I SA/Wa 156/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska asesor WSA Jerzy Siegień (spr.) Protokolant referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2006 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Burmistrz Gminy B. decyzją z dnia [...] października 2005 r. przyznał W. K. zasiłek celowy w październiku 2005 r. w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na pokrycie kosztów leczenia w okresie przebywania w zakładzie karnym w 2000 r. oraz odmówił pomocy finansowej na wykonanie kserokopii dokumentów i zakup znaczków pocztowych. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm.) zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej. Natomiast potrzeby osób i rodzin powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej (art. 3 ust. 4 ustawy). Wysokość zasiłku celowego została ustalona w oparciu o potrzeby zgłoszone przez wnioskodawcę, w odniesieniu do możliwości finansowych i konieczności udzielenia pomocy innym osobom w trudnej sytuacji życiowej. Z przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji wywiadu środowiskowego wynika, że W. K. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości [...] zł netto (po potrąceniu alimentów) oraz zasiłku stałego w wysokości [...] zł. Łączny dochód zainteresowanego stanowi kwota [...] zł. Organ pierwszej instancji odmówił pomocy finansowej na kserowanie dokumentów, ponieważ W. K. może kserokopie tych dokumentów wykonać bezpłatnie w Ośrodku Pomocy Społecznej w B. w ilości 20 sztuk miesięcznie, a także na zakup znaczków pocztowych przyjmując, że nie jest to niezbędna potrzeba życiowa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., po rozpatrzeniu odwołania W. K. od decyzji Burmistrza Gminy B. z dnia [...] października 2005 r. o przyznaniu zasiłku celowego w wysokości [...] zł na pokrycie kosztów leczenia w okresie przebywania w zakładzie karnym w L. oraz o odmowie przyznania zasiłku celowego na wykonanie kserokopii dokumentów i zakup znaczków pocztowych, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Skład orzekający Kolegium wskazał w uzasadnieniu decyzji, że zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm.), w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu (ust. 2). Z brzmienia tego przepisu wynika, że decyzja podejmowana w tej kwestii przez organ administracji ma charakter uznaniowy i zależy od tak zwanego uznania administracyjnego. Nie znaczy to jednak, że organ administracji może podejmować decyzję w sposób całkowicie dowolny, jest bowiem związany przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 7 i 77 § 1 k.p.a., jak również przepisami ustawy o pomocy społecznej. Zasiłek celowy można przyznać wyłącznie na zaspokojenie niezbędnej potrzeby życiowej. Wykonanie kserokopii dokumentów, jak również zakup znaczków pocztowych nie stanowią niezbędnej potrzeby życiowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podkreśliło przy tym, że organ pierwszej instancji wskazał w swojej decyzji, iż w siedzibie Ośrodka Pomocy Społecznej w B. możliwe jest nieodpłatne wykonywanie kserokopii dokumentów. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2005 r. złożył W. K., wnosząc o jej uchylenie i opisując swoją sytuację życiową. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądowo-administracyjna decyzji organów administracji publicznej w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem sądowa kontrola zaskarżonej decyzji nie wykazała naruszenia przepisów prawa materialnego ani też przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prawidłowo wykazało, że zasiłek celowy, którego materialno-prawną podstawę stanowi przepis art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm.), jest świadczeniem przyznawanym w ramach uznania administracyjnego. Okoliczność ta, jak już wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie sądowym powoduje, że sam fakt spełniania kryteriów ustawowych nie oznacza automatycznego przyznania osobie zainteresowanej tego świadczenia i w wysokości zgodnej z jej oczekiwaniami. Z przepisów prawa regulujących tryb przyznawania zasiłku celowego wynika, że udzielając świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej organ kieruje się ogólną zasadą dostosowywania rodzaju, formy i rozmiaru świadczeń do okoliczności konkretnej sprawy, jak również uwzględniania potrzeb osób korzystających z pomocy, jeżeli potrzeby te odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej. Uznanie administracyjne obejmuje również prawo organu do oceny hierarchii zgłaszanych potrzeb, które należy ustalać w kontekście ogólnej liczby osób ubiegających się o pomoc oraz zgłoszonych przez nich żądań, a także wysokości środków finansowych przeznaczonych na świadczenia z zakresu pomocy społecznej. Organy odpowiedzialne za udzielanie pomocy dysponują ograniczonymi środkami finansowymi, a posiadane fundusze muszą rozdzielać pomiędzy stale rosnącą liczbę osób wymagających wsparcia. Nie ulega więc wątpliwości, iż organ nie może zabezpieczyć wszystkich potrzeb osób ubiegających się o pomoc, jak również udzielać świadczeń w oczekiwanej przez te osoby wysokości. Burmistrz Gminy B. decyzją z dnia [...] października 2005 r. przyznał W. K. zasiłek celowy w październiku 2005 r. w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na pokrycie kosztów leczenia w okresie przebywania w zakładzie karnym w 2000 r. oraz odmówił pomocy finansowej na wykonanie kserokopii dokumentów i zakup znaczków pocztowych. Zasiłek celowy można przyznać wyłącznie na zaspokojenie niezbędnej potrzeby życiowej. Wykonanie kserokopii dokumentów, jak również zakup znaczków pocztowych nie stanowią niezbędnej potrzeby życiowej. Należy przy tym podkreślić, że organ pierwszej instancji wskazał w swojej decyzji, że w siedzibie Ośrodka Pomocy Społecznej w B. możliwe jest nieodpłatne wykonywanie kserokopii. Z podniesionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów prawa i nie przekroczył granic uznania administracyjnego, a zatem skarga wniesiona na taką decyzję podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).