II SA/Bk 883/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie asesor WSA Wojciech Stachurski (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skargi J. R. S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie rozbudowy obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego J. R. S. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.- Pismem z dnia 8 lutego 2005 r. J. S. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z zapytaniem, dlaczego zlokalizowane na osiedlu Z. w B. fermy lisie K. K. oraz J. S. są mimo zakazu rozbudowywane. W przypadku fermy J. S. organ I instancji ustalił, że właściciel uzyskał pozwolenie na lokalizację tej fermy na ulicy L. [...] w B. zgodnie z zatwierdzonym przez Naczelnika Gminy D. K. "Szczegółowym planem realizacyjnym zagospodarowania terenu fermy zwierząt futerkowych w obrębie wsi Z. gmina D." z dnia [...] kwietnia 1976 r. Ponadto na fermie istnieje budynek socjalno-gospodarczy związany z hodowlą lisów, na budowę którego Naczelnik Gminy D. K. wydał pozwolenie na budowę z dnia [...] lipca 1978 r. nr [...]. W trakcie wizji w dniu 04 marca 2005 r. pracownicy organu I instancji stwierdzili, iż przedmiotowa ferma ogrodzona jest od sąsiednich działek częściowo siatką na słupkach metalowych, częściowo płotem drewnianym, całość ogrodzenia o wysokości nie przekraczającej 2,20 m. Wewnątrz działki istnieje drewniane ogrodzenie szczelne o wysokości również nie przekraczającej 2,20 m, wydzielające część działki, na której ustawione są klatki na lisy. Właściciel fermy oświadczył, iż we wrześniu 2004 r. wykonał remont ogrodzenia, z jednoczesnym przedłużeniem ogrodzenia wewnętrznego od strony działki o nr geod. [...], stanowiącej własność J. S. Pracownicy organu I instancji nie stwierdzili samowoli budowlanej polegającej na rozbudowie, bądź nadbudowie istniejącego budynku socjalno-gospodarczego. Na podstawie zebranego materiału dowodowego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. wydał w dniu [...] marca 2005 r. decyzję znak: [...], w której orzekł o odmowie ingerencji organu w przedmiocie rozbudowy przedmiotowej fermy. Od powyższej decyzji J. S. odwołał się do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Po rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy wydaną dnia [...] sierpnia 2005 r. decyzją nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. stwierdził, że wykonane przez J. S. we wrześniu 2004 r. roboty budowlane polegały na remoncie części starego ogrodzenia między działkami i wykonaniu nowego fragmentu ogrodzenia wewnętrznego od strony działki o nr geod. [...], stanowiącej własność J. S. Wysokość wykonanego ogrodzenia nie przekracza 2,20 m, a jego odległość od ogrodzenia działki o nr geod. [...] wynosi 5,70 m. Nowe wewnętrzne ogrodzenie wydzieliło z terenu fermy przestrzeń, przeznaczoną na kwarantannę zwierząt, na której ustawiono klatki na lisy o wym. 1,40 x 1, 10 x 0,80 m. W myśl art. 29 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) , budowa ogrodzeń nie wymaga pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. W przedmiotowej sprawie, na budowę wewnętrznego ogrodzenia o wysokości poniżej 2,20 m, nie jest wymagane zgłoszenie. Organ nadzoru budowlanego nie jest władny do podejmowania rozstrzygnięć w zakresie budowy ogrodzeń o wysokości poniżej 2,20 m między sąsiadami. Ponadto, zdaniem organu odwoławczego, w świetle przepisów cyt. ustawy – Prawo budowlane, klatka na zwierzęta futerkowe nie jest obiektem budowlanym, wobec czego ustawienie klatek nie jest objęte regulacją przepisów tej ustawy. Słupków drewnianych wraz z poziomymi deskami na których ustawione są klatki również nie można zakwalifikować jako obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane, gdyż nie jest to ani budynek, ani budowla, stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, nie jest to również obiekt małej architektury. Wobec powyższego organ II instancji uznał, iż brak jest podstaw do prowadzenia wszczętego przez organ I instancji postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Jednak w cyt. ustawie Prawo budowlane, jak i w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), nie istnieje takie pojęcie jak "odmowa ingerencji", stąd też organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji o odmowie ingerencji organu i umorzył postępowanie administracyjne organu I instancji, jako bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Na powyższą decyzję J. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie przepisów: • art. 7, 8, 9, 76 ust. 1, 77 ust. 1, 80, 107 ust. 3 K.p.a., poprzez nierzetelne prowadzenie dokumentacji sprawy, posługiwanie się nieczytelną i nie potwierdzoną dokumentacją, nierzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego; • art. 83 "a" ust. 3, 84 "a" ust. 1 pkt 1 i ust. 2 cyt. ustawy – Prawo budowlane, przez nierzetelne przeprowadzenie kontroli, co spowodowało, poważne braki w dokumentacji sprawy. W uzasadnieniu skargi J. S. stwierdził, że zgodnie z pismem z dnia 13 sierpnia 2004 r. pochodzącym od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, J. S. prowadzi fermę zwierząt futerkowych w Z. na działce o nr [...], zgodnie z decyzją o pozwoleniem na budowę z dnia [...] sierpnia 1978 r., ponadto stwierdzono, że posiada zatwierdzony przez Naczelnika Gminy D. plan szczegółowy zagospodarowania terenu fermy zwierząt futerkowych z dnia [...] kwietnia 1976 r. Natomiast z wydanych w tej sprawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczących wynika, że pozwolenie na lokalizację dotyczy działek [...]. Podobnie wygląda sprawa pozwolenia na budowę. Z pisma z dnia 13 sierpnia 2005 r. wynika, że dotyczy ono działki [...]. Natomiast w decyzjach stwierdzono, że działek [...]