II SA/Sz 1278/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Asesor WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 marca 2006 r. sprawy ze skargi A. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego I. u c h y l a zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] r. Nr [..], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...] r. nr: [...], wydaną z upoważnienia Burmistrza [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], po rozpatrzeniu wniosku złożonego w dniu [...]r., odmówiono A. Ś. przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu decyzji podkreślono, że występuje rażąca dysproporcja między dochodami rodziny wykazanymi w złożonej przez A. Ś. deklaracji, a faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy, bowiem wykazane dochody rodziny wynoszą [...] zł miesięcznie, co przy uwzględnieniu jedynie wydatków mieszkaniowych w kwocie [...] zł nie pozwalałoby na utrzymanie pięcioosobowej rodziny, jak również na ponoszenie wydatków na utrzymanie maszyn rolniczych, budynków gospodarczych, dojazdy do gospodarstwa rolnego oraz płacenie składek na ubezpieczenie społeczne za wnioskodawcę, jego żonę i szwagra. Organ I instancji wskazał też, że mimo wykazywania tak niskich dochodów rodziny, wnioskodawca zaciągnął pożyczkę w kwocie [...] DEM, aby zakupić samochód marki Mercedes MB 124 z [...] r., mając samochód Mercedes BEN 240, do prowadzenia działalności gospodarczej, która przynosi bardzo niski dochód ([...] zł miesięcznie w okresie analizowanym). Organ uznał w związku z tym, że interes społeczny i słuszny interes obywateli nie pozwala na przekazanie pieniędzy podatników do osób, które stać na zakup i codzienną eksploatację takiego samochodu osobowego, posiadających dwa budynki mieszkalne, budynki gospodarcze wraz z całym osprzętem, gospodarstwo rolne oraz prowadzących działalność gospodarczą (taxi osobowe). Po rozpatrzeniu sprawy w wyniku wniesionego przez A. Ś. odwołania, decyzją z dnia [...] r. nr[...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 7 ust. 3 oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że zaskarżona decyzja organu I instancji jest kolejną decyzją odmawiającą przyznania dodatku mieszkaniowego A. Ś., na jego wniosek złożony w dniu [...] r. Poprzednia decyzja nr [...] z dnia [...] r. w wyniku wniesionego odwołania, została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymana w mocy decyzją nr: [...] z dnia [...] r. Po rozpoznaniu skargi A. Ś. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], wyrokiem z dnia [...]r. (Sygn. akt [...]) uchylił obie te decyzje, nakazując w uzasadnieniu wyroku uzupełnienie akt administracyjnych o dokumenty dotyczące zakupu, remontu i sprzedaży samochodu, oraz o dowody o posiadanych środkach finansowych na zakup i remont mieszkania. W aktach sprawy zostały zebrane takie dokumenty i zostały one wzięte pod rozwagę przez organy orzekające w ponownym rozpoznaniu sprawy. Organ odwoławczy stwierdził w związku z tym, że z dokumentów tych wynika, iż A. Ś. posiadał środki finansowe na zakup samochodu osobowego marki Mercedes MB 124 otrzymane na podstawie umowy pożyczki z dnia [...] r. na kwotę [...] DM - spłata tej pożyczki została dokonana po sprzedaży posiadanego samochodu marki Mercedes Ben 240 w dniu [...] r. – natomiast koszty remontu instancji centralnego ogrzewania wynoszące ok. [...] zł zostały pokryte przez jego ojca – T. Ś. Ustalono przy tym, że A. Ś. nie posiada rachunków za te roboty i dlatego nie korzystał z ulg podatkowych z tytułu dokonanych nakładów na remont centralnego ogrzewania. Organ odwoławczy podkreślił, że dodatek mieszkaniowy jest świadczeniem dla osób, które tego potrzebują ze względu na swój stan majątkowy - otrzymują więc go jedynie te osoby, które nie stać na pokrycie czynszu, kosztów eksploatacyjnych mieszkania, opłat za media. W związku z tym przepis art. 7 ust. 3 i ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych daje organowi możliwość przeprowadzenia wywiadu środowiskowego i odmowy przyznania dodatku w przypadku, gdy ustali on, że występuje rażąca dysproporcja między niskimi dochodami wykazanymi w złożonej deklaracji, a faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy. Wskazując, że przepis ten posługuje się tzw. pojęciem nieoznaczonym, tj. "rażącą dysproporcją", organ odwoławczy stwierdził, że ustawodawca upoważnił