VII SAB/Wa 24/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Marcin Gruszczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2006 r. sprawy ze skargi K. i I. L. na bezczynność Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w R. skargę oddala W piśmie z dnia [...] stycznia 2005 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, K. i I. L. zaskarżyli bezczynność Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w R.. Ich zdaniem, powodem złożenia skargi było uchylanie się przez w/w Komendanta od wszczęcia postępowania oraz od wydania decyzji w sprawie zmiany dróg pożarowych do zakładu [...] przy ulicy F. [...] w R.. W uzasadnieniu skarżący powoływali się na fakt, iż w dniach 29 października 2004 r., 4 listopada 2004 r. oraz 29 listopada 2004 r. skierowali do Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w R. pisma, w których wnosili o wszczęcie postępowania i wydanie decyzji dotyczących zmiany oraz ustanowienia nowych dróg pożarowych dla zakładu [...]. Ich zdaniem Komendant pozostaje w bezczynności bowiem nie rozpoczął postępowania administracyjnego w sprawie przez nich wnioskowanej. Odpowiadając na skargę Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w R. podniósł, iż na w/w pisma K. i I. L. udzielił wyczerpujących pisemnych wyjaśnień w dniach 24 listopada 2004 r., oraz 27 grudnia 2004 r. W pismach swych wskazał, iż zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. (Dz. U. z 2002 r., Nr 147, poz. 1229 ze zm.) o ochronie przeciwpożarowej, to właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu zobowiązany jest do przygotowania budynku, obiektu lub terenu do prowadzenia akcji ratowniczej, w tym zapewnienia drogi pożarowej. Dlatego też Komendant nie był uprawniony do zainicjowania postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Organ wskazał ponadto, iż drogę pożarową winni zapewnić skarżący wykorzystując w tym celu nieruchomość będącą ich własnością. Mając powyższe na uwadze Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w R. stwierdził, iż nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek skarżących z dnia 9 marca 2006r. o zmianę terminu posiedzenia Sądu z uwagi na kolizję terminów z inną sprawą sądową wyznaczoną w tym samym dniu w Sądzie Rejonowym w Radomiu, Sąd postanowił nie uwzględnić wniosku o odroczenie terminu rozprawy. Zgodnie z art. 109 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd stwierdzi nieprawidłowość zawiadomienia którejkolwiek ze stron albo jeżeli nieobecność strony lub jej pełnomocnika jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć, /.../. W niniejszej sprawie żadna z okoliczności, o których mowa wyżej nie wystąpiła. Strony zostały prawidłowo zawiadomione o terminie rozprawy. Termin rozprawy był im znany już 8 lutego 2006r. W tym stanie sprawy późniejszego zdarzenia, jakim było zawiadomienie skarżących o rozprawie przed Sądem Rejonowym w Radomiu wysłane na ich adres 27 lutego 2006r. nie można uznać za wydarzenie nadzwyczajne lub przeszkodę której nie można przezwyciężyć. Skarżący mieli bowiem możliwość, w przypadku kolizji terminów spraw sądowych lub administracyjnych, zawiadomienia Sądu Rejonowego w Radomiu iż wystąpiła kolizja terminów w związku z wcześniejszym wyznaczeniem terminu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Przechodząc do rozpoznania skargi Sąd uznał, iż skarga jest niezasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga jest nieuzasadniona, gdyż Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w R., nie jest w stanie bezczynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany. Art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. 2002 r. Nr 147 poz. 1230 ze zm.) stanowi, iż w celu rozpoznawania zagrożeń, realizacji nadzoru nad przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych oraz przygotowania do działań ratowniczych Państwowa Straż Pożarna przeprowadza jedynie czynności kontrolno-rozpoznawcze. Na właścicielu obiektu budowlanego lub terenu stosowanie do art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002 r., Nr 147, poz. 1229 ze zm.), ciąży obowiązek zapewnienia ochrony przeciwpożarowej, jak również przygotowania budynku, obiektu budowlanego lub terenu do prowadzenia akcji ratowniczej. Zgodnie z § 3 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 stycznia 1998 r. w sprawie czynności kontrolno-rozpoznawczych z zakresu ochrony przeciwpożarowej oraz osób uprawnionych do ich prowadzenia (Dz. U. Nr 15, poz. 16 ze zm.) - przedmiot, zakres i termin przeprowadzania czynności jest ustalany przez organy Państwowej Straży Pożarnej, m.in. na podstawie zleceń osób prawnych lub fizycznych. Czynności te wykonywane są odpłatnie, a podstawę do ich przeprowadzenia stanowi zawarta umowa określająca ich żądany zakres. ( rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 lipca 1992r. w sprawie zasad pobierania opłat przez Państwową Straż Pożarną za zlecone czynności kontrolno - rozpoznawcze(Dz.U. 58, poz. 293 z późn.zm.) Nie można zatem mówić o bezczynności organu, jeżeli skutek w postaci oceny kontroli przestrzegania przepisów przeciwpożarowych a także oceny zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej rozwiązań technicznych zastosowanych w obiekcie budowlanym można osiągnąć poprzez zawarcie umowy z odpowiednim organem w tym zakresie. Możliwość zlecenia kontroli i zawarcia umowy mieli również skarżący. Sąd stwierdza ponadto, iż trafne są twierdzenia organu, które wskazują, iż to na K. i I. L. ciąży obowiązek zapewnienia drogi pożarowej. Organ administracji natomiast, zgodnie z przepisami prawa jest uprawniony do kontroli przestrzegania przepisów przeciwpożarowych, w tym ciążącego na skarżących obowiązku zapewnienia drogi pożarowej. Problemy merytoryczne i proceduralne podniesione w skardze oraz późniejszych pismach stron skierowanym do Sądu, nie mogą być tu rozpatrywane, gdyż nie jest to przedmiotem skargi na bezczynność. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.