IV SA/Wr 47/05

Dnia 22 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA: Jolanta Sikorska Sędziowie : Sędzia WSA: Wanda Wiatkowska-Ilków Asesor WSA: Ewa Kamieniecka Protokolant: Magdalena Domańska - Byskosz po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi D. R. na decyzję D. Kuratora Oświaty z dnia [...]roku Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą. W dniu [...]r. Prezydent W. na podstawie art. 9 ust. 1, art. 9b ust. 1 oraz art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.) wydał decyzję Nr [...], którą odmówił skarżącej D. R. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji wskazał, iż w dniu [...]r. do organu prowadzącego wpłynął wniosek skarżącej, nauczycielki Przedszkola nr [...] we W. o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, uzyskując zaświadczenie Nr [...]. Zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1, odbycie stażu, zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego oraz w przypadku nauczyciela kontraktowego – zdanie egzaminu przed komisja egzaminacyjną. Organ pierwszoinstancyjny podał, że w toku postępowania ustalono, że nauczycielka legitymuje się dyplomem ukończenia Studium Nauczycielskiego imienia M.C.S. w Ś. o kierunku wychowanie przedszkolne (dyplom Nr [...]z dnia [...] r.) oraz dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych na kierunku pedagogika w zakresie edukacji wczesnoszkolnej z wychowaniem przedszkolnym (D. Szkoła Wyższa Edukacji we W., Instytut Pedagogiki, dyplom Nr [...] z dnia [...]r.). Podczas odbywania stażu na stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego skarżąca zatrudniona była: - od dnia [...]r. do dnia [...]r. na stanowisku nauczyciela w Przedszkolu Samorządowym w K.; - od dnia [...]r. do dnia [...]na stanowisku nauczyciela nauczania zintegrowanego w Zespole Szkół Nr [...] w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej przy ul. Ż. we W.; - od dnia [...]r. do dnia [...]r. na stanowisku nauczyciela wychowania przedszkolnego w Przedszkolu Nr [...] we W.. Organ administracji wskazał, iż zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt1 w/w ustawy, stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje. Posiadane przez nauczycielkę dyplomy potwierdzają przygotowanie do pracy na stanowisku nauczyciela przedszkola i kształcenia zintegrowanego w szkole podstawowej , ale nie potwierdzają przygotowania do pracy w placówce specjalnej, którą jest szkoła przyszpitalna. Skarżąca, zdaniem organu I instancji, nie posiadając kwalifikacji z pedagogiki specjalnej, odpowiedniej do niepełnosprawności uczniów nie spełniła wymogów niezbędnych do pracy na stanowisku nauczyciela w placówce specjalnej. W związku z tym, że skarżąca nie posiadała kwalifikacji wystarczających do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkole przyszpitalnej, na którym to stanowisku pracowała od dnia [...]r. do dnia [...]r., w okresie odbywania stażu na stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, tym samym nie spełniła zgodnych z art. 9 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy wymagań kwalifikacyjnych, niezbędnych do uzyskania kolejnego stopnia awansu zawodowego. W chwili nawiązania stosunku pracy w placówce przyszpitalnej, skarżąca nie mogła kontynuować stażu rozpoczętego w przedszkolu, gdyż jako osoba nieposiadająca kwalifikacji mogła być zatrudniona wyłącznie za zgodą Kuratora Oświaty na podstawie art. 10 ust. 9 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela. Do nauczycieli zatrudnionych na mocy powołanego powyżej artykułu prawa nie stosuje się przepisów rozdziału 3a Karty Nauczyciela, to jest przepisów dotyczących awansu zawodowego. W uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej podkreślono, że skarżąca zdała egzamin na stopień nauczyciela awansu zawodowego nauczyciela mianowanego nie spełnia jednak wymagań kwalifikacyjnych , o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1, a tym samym wymogów przewidzianych w art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, niezbędnych do nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Od powyższej decyzji D. R. złożyła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie. W uzasadnieniu podniosła, że legitymuje się: - dyplomem ukończenia Studium Nauczycielskiego w Ś. o kierunku wychowanie przedszkolne – dyplom z dnia [...]r.; - dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych na kierunku pedagogika w zakresie edukacji wczesnoszkolnej z wychowaniem przedszkolnym – D. Szkoła Wyższa Edukacji we W., Instytut Pedagogiki, dylom z dnia [...]r.. Skarżąca wskazała, iż jej staż przebiegał w następujący sposób: - w [...]r. – stanowisko nauczyciela wychowania przedszkolnego w przedszkolu, - [...]r. – stanowisko nauczyciela nauczania zintegrowanego w szkole przyszpitalnej, Oddział dermatologii, Laryngologii oraz Okulistyki, - [...]