organy administracji do wiążącego ustalania w drodze wykładni treści znaczeniowej tego pojęcia w konkretnym przypadku. Dokonując tej wykładni organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie ze "Słownikiem języka polskiego" – "rażący" to tyle, co wyraźny, oczywisty, niewątpliwy, bezsporny, bardzo duży. Omawiana dysproporcja powinna być widoczna przez proste zestawienie deklarowanych dochodów i poczynionych wydatków, jak również poprzez wskazanie posiadanego majątku i zasobów pieniężnych - przy czym powinno się brać pod uwagę zarówno niskie dochody wykazane w złożonej deklaracji gospodarstwa domowego, jak również faktyczny stan majątkowy istniejący na dzień złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, niezależnie od daty nabycia danego majątku. Organ II instancji wskazał dalej w uzasadnieniu, że z załączonej do wniosku A. Ś. z dnia [...] r. deklaracji o wysokości dochodów wynika, że gospodarstwo domowe składa się z pięciu osób, zaś dochody gospodarstwa za okres od [...] r. do [...] r. wynoszą [...] zł, co w miesięcznym przeliczeniu daje kwotę [...] zł. Ponadto w wywiadzie środowiskowym ustalono, że wnioskodawca w okresie pobierania dodatku mieszkaniowego zakupił w dniu [...] r. samochód osobowy marki Mercedes MB 124 (rok prod. [...] ), za cenę [...] DEM (ówczesna wartość księgowa [...] zł). Zgodnie z oświadczeniem strony, samochód jest jego warsztatem pracy, jednakże wobec tego iż dochody z prowadzonej działalności nieraz pokrywają tylko koszt utrzymania samochodu – w ocenie Kolegium - ulokowanie tak dużych środków finansowych na zakup i eksploatację samochodu nie odzwierciedla korzyści, jakie winna przynosić prowadzona działalność gospodarcza. Organ odwoławczy zauważył przy tym, że A. Ś. kupując samochód marki Mercedes MB 124, posiadał drugi samochód marki Mercedes Ben 240, który został sprzedany za kwotę [...] zł, już po zakupie nowego samochodu, co - zdaniem organu – oznacza, że wnioskodawca posiadał duże zasoby pieniężne, które umożliwiły zakup nowego samochodu, niezależnie od wykazanej kwoty otrzymanej pożyczki. Wobec takich faktów organ II instancji stwierdził, że stan majątkowy odwołującego się wskazuje, iż występuje rażąca dysproporcja między dochodami rodziny wykazanymi w złożonej deklaracji, a faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy. Wykazany dochód rodziny w deklarowanym okresie wynosi bowiem [...] zł (miesięcznie), co przy uwzględnieniu tylko wydatków na mieszkanie ([...]zł) oznacza, że pozostała kwota [...] zł ma wystarczyć na całomiesięczne prowadzenie pięcioosobowego gospodarstwa domowego, a ponadto na pokrycie wydatków na utrzymanie maszyn rolniczych, budynków gospodarczych, płaconych składek na ubezpieczenie społeczne za szwagra, który pomaga w gospodarstwie rolnym. Zdaniem organu odwoławczego, przy znanym poziomie cen na artykuły spożywcze, przemysłowe i usługi, przy tak wykazanym dochodzie niemożliwym staje się utrzymanie pięcioosobowej rodziny, nawet – na co wskazuje odwołujący się - jeżeli zakupy dokonywane są w tanich sklepach. Ponadto organ zaznaczył, że A. Ś. dodatkowo opłaca szwagra, za wykonywane prace w gospodarstwie rolnym. Organ odwoławczy wyraził też zdziwienie faktem, iż rodzina, która przedstawia przed organem administracyjnym swoją trudną sytuację materialną, świadomie rezygnuje z korzyści wynikających z możliwości dokonania odpisu od podatku od osób fizycznych z tytułu ulgi na remont mieszkania wydatków poniesionych na remont instalacji centralnego ogrzewania. W związku z powyższym Kolegium uznało, iż mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli nie można wyrazić aprobaty na przekazanie pieniędzy podatników do osób, których stać na zakup i codzienną eksploatację samochodu osobowego, posiadających budynki gospodarcze wraz z całym osprzętem, dokonującym za własne środki finansowe modernizacji mieszkania; posiadających dwa lokale mieszkalne. Pozwala to więc na stwierdzenie, iż w rodzinie A. Ś. występuje rażąca dysproporcja między wykazanymi dochodami a stanem majątkowym i rodzina ta posiada zasoby majątkowe umożliwiające uiszczanie wydatków na mieszkanie we własnym zakresie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego A. Ś. wniósł o jej uchylenie "i orzeczenie w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego". Uzasadniając skargę A. Ś. zarzucił, iż w ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji po raz kolejny nie przeprowadził rzetelnego wywiadu, natomiast w każdym przedkładanym przez skarżącego dokumencie doszukuje się oszustwa i podejrzewa o ukrywanie dochodów. Skarżący podważa postawiony mu przez organy obu instancji zarzut niezrozumiałego nieskorzystania z odliczeń od podatku z tytułu ulg mieszkaniowych - stwierdzając, że interpretacja przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych dokonana przez organy jest nie do zaakceptowania i wyjaśnił, iż nie miał podstawy prawnej, aby skorzystać z ulgi remontowej, ponieważ nie poniósł kosztów tego remontu (poniósł je ojciec skarżącego mieszkający w innym mieszkaniu) i tym samym nie posiadał rachunków, które pozwoliłyby na dokonanie odliczeń od podatku zgodnie z prawem. Skarżący nie zgadza się też z podnoszoną przez organy obu instancji wątpliwością, dotyczącą możliwości przeżycia pięcioosobowej rodziny przy tak niskich deklarowanych dochodach, uznając takie stwierdzenia organów za upokarzające, bowiem uzyskiwane dochody pozwalają rodzinie jedynie egzystować i dlatego skarżący poszukuje wsparcia w postaci dodatku mieszkaniowego. Odnosząc się do kwestii związanych z posiadaniem samochodu osobowego skarżący stwierdził, że – wbrew temu, co podnoszą organy - to nie rodzina utrzymywała samochód, lecz to samochód był źródłem dochodu rodziny skarżącego, a wykazywany w deklaracji dochód z prowadzenia działalności gospodarczej "TAXI osobowe" jest już dochodem netto, po odliczeniu kosztów uzyskania przychodów. Ponadto skarżący podniósł, iż po otrzymaniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] r. uchylającego decyzje organów obu instancji, żona skarżącego złożyła w dniu [...] r. wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego i decyzją nr [...] z dnia [...] r. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] dodatek taki został przyznany na okres od [...]do [...]r. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał m. in., że wnioskodawca spełnia wszystkie warunki do uzyskania dodatku. W związku z tym skarżący podkreśla, iż jego faktyczny stan majątkowy i dochody rodziny w [...] r. niczym nie odbiegają od dochodów i stanu faktycznego majątkowego z roku [...], którego dotyczy niniejsza sprawa. Obecnie skarżący nie prowadzi już działalności gospodarczej, ale dochody jego rodziny nieco wzrosły w związku z podjęciem pracy przez żonę skarżącego. Wobec tego skarżący uważa, że w roku [...] , jak i obecnie, spełniał wszystkie warunki dla uzyskania dodatku w rozumieniu przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takie określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, że decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego, Sąd eliminuje z obrotu prawnego taką wadliwą decyzję – w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia – poprzez jej uchylenie lub stwierdzenie jej nieważności. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę należało uwzględnić, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, mającym wpływ na wynik sprawy. Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 7 ust. 3 oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.). Zgodnie ze wskazanym art. 7 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych właściwy organ "odmawia przyznania dodatku mieszkaniowego, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustali, że: 1) występuje rażąca dysproporcja pomiędzy niskimi dochodami wykazanymi w złożonej deklaracji, o której mowa w ust. 1, a faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy, wskazującym, że jest on w stanie uiszczać wydatki związane z zajmowaniem lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) wykorzystując własne środki i posiadane zasoby majątkowe lub 2) faktyczna liczba wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą jest mniejsza niż wykazana w deklaracji, o której mowa w ust. 1". W postępowaniu administracyjnym ustalono, że skarżący A. Ś. spełnia formalne wymagania do przyznania dodatku mieszkaniowego określone w ustawie o dodatkach mieszkaniowych, jednak organy obu instancji uznały, że dodatek taki nie może być przyznany z powodu "rażącej dysproporcji", o której mowa w powoływanym przepisie art. 7 ust. 3 (obecnie art. 7 ust. 3 pkt 1) ustawy. Zgodzić się należy z wyrażonym przez organ odwoławczy poglądem, iż użyte w tym przepisie