VII SA/Wa 1626/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2006 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego R. W. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII S.A./Wa 1626/05 U Z A S A D N I E N I E Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania inwestora A. Sp. z o.o. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005r, stwierdzającej nieważność decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...]października 2003r, nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku biurowo-usługowo-wystawienniczego na działkach nr ew. [...], [...] i [...] położonych we wsi J., gmina[...] decyzją z dnia [...] września 2005r znak: [...] na podstawie art. 138§1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podał, iż na wniosek R. W. Wojewoda [...] wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia[...] października 2003r o pozwoleniu na budowę, a następnie decyzją z dnia [..] marca 2005r stwierdził nieważność kontrolowanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wszczęcie przez Wojewodę [...] postępowania nastąpiło na wniosek podmiotu nie posiadającego przymiotu strony zarówno w postępowaniu o pozwolenie na budowę jak i postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 28 ust 2 prawa budowlanego, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Obszar oddziaływania obiektu został natomiast zdefiniowany w art. 3 ust 20 prawa budowlanego jako teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Organ odwoławczy uznał, iż z analizy zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika by nieruchomość oznaczona nr [...]której właścicielem jest R.W., znajdowała się w obszarze oddziaływania kwestionowanej inwestycji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż obszar oddziaływania przedmiotowego budynku biurowo-usługowo-wystawienniczego zamyka się w obrębie działek nr ew. [...], [...] i [...]. W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego należało uchylić zaskarżoną decyzję Wojewody [...] umarzając toczące się postępowanie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł R. W. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7 kpa , 77§1 kpa, 80 kpa, art. 107§3 kpa. oraz art. 28 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r, nr 207, poz. 2016 ze zm.). Skarżący podniósł, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest ogólnikowe, naruszające wyżej powołane przepisy nie spełniające wymogów art. 107§3 kpa. W szczególności z treści zaskarżonej decyzji nie wynika na jakiej podstawie organ uznał, że nieruchomość skarżącego oznaczona nr [...] i sąsiadująca z inwestycją znajduje się poza obszarem oddziaływania kwestionowanej inwestycji. Ponadto, zdaniem skarżącego, zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów art. 107§3 kpa bowiem organ nie wskazał w niej faktów które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Skarżący podniósł również, że w ocenie Wojewody [...] uciążliwość inwestycji z uwagi na jej rodzaj i wielkość ( powierzchnia zabudowy: 2.227,5m2, kubatura: 13.565,0m3, funkcje usługowo-wystawiennicze, 50- 136 maksymalnie osób zatrudnionych, 60 miejsc parkingowych ) wykracza poza działki zajęte pod inwestycję natomiast organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę nie przeprowadził postępowania wykluczającego możliwość takiego oddziaływania. Ponadto, zdaniem skarżącego organ odwoławczy nie rozważył czy przedmiotowe postępowanie prowadzone na wniosek mogłoby zostać potraktowane jako prowadzone z urzędu, a wniosek jako informacja będąca źródłem wszczęcia postępowania z urzędu. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie stosownie do art. 7 i 77§1 kpa. Zgodnie zaś z art. 107§3 kpa decyzja powinna być należycie uzasadniona. W związku z tym co powiedziano wyżej stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej mamy do czynienia z wadliwie przeprowadzonym postępowaniem co stanowi podstawę do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji. W toku postępowania nie zostały wyjaśnione kwestie oddziaływania przedmiotowej inwestycji na nieruchomość sąsiednią stanowiącą własność skarżącego. W przedmiocie tym organ odwoławczy stwierdził, iż " analiza zgromadzonego materiału dowodowego nie pozwala na stwierdzenie aby nieruchomość oznaczona nr [...] znajdowała się w obszarze oddziaływania kwestionowanej inwestycji. (......) obszar oddziaływania przedmiotowego budynku biurowo-usługowo-wystawienniczego zamyka się w obrębie działek nr ew. [...], [...] i [...]". Lakoniczne stwierdzenie organu nie zostało poparte żadnymi dowodami na podstawie których organ odwoławczy uznał, iż nieruchomość skarżącego nie jest położona w obszarze oddziaływania obiektu stosownie do art. 3 pkt 20 znowelizowanej ustawy z dnia 7 lipca 2003r – prawo budowlane (Dz. U. z 2003r, nr 80, poz. 718). Należy podzielić pogląd Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż "prawidłowe ustalenie obszaru oddziaływania ma kluczowe znaczenie dla ustalenia stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę". Podkreślenia wymaga jednakże fakt, że rozpatrywana sprawa dotyczy postępowania nadzwyczajnego jakim jest postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].10 2003r nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę. Art. 28 ust 2 znowelizowanego prawa budowlanego ograniczający krąg stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę nie może być stosowany w innych postępowaniach niż postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę. Art. 28 ust 2 należy uznać za przepis szczególny w stosunku do art. 28 kpa, który nie ma zastosowania do ustalenia kręgu osób będących stronami w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, iż w postępowaniu o stwierdzenie nieważności stosuje się art. 28 kpa, a stroną tego postępowania jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji lecz każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji ( wyrok NSA z 12.01.1994r II S.A. 2164/92 - ONSA 1995, nr 1 poz. 32, wyrok NSA z 15.09.2000r, IV S.A. 2328/99, uchwała Izby Cywilnej i Administracyjnej SN z 15.12.1984r, III AZP 8/83, OSNCP 1985, Nr 10, poz. 143). W związku z powyższym, organ odwoławczy powinien ustalić czy skarżącemu przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa. Zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Powszechnie przyjmuje się, że interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa powinien być analizowany w płaszczyźnie prawa materialnego, a nie procesowego ( wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993r, ISA 1719/92, OSP 1994r, z 10, poz. 199 z g1 P. Kucharskiego według którego interes prawny jest kategorią normatywną, mającą swoje źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy i stanowiących podstawę prawną jej rozstrzygnięcia, zarazem ściśle związaną z przedmiotem prowadzonego postępowania). Interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza więc ustalenie przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można żądać skutecznie czynności organu z zamiarem zaspokojenia swojej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Uznanie interesu prawnego danego podmiotu jest możliwe tylko wtedy jeżeli wynika on z konkretnej normy prawa materialnego, stanowiącej materialnoprawną podstawę wydania decyzji. W tym ujęciu należało rozważyć czy skarżący R. W. zgodnie z art. 28 kpa jest stroną w postępowaniu prowadzonym przez Wojewodę [...] na wniosek R. W. w sprawie stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].10.2003r Nr [...] o pozwoleniu na budowę. Nie rozważenie należycie tego zagadnienia stanowi naruszenie art. 28 kpa. W świetle powyższych rozważań, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za celowe na podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.) uchylić decyzję organu odwoławczego. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.