I SA/Gd 137/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska Sędziowie: NSA Małgorzata Gorzeń Asesor WSA Irena Wesołowska /spr./ Protokolant – Agnieszka Zalewska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi L.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu należności wyegzekwowanych w postępowaniu egzekucyjnym z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1994 r., podatku od towarów i usług za luty 2001 r. wraz z kosztami egzekucji komorniczej oddala skargę. I SA/Gd 137/04 U z a s a d n i e n i e Pismem z dnia 9 października 2003 r. L. K. wystąpiła do Urzędu Skarbowego z wnioskiem o zwrot kwoty [...] zł pobranej z wynagrodzenia za pracę, w wyniku prowadzenia egzekucji przez Komornika Sądu Rejonowego Rewiru I na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 r. ([...]) i zaległość w podatku od towarów i usług za m-c luty 2001 r. ([...]) oraz koszty opłaty egzekucyjnej. Organ podatkowy I instancji, decyzją z dnia [...] r. odmówił zwrotu wnioskowanej kwoty. Dyrektor Izby Skarbowej po rozpoznaniu złożonego odwołania, decyzją z dnia [...] r. działając na podstawie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że z materiałów zgromadzonych w aktach wynika, że sprawa rozstrzygnięta przedmiotową decyzją dotyczy dwóch postępowań – egzekucyjnego i podatkowego. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że ustawa Ordynacja podatkowa jest aktem normującym procedurę postępowania podatkowego, a nie postępowania egzekucyjnego, które regulują: ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednol. Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968) bądź Księga druga ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.). W związku z tym w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej sprawy z zakresu egzekucji, a takimi są koszty egzekucyjne, nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu opartym na przepisach Ordynacji podatkowej. Ponadto Dyrektor Izby wyjaśnił, że ustawa Ordynacja podatkowa w Rozdziale 9 określa m. in. zasady i tryb zwrotu kwot nadpłaconych lub nienależnie zapłaconego podatku definiowanego jako nadpłata. Zatem w oparciu o te przepisy należy rozpatrywać wnioski podatników dotyczące zwrotu podatku. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że ponownie rozpatrując sprawę organ podatkowy powinien wziąć pod uwagę faktyczny stan sprawy odrębnie dla każdego podatku, o zwrot którego wystąpiła strona i w tym zakresie dokonać rozstrzygnięcia z powołaniem się na stosowne przepisy prawa. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego L. K. wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] r., a także o przyznanie zwrotu kwoty [...] zł wraz z odsetkami ustawowymi. Decyzji Dyrektora Izby Skarbowej skarżąca zarzuciła brak rozpoznania sprawy pod względem merytorycznym. Ponadto skarżąca podniosła, że decyzje organów podatkowych obu instancji zostały wydane z rażącym uchybieniem terminu. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izy Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację podniesioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ odwoławczy terminu do wydania zaskarżonej decyzji, Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że termin ten zgodnie z art. 139 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa został zachowany. Z akt sprawy wynika bowiem, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wpłynęło do Urzędu Skarbowego w dniu 16 grudnia 2003 r. Odwołanie to zostało przekazane do organu odwoławczego, na podstawie art. 227 ustawy Ordynacja podatkowa w dniu 23 grudnia 2003 r. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została zaś wydana w dniu [...] r., zaś doręczono ją stronie w dniu 25 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca kwestionuje zasadność wydania przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej. Zasadą jest, że organ odwoławczy w wyniku wniesionego odwołania ma obowiązek ponownie rozpoznać sprawę i wydać decyzję, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji albo uchylić skarżoną decyzję w całości lub w części i orzec co do istoty sprawy. Organ odwoławczy może również umorzyć postępowanie odwoławcze albo może uchylić zgodnie z przepisem art. 233 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Tak określona podstawa decyzji kasacyjnej, aczkolwiek stanowi wyjątek od zasady, że organ odwoławczy również rozstrzyga sprawę merytorycznie, to obliguje organ odwoławczy, który taką decyzją rozstrzyga odwołanie do wskazania przyczyn niemożności wydania decyzji rozstrzygającej sprawę merytorycznie. Skarżona decyzja takie uzasadnienie, zdaniem Sądu, zawiera i wskazuje, jakie okoliczności zdaniem organu odwoławczego wymagają przeprowadzenia postępowania w tej sprawie przy uwzględnieniu zakresu wniosku złożonego przez skarżącą. Podkreślić przy tym należy, że skarga w zasadzie w tym zakresie zarzutów nie formułuje, skupiając się na zarzucie braku merytorycznej oceny decyzji organu pierwszej instancji. Zarzut ten z przyczyn wskazanych wyżej uznać należy za całkowicie chybiony. Decyzja kasacyjna, przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania, ze swej istoty nie może bowiem rozstrzygać sprawy merytorycznie. Podobnie za nieuzasadniony trzeba uznać zarzut postawiony decyzji organu odwoławczego, a dotyczący rażącego uchybienia terminowi do wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 139 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy. Jak wynika z akt sprawy odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej wpłynęło do Izby Skarbowej w dniu 23 grudnia 2003 r., zaś zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] r., a więc z zachowaniem dwumiesięcznego terminu zakreślonego w przytoczonym wyżej przepisie art. 139 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Z tych też względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę należało oddalić. MK