadunku znajduje się na terytorium jednej z Umawiających się Stron, przestrzeganie postanowień ustępu 1, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, spoczywa: – jeżeli chodzi o przewóz na rzecz osób trzecich - na osobie fizycznej lub prawnej, będącej nadawcą ładunku zgodnie z dokumentem przewozowym lub, w razie braku dokumentu przewozowego, na osobie fizycznej lub prawnej, która zawarła umowę na przewóz z przewoźnikiem, – w innych wypadkach - na osobie fizycznej lub prawnej, wykonującej przewóz. Według ustaleń organów, w odniesieniu do spornego przewozu schłodzonego mleka, to skarżąca podjęła się zapewnienia wymagań wynikających z umowy ATP. Stąd brak świadectwa ATP, iż cysterna spełnia obowiązujące wymogi, obciążał skarżącą. Uzasadniało to nałożenia na skarżącą kary pieniężnej. W skardze na powyższą decyzję skarżąca zarzuca naruszenie art. 4 umowy ATP. Według skarżącej zapewnienie wymogów przewidzianych powołaną umową należało do obowiązków nadawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej ppsa). Z okazanego na rozprawie przez skarżącą zlecenia przewozowego na przewóz mleka schłodzonego (maksymalnie do temp. 5°C) to skarżąca, a nie nadawca, podjęła się przewozu spornej partii mleka w przewozie międzynarodowym. Zatem, to do obowiązków skarżącej należało podstawienie pod załadunek schłodzonego mleka cysterny posiadającej stosowne świadectwo objęte umową ATP. Zgodnie z załącznikiem nr 3 do umowy ATP, co wymaga podkreślenia, mleko w cysternie przeznaczone do spożycia wozi się w temperaturze 4°C. Zachowanie takiej temperatury podczas przewozu wynika również z adnotacji zawartej w rubryce 19 listu przewozowego CMR nr [...] Skarżąca, zarówno w postępowaniu administracyjnym jak i sądowym, nie przedstawiła jakiegokolwiek dowodu, który wskazywałby, że to nadawca przejął na siebie obowiązki wynikające z umowy ATP. Zresztą, trudne do zrozumienia byłoby wymaganie od dostawcy spełnienia szczególnych wymogów technicznych wynikających z umowy ATP w odniesieniu do cysterny nie stanowiącej własności dostawcy, a będącej własnością skarżącej. Z powyższych względów Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 4 umowy ATP w ustaleniach organów, że obowiązek zapewnienia spornego świadectwa spoczywał na skarżącej. Tym samym skarga podlega oddaleniu (art. 151 ppsa).