IV SA/Wa 2213/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie asesor WSA Agnieszka Miernik,, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Dorota Kozub, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2006 r. sprawy ze skargi H. W. na postanowienie Ministra Kultury z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy - skargę oddala- Minister Kultury postanowieniem z dnia [...] września 2005r., po rozpatrzeniu zażalenia P. Oddział w B., na podstawie art. 6 ust.1 pkt .1 lit. b i c, art. 7 pkt 1, art. 89 pkt 1 i art. 93 ust.1 ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.); art. 60 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 7171 ze zm.) oraz art. 17pkt 2, art. 106 § 1i 5, art. 127 § 2 , art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 144 kpa uchylił postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w T. z dnia [...] czerwca 2005r. i odmówił uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie obiektu usługowego z przeznaczeniem na kawiarnię, parterowego z podpiwniczeniem, po rozbiórce istniejącego obiektu zlokalizowanego na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w B. W uzasadnieniu podano, że teren objęty wnioskiem inwestora - H. W. znajduje się na obszarze [...] B., wpisanego do rejestru zabytków pod nr [...] decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w B. z dnia [...] września 1957 r. oraz w sąsiedztwie W. z ok. [...] r., wpisanej do rejestru zabytków pod nr [...] decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 1931r. Zaznaczono, że W. jest [...]. Jest najstarszym i najcenniejszym zabytkiem B. Organ podkreślił, że ochroną prawną objęty jest nie tylko sam zabytek, ale również jego sąsiedztwo mające wpływ na wygląd zabytku. Planowane zamierzenie inwestycyjne nie może przyczyniać się zeszpecenia zabytku nieruchomego lub widoku na ten zabytek. Zdaniem organu planowana inwestycja polegająca na posadowieniu w sposób trwały obiektu usługowego tuż przy w., zeszpeci otoczenie najcenniejszego w B. zabytku i zakłóci widok na niego. W. należy bowiem oglądać z perspektywy ze względu na jej wysokość, różnicę w [...], zachowane [...] oraz z uwagi na zachowany zarys styku [...]. Z tych względów budowa obiektu usługowego na terenie bezpośrednio graniczącym z W. z punktu widzenia stanowiska konserwatorskiego jest niedopuszczalna., gdyż wpłynęłaby na zakłócenie właściwego ukształtowania plastycznego przestrzeni wokół zabytku. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła H. W., podnosząc, iż nie zgada się z niektórymi argumentami zawartymi w uzasadnieniu. Skarżąca podniosła, że od 10 lat przy w. stoi tymczasowy obiekt - kawiarenka "[...]" - formą dostosowany do otoczenia szczególnego. Chcąc podnieść jakość świadczonych usług podjęła starania o budowę obiektu o charakterze stałym. Oświadczyła, że zrezygnowała z budowy podpiwniczenia w piśmie z dnia 12 lipca 2005r. Nadmieniła nadto, że przy samej w. znajduje się w podziemiach szalet miejski. Przed wojną bezpośrednio przy w. istniał tzw. "[...].", i fakt ten zainspirował ją do kontynuowania działalności gastronomicznej, w celu połączenia tradycji i współczesności. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury wniósł o jej oddalenie, podnosząc te same argumenty co w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podniósł, że rezygnacja inwestora z wykonania podpiwniczenia budynku nie mogła być brana pod uwagę w tym postępowaniu, albowiem uzgodnienie odnosiło się do konkretnego projektu decyzji przygotowanego przez organ prowadzący postępowanie główne w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, przewidującego wykonanie podpiwniczenia pod obiektem. Uzgodnienie obiektu bez podpiwniczenia przez właściwy organ ochrony zabytków będzie możliwe po złożeniu przez inwestora nowego wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd uwzględnia skargę i uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w granicach wyznaczonych przez ww. przepisy Sąd nie stwierdził, aby postanowienie to zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego, uzasadniającym jego uchylenie. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy w świetle art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 , poz. 717 ze zm.) następuje m.in. po uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem, zabytków, którego zgoda jest wymaga w odniesieniu do obszarów objętych ochroną konserwatorską. Ponadto kompetencje organów ochrony zabytków, przedmiot, zakres i formy ochrony zabytków określają przepisy ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.). Teren, na którym skarżąca planuje budowę obiektu usługowego z przeznaczeniem na kawiarnię, parterowego z podpiwniczeniem, po rozbiórce istniejącego obiektu, został wpisany do rejestru zabytków decyzją z dnia [...] września 1957 roku. Nadto przedmiotowa inwestycja ma być realizowana w sąsiedztwie W. z ok.[...] r. wpisanej do rejestru zabytków decyzją z dnia [...] lutego 1931r. W świetle art. 6 ust. 1 pkt 1 powołanej powyżej ustawy przedmiotem ochrony konserwatorskiej są zabytki nieruchome będące układami urbanistycznymi, ruralistycznymi i zespołami budowlanymi ( lit. b), dziełami architektury i budownictwa (lit. c). W wyniku tego, działalność inwestorska w strefach podlegających ochronie konserwatorskiej, podporządkowana jest ścisłym wymogom konserwatorskim. Uzgodnienia dokonywane przez organy konserwatorskie w trybie art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym mają charakter uznania administracyjnego. Sąd dokonując kontroli kwestionowanego rozstrzygnięcia, nie dopatrzył się, aby stanowisko organu konserwatorskiego w niniejszej sprawie przekroczyło granice uznawania administracyjnego, miało charakter arbitralny, czy też dowolny. Minister Kultury rozpoznając zażalenie skarżącej dokonał, w ocenie Sądu, wnikliwego i wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia przekonująco umotywował odmowę uzgodnienia warunków zabudowy dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego. Trafnie stwierdził organ, że ochroną prawną objęty jest nie tylko sam zabytek, ale również jego sąsiedztwo mające wpływ na wygląd zabytku. W świetle tego uzasadnione wydaje się stanowisko organu, że realizacja planowanej inwestycji, ze względu na ochronę unikatowego niezwykle cennego zabytku jakim jest W. z ok.[...]r., nie jest możliwa, skoro spowodowałaby zakłócenie właściwego ukształtowania plastycznego przestrzeni wokół tego zabytku. Słusznie podkreślił organ w odpowiedzi na skargę, że skoro przedmiotem niniejszego uzgodnienia był projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji przewidującej budowę budynku z podpiwniczeniem, to nie miał podstaw do dokonania uzgodnienia innego obiektu - budynku bez podpiwniczenia, którego przedłożony projekt decyzji nie obejmuje. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie narusza obowiązujące prawo - działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę oddalił.