III SA/Wr 53/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA - Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o. o. w K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 12 grudnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami za badania i inne czynności postanawia I. odrzucić skargę. II. zwrócić stronie skarżącej 100 zł (słownie 100 zł) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżąca spółka zarządzeniem z dnia 10 lutego 2006 r. Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została wezwana do usunięcia -w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania - braków formalnych opisanej skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz przez wykazanie umocowania osób, które podpisały skargę do działania w imieniu spółki aktualnym wypisem z KRS - stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 29 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.s.a. Strona skarżąca została pouczona jednocześnie, że nieusunięcie wskazanych braków skargi w podanym terminie spowoduje skutek prawny w postaci odrzucenia skargi. Wezwanie to - datowane na dzień 16 lutego 2006 r. - zostało skutecznie doręczone skarżącej spółce na wskazany adres w dniu 22 lutego 2006 r. W dniu 24 lutego 2006 r. uiszczony został wpis sądowy, jednakże do dnia dzisiejszego skarżąca spółka nie usunęła drugiego ze wskazanych braków formalnych skargi, nie przedłożyła bowiem wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Zgodnie z art. 57 § 1 p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Według art. 46 § 2 p.s.a., gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać ponadto oznaczenie miejsca zamieszkania, a w jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pismo zaś dalsze - sygnaturę akt. W odniesieniu do stron nie będących osobami fizycznymi postanowiono w art. 28 § 1 p.s.a., że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym treść art. 29 powoływanej ustawy obliguje organ albo osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej lub wymienionej jednostki organizacyjnej do wykazania swego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Bez wątpienia taką pierwszą czynnością jest sporządzenie i podpisanie skargi, a osoby składające na niej podpis winny wykazać swoje umocowanie do reprezentowania strony. W świetle art. 49 § 1, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Właśnie ten odmienny rygor ustawodawca określił w odniesieniu do skargi albowiem ustawa w tym przypadku stanowi wprost, że gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi - sąd ją odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3). W omawianej materii wypowiedział się również Naczelny Sąd administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. GSK 1337/04 (publ. w ONSAiWSA 2005/5/91) formułując tezę, iż brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego; niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 58 § 3 cytowanej ustawy sąd odrzuca skargę postanowieniem; odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W zakresie orzeczenia jak w pkt II postanowienia podnieść należy, iż w świetle art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.s.a. - sąd ma obowiązek zwrócić z urzędu stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Podobnie regulował to przepis art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, który miał zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do końca 2003 r. na podstawie art. 36 ust. 3, z uwzględnieniem art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Jednakże przy wykładni przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.s.a. należy zważyć, iż w aktualnym stanie prawnym uległ zmianie tryb wnoszenia skarg. W miejsce bowiem obowiązującego przed reformą sądownictwa administracyjnego trybu składania skarg bezpośrednio do sądu administracyjnego obecnie przyjęto sposób pośredni, o którym mowa w art. 54 § 1 i § 2 p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, natomiast organ przekazuje skargę do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Nie zachodzi zatem konieczność przekazywania przez sąd odpisu skargi do organu celem ustosunkowania się do niej, tak jak było pod rządami już nieobowiązującej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Jedynie w przypadku wymienionym w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), mocą którego dopuszczono w okresie przejściowym, do końca 2005r., możliwość składania skargi bezpośrednio do sądu -sąd przekazuje tę skargę (a nie jej odpis) organowi. Wobec czego należy uznać, iż ograniczenie co do wysokości zwracanego wpisu od skargi odrzuconej lub cofniętej po jej wysłaniu organowi dotyczy tylko przypadków określonych w art. 98 przepisów wprowadzających, zaś w razie odrzucenia skargi skierowanej do sądu za pośrednictwem organu zwrotowi podlega cały wpis. Zatem w niniejszej sprawie - skoro skarżąca spółka wniosła skargę za pośrednictwem organu - warunek wyrażony w hipotezie normy art. 232 § 1 lit. a) stał się bezprzedmiotowy, a w powyższych okolicznościach nastąpiło spełnienie przesłanek do zwrotu uiszczonego wpisu sądowego w całości na tle cytowanego art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.s.a. Z przedstawionych względów orzeczono jak wyżej.