określenie "rażąca dysproporcja" jest tzw. pojęciem nieoznaczonym, wobec czego organy administracji są upoważnione do wiążącego ustalania w drodze wykładni treści znaczeniowej tego określenia w konkretnym przypadku. Uzasadnione jest też sięganie do słownika języka polskiego przy dokonywaniu tej wykładni, także z tego powodu, że wykładnia językowa jest podstawową metodą wykładni przepisów prawa. Przytoczone w zaskarżonej decyzji słownikowe znaczenia wyrażenia "rażący" tj.: wyraźny, oczywisty, niewątpliwy, bezsporny, bardzo duży - nie budzą więc wątpliwości. Omawiany przepis – jak to słusznie stwierdził organ odwoławczy – pozwala zatem organom administracji na weryfikowanie składanych wniosków o przyznanie dodatków mieszkaniowych, właśnie w sytuacjach, gdy wnioskodawcy formalnie spełniają pozostałe wymogi ustawy, a więc gdy ich niskie dochody wykazane we wniosku przemawiają za przyznaniem im takiego wsparcia finansowego. Dotyczy to więc osób, które wykazują niskie dochody, nie przekraczające limitów określonych ustawą, zatem odmowa przyznania dodatku osobowego na podstawie tego przepisu musi być poprzedzona wnikliwą i przekonującą oceną ich stanu majątkowego. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma więc stwierdzenie, czy dysproporcja pomiędzy niskimi dochodami wykazanymi w złożonej przez skarżącego deklaracji, a faktycznym jego stanem majątkowym, wskazującym, że jest on w stanie uiszczać wydatki związane z zajmowaniem lokalu mieszkalnego wykorzystując własne środki i posiadane zasoby majątkowe – ma charakter "rażący", czyli "wyraźny, oczywisty, niewątpliwy, bezsporny, bardzo duży, rzucający się w oczy" itp. Słusznie w związku z tym organ odwoławczy stwierdził, że dysproporcja ta powinna być widoczna przez proste zestawienie deklarowanych dochodów i poczynionych wydatków, jak również poprzez wskazanie posiadanego majątku i zasobów pieniężnych - przy czym powinno się brać pod uwagę zarówno niskie dochody wykazane w złożonej deklaracji gospodarstwa domowego, jak również faktyczny stan majątkowy istniejący na dzień złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, niezależnie od daty nabycia danego majątku. Dokonując zatem analizy stanu majątkowego skarżącego stwierdzić należy, że posiadane przez niego gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha przeliczeniowych wraz z budynkami gospodarczymi, maszynami rolniczymi i ciągnikiem, dwa lokale mieszkalne, samochód osobowy nabyty w [...] r. (w okresie pobierania dodatku mieszkaniowego) niewątpliwie odbiega od przeciętnego stanu majątkowego osób ubiegających się o przyznanie dodatku mieszkaniowego - ze swej istoty przeznaczonego dla osób o niskich dochodach, które nie są w stanie w pełni ponosić wydatków mieszkaniowych. Zasadnie zatem organy obu instancji rozważały, czy w odniesieniu do skarżącego nie występuje rażąca dysproporcja, o której mowa w art. 7 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, nakazująca odmowę przyznania dodatku mieszkaniowego. Zasadnie też organ odwoławczy stwierdził, że dla tych rozważań, nie ma znaczenia data nabycia danego składnika majątku, jednak zdaniem Sądu istotne znaczenie ma sposób jego nabycia. Niewątpliwie odpłatne nabywanie z własnych środków finansowych istotnych składników majątku, bądź dokonywanie z takich środków innych nakładów (np. budowlanych), świadczy o posiadaniu wolnych środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczane na pokrywanie wydatków mieszkaniowych – zatem w takiej sytuacji nieuzasadnione (niedopuszczalne) byłoby przyznanie dodatku mieszkaniowego, gdyż oznaczałoby to w istocie, iż takie nakłady są współfinansowane ze środków społecznych. Nawet jednak w sytuacji nieodpłatnego nabycia składników majątku, przyznanie dodatku mieszkaniowego byłoby niedopuszczalne w razie uznania (przy wystąpieniu omawianej rażącej dysproporcji), że ten majątek pozwala na uiszczanie wydatków związanych z zajmowaniem lokalu mieszkalnego. Odnosząc te uwagi do stanu majątkowego skarżącego ustalonego w postępowaniu administracyjnym, należy wskazać, że gospodarstwo rolne skarżący przejął nieodpłatnie od rodziców w [...] r., a w należącym do gospodarstwa lokalu mieszkalnym zamieszkiwał dożywotnio ojciec skarżącego (także w czasie złożenia wniosku o przedmiotowy dodatek). Wykazywane w deklaracji dochody z tego gospodarstwa ( [...]zł za ostatnie 