. Według posiadanych przez Skarżącego informacji J. S. nabył działki [...] dopiero w połowie lat 80-tych. Działalność ferm prowadzona jest na działkach [...] i wszystkie wymienione działki zabudowane są trwałymi budynkami. Ponadto Skarżący uważa, że bardzo istotny jest fakt nieczytelności przedstawionych w trakcie postępowania dokumentów. Wiele z nich, m.in. pozwolenie na budowę, były to niepotwierdzone i nieczytelne kserokopie, przez co niemożliwe jest na ich podstawie rzetelne rozstrzygnięcie złożonego wniosku. Zarówno organ I i II instancji pominął też zupełnie działkę [...], na której również prowadzona jest przez J. S. ferma. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić. W świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznanej sprawie taka okoliczność wystąpiła, bowiem w ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego nie wyjaśniły należycie całego stanu faktycznego sprawy, czym naruszyły przepisy art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.). Stwierdzone braki w wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy dotyczą budynku znajdującego na wchodzącej w skład fermy J. S. działce nr geod. [...] w Z. Organy w uzasadnieniu swoich decyzji wyjaśniły, że zlokalizowany na terenie fermy budynek socjalno–gospodarczy został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] lipca 1978 r. Pozwolenie to mogło jednak dotyczyć budynku znajdującego się na działce nr [...]. (vide: projekt techniczno-roboczy budynku, k-35 akt administracyjnych). Natomiast działkę o nr [...] J. S. nabył dopiero w dniu 25 czerwca 1992 r. Ze sporządzonego w tym dniu aktu notarialnego wynika zaś, iż działka ta była wówczas niezabudowana (k-42 akt administracyjnych). Tymczasem ze znajdujących się w aktach szkiców sytuacyjnych (k-33 akt administracyjnych organu II instancji) wynika, iż na działce tej znajduje się obecnie budynek gospodarczy. W przeciwieństwie jednak do działki o nr [...], organy nadzoru budowlanego nie ustaliły, kiedy i na jakiej podstawie budynek ten został wzniesiony. Brak tych ustaleń uzasadnia zarzut niedopełniania obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy. Nie jest natomiast dopuszczalne wyjaśnianie tej kwestii na etapie postępowania przed sądem administracyjnym. W pozostałym zakresie Sąd nie podzielił zarzutów skargi. Organ odwoławczy wyjaśnił, że J. S. prowadzi fermę lisów na działkach o nr geod. [...]. Działka o nr geod. [...] stanowi własność innych osób. W piśmie informacyjnym P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 sierpnia 2004 r. o przeprowadzeniu kontroli zawarta jest pomyłka – nieprawidłowo został podany nr działki [...] (winno być [...]) oraz nieprawidłowo przywołano datę 27 sierpnia 2005 r. wydania pozwolenia Nr [...] na budowę budynku gospodarczego (winno być [...] lipca 2005 r.). W decyzji kończącej postępowanie numery działek oraz data wydania pozwolenia na budowę budynku gospodarczego zostały przywołane prawidłowo. Organy przeprowadziły oględziny terenu fermy J. S., o których powiadomiony był również J. S. (k. 14 i k. 30 akt administracyjnych organu I instancji oraz k. 5 i k. 29-35 akt administracyjnych organu II instancji) i ustaliły, że znajdujące się tam klatki na lisy nie stanowią w świetle przepisów cyt. ustawy – Prawo budowlane obiektu budowlanego. Ocena ta nie budzi wątpliwości Sądu. Przedmiotowe klatki o wym. 1,40 x 1,10 x 0,80 m ustawiono na słupkach drewnianych. Nie jest to więc ani budynek, ani budowla, stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, ani też obiekt małej architektury – art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Ustawianie tego typu klatek na działce bez połączenia ich trwale z gruntem, nie stanowi robót budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 7 cyt. ustawy – Prawo budowlane i nie wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia budowlanego – art. 28-30 tej ustawy. Słusznie również organy nadzoru budowlanego uznały, że pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia robót budowlanych nie wymagały wykonane przez J. S. we wrześniu 2004 r. prace, polegające na remoncie ogrodzenia, z jednoczesnym przedłużeniem ogrodzenia wewnętrznego w kierunku działki o nr geod. [...]. Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 1 pkt 23 cyt. ustawy – Prawo budowlane, budowa ogrodzeń nie wymaga pozwolenia na budowę. Jedynie budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m wymaga zgłoszenia właściwemu organowi – art. 30 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Jednak taka okoliczności w tej sprawie nie wystąpiła. Ponadto słusznie organ II instancji zwrócił uwagę, że zgodnie z zatwierdzonym przez Naczelnika Gminy D. K. szczegółowym planem realizacyjnym zagospodarowania terenu fermy zwierząt futerkowych w obrębie wsi Z. gmina D. z dnia [...] kwietnia 1976 r. (k-31 akt administracyjnych organu I instancji) klatki ze zwierzętami mogą być ustawione w odległości nawet do 4 m od granicy z działką należąca wówczas do W. S., a obecnie między innymi do J. S. (k-31 akt administracyjnych organu I instancji). Stwierdzony na wstępie brak wyjaśnień w kwestii zabudowy działki nr geod. [...] nie pozwala jednak na utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy. W tym zakresie organy nadzoru budowlanego nie wyjaśniły należycie stanu faktycznego, czym naruszyły przepisy art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stwierdzając powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. Rozpoznając ponowienie sprawę organy administracyjne uzupełnią materiał dowodowy we wskazanym wyżej zakresie. O niewykonalności zaskarżonych decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152, zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.-