– stanowisko nauczyciela wychowania przedszkolnego przedszkolu. D. R. podała, że w dniu [...]r. złożyła do organu prowadzącego wniosek wraz z dokumentacją o podjęcie przez organ postępowania egzaminacyjnego na stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. W dniu [...]r. otrzymała zawiadomienie o terminie egzaminu na stopień nauczyciela mianowanego ze stwierdzeniem, że "wiosek wraz z załączoną dokumentacją spełnia wymagane przepisami prawa warunki formalne. Przed podjęciem postępowania skarżąca nie otrzymała żadnego pisma informującego o brakach formalnych, czy też o wątpliwościach, co do przebiegu odbytego przez skarżącą stażu. W dniu [...]r. D. R. zdała egzamin na stopień nauczyciela mianowanego i otrzymała zaświadczenie Nr [...]. W dniu [...]r. skarżąca otrzymała zawiadomienie Nr [...], stanowiące, iż zgonie z art. 36 § 2 k.p.a., wniosek skarżącej o wszczęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego nie może być załatwiony w terminie. D. R.podkreśliła, że pracowała w placówce przyszpitalnej na stanowisku nauczyciela nauczania zintegrowanego z dziećmi, które przebywały na Oddziałach Dermatologii, Okulistyki i Laryngologii. W związku powyższym odwołaniem, D. Kurator Oświaty na podstawie art. 9b ust. 7 pkt 2, art. 9b ust. 1, art. 10 ust. 8 i ust. 9 i 10 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (DZ. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 k,p,a, wydał decyzję Nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż skarżąca w dniu [...]r. złożyła wniosek o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego. W dniu [...]r. zdała egzamin i uzyskała zaświadczenie Nr [...]. W dniu 27 września 2004 r. Prezydent W. wydał decyzję o odmowie nadania stopnia nauczyciela mianowanego. Ponadto organ II instancji ustalił, że skarżąca podczas odbywania stażu była zatrudniona od dnia [...]do dnia [...]r. na stanowisku nauczyciela w Przedszkolu Samorządowym w K., od dnia [...]r. do dnia [...]r. na stanowisku nauczyciela nauczania zintegrowanego w Zespole Szkół nr [...] w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej przy ulicy Ż. we W. oraz od dnia [...]r. do dnia [...]r. na stanowisku nauczyciela wychowania przedszkolnego w przedszkolu Nr [...] we W.. Skarżąca legitymuje się dyplomem ukończenia Studium Nauczycielskiego w Ś. o kierunku wychowanie przedszkolne – dyplom nr .[...] z dnia [...]r. oraz dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych na kierunku Pedagogika w zakresie edukacji wczesnoszkolnej z wychowaniem przedszkolnym – Nr dyplomu [...] z dnia [...]r. Wobec powyższego skarżąca posiada kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela wychowania przedszkolnego oraz kształcenia zintegrowanego, natomiast nie może zajmować stanowiska nauczyciela w szkole przyszpitalnej, ponieważ nie posiada kalifikacji z zakresu pedagogiki specjalnej odpowiedniej do rodzaju niepełnosprawności uczniów. W związku z tym w okresie od dnia [...]r. do dnia [...]r. skarżąca była zatrudniona niezgodnie z posiadanymi kwalifikacjami i wobec tego zgodnie z art. 10 ust. 8 Karty Nauczyciela nie mogła zostać zatrudniona w tej szkole, a tym samym nie mogła odbywać stażu na kolejny stopień awansu zawodowego. Zatrudnienie nauczyciela nie posiadającego kwalifikacji jest możliwe jedynie na podstawie art. 10 ust. 9 Karty Nauczyciela po uzyskaniu zgody organu sprawującego nadzór pedagogiczny i do osób tych nie mają zastosowania przepisy dotyczące awansu zawodowego – art. 10 ust. 10 w/w ustawy. Odbywanie przez D. R. stażu we wskazanym wyżej okresie zatrudnienia w szkole przyszpitalnej nie miało podstaw prawnych. Na podstawie art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego oraz w przypadku nauczyciela kontraktowego zdanie egzaminy. W związku z powyższym, jak wskazał organ II instancji, mimo zdania przez skarżącą egzaminu przed komisja egzaminacyjną na stopień nauczyciela mianowanego oraz to, że w dniu wydania decyzji skarżąca była zatrudniona zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami , to stażu odbytego przez nauczycielkę nie można uznać za prawidłowy i wobec tego decyzja Prezydenta W. odmawiająca nadania stopnia nauczyciela mianowanego jest według organu odwoławczego słuszna i dlatego utrzymał ją w mocy. D. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą decyzję podtrzymując argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. W skardze D. R. ponadto podniosła, że pracowała na stanowisku nauczyciela nauczania zintegrowanego z dziećmi, których okres przebywania poza domem wynosił kilka dni, natomiast program był realizowany na takim samym poziomie, jak w każdej innej masowej szkole. Pełnomocnik D. Kuratorium Oświaty radca prawny, wniósł do tut. Sądu odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o jej oddalenie jako bezzasadnej, jednocześnie podnosząc argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd , następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Decyzją Prezydenta W. z dnia [...]r. Nr [...]odmówiono skarżącej – D. R. nadania stopnia awansu zawodowego na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1, art. 9b ust. 1 oraz art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.). Powodem powyższego rozstrzygnięcia było zatrudnienia skarżącej w okresie od dnia [...]r. do dnia [...]r. na stanowisku nauczyciela nauczania zintegrowanego w Zespole Szkół nr [...] w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej przy ulicy Ż. we W. bez wymaganych do tego kwalifikacji, uznając powyższą placówkę za placówkę o profilu specjalnym, albowiem była to szkoła przyszpitalna, a skarżąca nie posiadała kwalifikacji z pedagogiki specjalnej koniecznej do nauczania uczęszczających do niej niepełnosprawnych uczniów. W związku z tym skarżąca nie spełniła wymagań koniecznych do ubiegania się o nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego przewidzianych w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy Karta Nauczyciela. W wyniku złożenia przez skarżąca odwołania od powyższej decyzji organu I instancji, organ odwoławczy - D. Kurator Oświaty decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną przez D. R. decyzję. Organ odwoławczy w pełni poparł argumentację podniesioną przez organ pierwszoinstancyjny. Decyzja ta nie zawiera ustaleń stanu faktycznego i jego oceny. Narusza więc przepis art. 107 § 3 k.p.a. i uniemożliwia Sądowi dokonania kontroli zaskarżonej decyzji. Powołany wyżej przepis nakłada na organ rozstrzygający obowiązek prawidłowego uzasadnienia decyzji. Powinno ono wyczerpująco informować stronę o motywach, którymi kierował się organ załatwiając sprawę. Strona może bowiem skutecznie bronić swych interesów tylko w sytuacji, gdy znane są przesłanki powziętej decyzji. Zatem uzasadnienie powinno odzwierciedlać tok rozumowania organu a także dokonaną wykładnię zastosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa ( art. 9 i art. 11 k.p.a.). Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno zawierać w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów , na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Organ musi zając stanowisko wobec całego materiału procesowego oraz uzasadnić jasno i należycie swoje zdanie, a w szczególności, na jakiej podstawie uznał pewne fakty za prawdziwe. Pominięcie w uzasadnieniu decyzji oceny okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy. Organ jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całokształtu materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (wyrok NSA z dnia 26 maja 1981 r., SA 810/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 4). Ponadto należy wskazać, iż ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia powinny znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, przekonywującym zarówno co do prawidłowości oceny sytuacji materialnej strony, jak i co do zasadności treści rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy rozpatrujący sprawę winien brać pod uwagę jej całokształt, co oznacza, że ma on obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji. Wskazać należy, że stanowisko nauczyciela zgodnie z brzmieniem art. 9 ust.1 cytowanej powyżej ustawy – Karta Nauczyciela, z zastrzeżeniem ust. 1a, może zajmować osoba, która: 1) posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje; 2) przestrzega podstawowych zasad moralnych; 3) spełnia warunki zdrowotne niezbędne do wykonywania zawodu. Zgodnie Art. 9a. 1 ustawy – Karta Nauczyciela, ustala się stopnie awansu zawodowego nauczycieli: 1) nauczyciel stażysta; 2) nauczyciel kontraktowy; 3) nauczyciel mianowany; 4) nauczyciel dyplomowany. Warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego zgodnie z treścia art. 9b ust. 1 jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a-3, odbycie stażu, z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1-3, zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela, o której mowa w art. 9c ust. 6, oraz: 1) w przypadku nauczyciela stażysty - uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po przeprowadzonej rozmowie; 2) w przypadku nauczyciela kontraktowego - zdanie egzaminu przed komisją egzaminacyjną; 3) w przypadku nauczyciela mianowanego - uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie. Art. 10 ust. 8, 9 i 10 w/w ustawy stanowi, że nie można nawiązać stosunku pracy z nauczycielem, który nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 5 pkt 2-5, z zastrzeżeniem ust. 9. oraz, że w przypadku, o którym mowa w ust. 7, jeżeli nie ma możliwości zatrudnienia osoby posiadającej wymagane kwalifikacje, można za zgodą organu sprawującego nadzór pedagogiczny zatrudnić nauczyciela, który nie spełnia warunku wymienionego w ust. 5 pkt 5. . ponadto ust. 10 wskazuje, że do nauczycieli zatrudnionych na podstawie ust. 9 nie stosuje się przepisów rozdziału 3a. Dla celów płacowych nauczyciele ci są traktowani jak nauczyciele stażyści. Organ administracji wskazał, i skarżąca nie spełniła przesłanek wymienionych w art. 9 cytowanej ustawy do nadania jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, albowiem zgodnie z treścią przepisu art. 10 ust. 8 KN , skarżąca była zatrudniona niezgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Z dokumentacji zgromadzonej podczas postępowania administracyjnego wynika, że skarżąca legitymuje się: - dyplomem ukończenia Studium Nauczycielskiego w Ś. o kierunku wychowanie przedszkolne – dyplom z dnia [...]r.; - dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych na kierunku pedagogika w zakresie edukacji wczesnoszkolnej z wychowaniem przedszkolnym – D. Szkoła Wyższa Edukacji we W., Instytut Pedagogiki, dylom z dnia [...]r.. Podkreślić należy, że skarżąca zatrudniona była w okresie od dnia [...]r. do dnia [...] r. na stanowisku nauczyciela nauczania zintegrowanego w Zespole Szkół nr [...] w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej przy ulicy Ż. we W.. D. R. pracowała w powyższej szkole przyszpitalnej z dziećmi przebywającymi w tej placówce na Oddziałach: Dermatologicznym, Laryngologicznym oraz Okulistycznym. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudniać nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia (Dz. U. Nr 155, poz. 1288) przez przygotowanie pedagogiczne należy rozumieć nabycie wiedzy i umiejętności z zakresu psychologii, pedagogiki i dydaktyki szczegółowej, nauczanych w powiązaniu z kierunkiem kształcenia i praktyka pedagogiczną w wymiarze nie mniejszym niż 270 godzin, oraz odbycie pozytywnie ocenionych praktyk pedagogicznych w wymiarze nie mniejszym niż 150 godzin; w przypadku nauczycieli praktycznej nauki zawodu niezbędny wymiar zajęć z zakresu przygotowania pedagogicznego wynosi nie mniej niż 150 godzin; o posiadaniu przygotowania pedagogicznego świadczy dyplom lub inny dokument wydany przez szkołę wyższą, dyplom ukończenia zakładu kształcenia nauczycieli i świadectwo ukończenia pedagogicznego kursu kwalifikacyjnego. Podnieść należy, że organ I instancji oraz organ II instancji nie rozpoznał przedmiotowej sprawy w sposób należyty, albowiem przy wydawaniu w/w decyzji nie zgromadził wystarczającego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowych decyzji administracyjnych. Ponadto organy nie wykazały, aby placówka, w której w okresie od dnia [...] r. do dnia [...]r. zatrudniona była skarżąca, należała do szkół specjalnych oraz, czy uczące się w niej dzieci były dziećmi niepełnosprawnymi, co za tym idzie, czy skarżąca winna do nauczania w takiej szkole była posiadać kwalifikacje z pedagogiki specjalnej. Sąd pragnie zaznaczyć, że dopiero jednoznaczne ustalenie i wykazanie przez organ, że Zespół Szkół nr [...] – Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej mieszczący się przy ulicy Ż. we W. zalicza się do placówek specjalnych, w których wymagane są od nauczyciela w nim zatrudnionego, kwalifikacje z pedagogiki specjalnej dałoby organowi podstawę do wydania orzeczenia o odmowie nadania skarżącej stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz art. 9b ustawy – Karta Nauczyciela. Mając powyższe na względzie należało uznać, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna naruszyły prawo w stopniu wymagającym usunięcia ich z obrotu prawnego. Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.