II SA/Gd 405/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Skrzycka – Pilch (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Przybielski Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant: Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 maja 2004 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 kwietnia 2004 r., nr [...]; 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego H. S. 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2004 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 123 i art. 113 § 1 k.p.a. sprostował oczywistą omyłkę pisarską w decyzji z dnia 4 lutego 2004 r., nr [...] w ten sposób, że w stosunku do oznaczenia działki budowlanej na str. 1 rozstrzygnięcia zamiast "nr 18/2" wpisał "nr 18/3". Zażalenie na to postanowienie wniósł H. S., wskazując, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 113 § 1 k.p.a. Podkreślił on, iż sprostowanie nastąpiło po złożeniu odwołanie od merytorycznej decyzji z dnia 4 lutego 2004 r. Ponadto H. S. wywodził, iż nie była to omyłka pisarska organu, lecz błąd w ustaleniach organu pierwszej instancji. Zaskarżone postanowienie jest, zdaniem żalącego się, próbą skorygowania wadliwej decyzji merytorycznej. H. S. powołał się także na orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którym niedopuszczalne jest prostowanie numerów działek, których dotyczy decyzja. Nie uwzględniając zarzutów tego zażalenie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 31 maja 2004 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144, art. 113 § 1 k.p.a. utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy, podzielając w całości jego uzasadnienie faktyczne i prawne. Ponadto organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż postępowania w sprawie prowadzone było w stosunku do garażu posadowionego na działce nr 18/2 przy ul. [...] w G. Na skutek podziału geodezyjnego z działki nr 18/2 została wydzielona między innymi działka nr 18/3, na które w chwili obecnej znajduje się przedmiotowy garaż. Organ pierwszej instancji omyłkowo operował dotychczasowym numerem działki, a zatem mógł sprostować ten numer w trybie przepisów k.p.a. H. S. wniósł skargę do Sądu, w której ponowił zarzuty odwołania. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie powołując się na argumentacje faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Artykuł 113 § 1 oraz art. 111 § 1 k.p.a. dopuszczają możliwość sprostowania decyzji. Przedmiotem sprostowania według pierwszego z tych przepisów mogą być błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki, zawarte w wydanych przez organy administracyjne decyzjach. Zakresem sprostowania objęta jest cała decyzja, a więc wszystkie jej elementy, poczynając od rozstrzygnięcia, a kończąc np. na innych elementach decyzji wymaganych przez przepisy ustaw szczególnych. Ustawodawca, wprowadzając w art. 113 k.p.a. pojęcie "błędów pisarskich i rachunkowych" oraz innych "oczywistych pomyłek", nie daje jednak ustawowej definicji tych pojęć, w związku z czym, stosując ten przepis, należy mieć na uwadze potoczne znaczenie tych pojęć, a więc takie, jakie jest stosowane w życiu codziennym (por.wyrok NSA z dnia 13 marca 1998 r., I SA/Lu 1091/96, LEX nr 33 532). Pojęcie "błąd" w powszechnym tego słowa znaczeniu to "niezgodność z obowiązującymi regułami pisania, liczenia, wymowy itp.; odstępstwo od normy; pomyłka" (Słownik języka polskiego..., pod red. M. Szymczaka, t. 1, s. 167). Szczególnego rodzaju błędami występującymi w decyzjach administracyjnych oraz innych dokumentach są więc błędy ortograficzne, gramatyczne, zecerskie, jak również błędy "maszynowe", a więc błędy powstałe "przy przepisywaniu tekstu na maszynie, polegające najczęściej na zmianie lub przestawieniu litery" (tamże, s. 167). Zatem wobec braku ustawowego zdefiniowania omawianych tutaj pojęć, ciężar określenia ich obszaru znaczeniowego spoczywa na doktrynie oraz orzecznictwie sądowym. W literaturze powszechnie wykorzystuje się określenie tych pojęć zaproponowane przez NTA w wyroku z dnia 13 stycznia 1932 r., 1. Rej. 8534/30 (cyt. przez J. Pokrzywnickiego, Postępowanie administracyjne..., s. 40-41). Błąd pisarski zatem, to "widoczne wbrew zamierzeniu władzy niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów itp.". Z