3 miesiące) stanowiły zasadnicze źródło dochodu rodziny (wynoszącego we wspomnianym okresie [...]zł). Niezależnie od tego płody rolne uzyskiwane z tego gospodarstwa (ziemniaki, warzywa, owoce) pozwalały rodzinie na przeżycie, mimo posiadanych niskich dochodów pieniężnych. Wobec tego, iż przy prowadzeniu tego gospodarstwa pomocy udzielał szwagier skarżącego (zwłaszcza z uwagi na brak uprawnień skarżącego do prowadzenia ciągnika), zdaniem Sądu, nie można – przy ustalaniu stanu majątkowego - czynić zarzutu skarżącemu, iż opłacał za szwagra składki ubezpieczeniowe do KRUS (w wysokości ok. [...] zł miesięcznie – jak je określiła na rozprawie sądowej żona skarżącego). Nie można też racjonalnie wymagać, aby skarżący dla pokrycia wydatków mieszkaniowych sprzedawał np. posiadane maszyny rolnicze, skoro gospodarstwo to stanowiło główne źródło utrzymania rodziny. Także w odniesieniu do zakupu w [...] r. samochodu osobowego stwierdzić należy, że organ odwoławczy nie podważył w sposób przekonujący wiarygodności twierdzeń skarżącego, iż prowadząc działalność gospodarczą (taxi osobowe) zmuszony był wymienić (także ze względów bezpieczeństwa) posiadany dziewiętnastoletni samochód na nowszy (sześcioletni), przy czym nowy samochód nabyty został za cenę [...]DEM pożyczonych od znajomego, a pożyczkę spłacił po sprzedaży dotychczas posiadanego pojazdu. Zdaniem Sądu dla oceny faktu nabycia pojazdu (pod względem przesłanek z art. 7 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych) nie mają istotnego znaczenia podnoszone przez organy argumenty: wykazana przez skarżącego wartość księgowa nabytego pojazdu ([...]zł), ani też deklarowany we wniosku o dodatek niski dochód uzyskiwany z tej działalności ([...]zł w okresie 3 ostatnich miesięcy) – który też nie został przez organy przekonująco zakwestionowany. Oceniając podnoszony w decyzjach organów obu instancji fakt dokonania przez skarżącego remontu instalacji centralnego ogrzewania należy wskazać, że organy nie wykazały, iż remont ten został dokonany ze środków finansowych skarżącego, wobec czego nieuzasadniony jest zarzut organów, iż nieracjonalne było nieskorzystanie przez skarżącego z ulgi podatkowej z tytułu tego remontu. Wprawdzie w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy zarzut ten odnosi do ojca skarżącego (który finansował remont), jednak i ten zarzut nie może mieć istotnego znaczenia przy rozważaniu omawianej rażącej dysproporcji, bowiem ojciec skarżącego nie posiadając tytułu prawnego do remontowanego lokalu nie mógł korzystać z ulgi remontowej, a racjonalność wydatkowania środków finansowych przez osoby nie zamieszkujące w lokalu którego dotyczy wniosek o dodatek mieszkaniowy co do zasady nie może mieć wpływu na wynik sprawy. Przy czym nie budzi zastrzeżeń cel dokonanej inwestycji, także z uwagi na planowane oszczędności w wydatkach na ogrzewanie mieszkania. Mając wszystko powyższe na względzie Sąd uznał, że stwierdzona w decyzjach organów obu instancji rażąca dysproporcja pomiędzy niskimi dochodami wykazanymi przez skarżącego w złożonej deklaracji, a faktycznym jego stanem majątkowym, pozwalającym mu na uiszczanie wydatków związanych z zajmowaniem lokalu mieszkalnego przy wykorzystaniu własnych środków i posiadanych zasobów majątkowych, nie została w sposób przekonujący wykazana, a zdaniem Sądu dysproporcja ta nie ma charakteru rażącego. Na marginesie jedynie Sąd zauważa podniesiony w skardze fakt, że decyzją z dnia [...] r. organ I instancji na wniosek żony skarżącego przyznał dodatek mieszkaniowy na okres od [...] do [...] r., stwierdzając w uzasadnieniu decyzji, iż wnioskodawca spełnia wszystkie warunki do uzyskania dodatku – mimo tego, że stan majątkowy i dochody rodziny skarżącego w [...] r. nie odbiegały od dochodów i stanu majątkowego z roku[...], którego dotyczy niniejsza sprawa. Wprawdzie fakt ten nie ma bezpośredniego odniesienia do sposobu rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, wskazuje jednak na rozbieżną ocenę stanu majątkowego skarżącego dokonaną przez organ I instancji. Uznając zatem, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisu art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, które miało wpływ na wynik sprawy, orzeczono jak w pkt I wyroku (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a.). O niewykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.