kolei "błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, np. dodawania lub dzielenia", a inna oczywista omyłka to "co do istoty swojej stojące na równi z błędami pisarskimi lub rachunkowymi, a zatem tylko omyłki polegające na tym, że w decyzji wyrażono coś, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez władzę, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów itp." (J. Pokrzywnicki, tamże, s. 40-41). Do tej kategorii błędów zaliczać więc można podanie np. niewłaściwej daty w decyzji, w której podany rok wydania oznaczony jest liczbą pięciocyfrową. Innym spotykanym uchybieniem jest wpisywanie niewłaściwej daty, a zwłaszcza oznaczenia roku w tej dacie, wskutek przyzwyczajenia, które występuje zwykle w pierwszych dniach nowego roku, bowiem w tym wypadku odruchowo wpisywany jest jeszcze rok poprzedni. Sprostowanie dotyczyć może błędu ortograficznego, przestawienia liter, zamiany wyrazów, zgodnie z regułami języka polskiego. Oczywistość omyłki można zatem stwierdzić, porównując tekst decyzji z tekstem niektórych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy (por. G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I i II, Zakamycze, 2005). Takiemu sprostowaniu nie podlegają wady (błędy i omyłki) istotne (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks..., s. 512). W tej formie nie jest zatem możliwe takie ingerowanie w treść decyzji administracyjnej, które - co do zasady - mogłoby przyczynić się do zmiany jej rozstrzygnięcia merytorycznego w sposób odmienny niż wskazany wyżej. W szczególności chodzi o takie zmiany, które miałyby wpływ na zakres lub rodzaj przyznanych stronie uprawnień. Innymi słowy sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji czy ponownego rozstrzygnięcia sprawy w sposób odmienny od pierwotnego (por.wyrok NSA z dnia 4 maja 1988 r., III SA 1466/87, OSP 1990, z. 11-12, poz. 398 z aprobującą glosą W. Tarasa). Nie mogą także podlegać sprostowaniu w trybie przewidzianym w art. 113 § 1 k.p.a. błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia obowiązującego prawa, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. Sprostowanie w rozstrzygnięciu numeru działki w przypadku decyzji udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych jest zdaniem Sądu niedopuszczalne. Nie można bowiem uznać, iż wskazanie błędnego numeru działki, na której prowadzone mają być prace budowlane jest "oczywistą omyłką pisarską". Wskazywałoby to bowiem w istocie, iż organ badając przesłanki udzielanie pozwolenie na wznowienie przedmiotowych robót budowlanych badał je w odniesieniu do innej działki, niż wynikałoby ze sprostowanego rozstrzygniecia. Sąd w składzie niniejszym podziela pogląd wyrażony w sentencji wyroku NSA z dnia 12 listopada 2002 r., sygn. akt IV SA 136/02, M.Prawn. 2002/24/1108, iż: "Sprostowanie decyzji w trybie art. 113 § 1 KPA może dotyczyć tylko nieistotnych wadliwości decyzji, polegających na prostowaniu błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek. Różnica między "zmianą decyzji" a sprostowaniem decyzji wynika z tego, czy decyzja jest dotknięta wadą istotną, czy też nieistotną, co decyduje również o formie rozstrzygnięcia - decyzją lub postanowieniem. Nie można w decyzji o pozwoleniu na budowę numerów określających poszczególne działki, na których ma być realizowana inwestycja, traktować jako cyfr, które nic nie znaczą. Numer działki jest desygnatem konkretnej powierzchni gruntu (nieruchomości) z wszelkimi tego konsekwencjami wynikającymi z przepisów prawa. Numer działki w obrocie prawnym funkcjonuje jako nazwa własna, określająca konkretną wielkość, położenie i ukształtowanie terenu z czym wiążą się konkretne prawa." Na marginesie wskazać należy, iż z akt sprawy wynika, że sprostowanie numeru działki w niniejszej sprawie było wynikiem wniesienia odwołania od decyzji, w którym strona w zarzutach wskazała, iż inwestor nie posiadał uprawnień do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stosunku do działki wskazanej w rozstrzygnięciu decyzji. Sprostowanie takiego numeru działki wobec powyższego zarzutu potwierdza dodatkowo wyrażony przez Sąd pogląd, iż nie była to oczywista omyłka pisarska, w stosunku do której można zastosować przepis art. 113 § 1 k.p.a. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.