VII SA/Wa 1679/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2006 r. sprawy ze skargi "P-O-." Sp. z o.o. [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego skargę oddala Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] wydanym dnia [...] sierpnia 2000 r. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie odwoławcze w sprawie pozwolenia na użytkowanie stacji paliw. W uzasadnieniu organ podniósł, że decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. Burmistrza Miasta i Gminy [...] udzielono P-O- Spółka z o.o. pozwolenia na użytkowanie stacji paliw na działce nr ew. [...] [...] przy zbiegu ulic K. i W.w [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż do wniosku o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu, inwestor przedłożył wymagane przepisami dokumenty. Dokonane w trakcie budowy zmiany, według oceny rzeczoznawcy są zgodne z przepisami i nie wpływają na bezpieczeństwo oraz prawidłowe funkcjonowanie stacji paliw. W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik S. [...] Spółka z o.o. wnosił o uchylenie w całości w/w decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...], jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, uzasadniając wniosek, iż od 01.10.1999 r. inwestor nie posiada ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż decyzja Wojewody [...] wydana w sprawie pozwolenia na budowę z dnia [...] lipca 1999 r. została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 1 października 1999 r. wydanym w sprawie IV SA 1336/99 wstrzymał jej wykonanie. W tej sytuacji ocena merytorycznej zasadności wydanego przez organ I instancji rozstrzygnięcia będzie możliwa po uprzednim rozstrzygnięciu przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi w przedmiocie pozwolenia na budowę i ocena Sądu w tej kwestii stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa dla rozstrzygnięcia w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Zażalenie na postanowienie Wojewody [...] wniósł inwestor Spółka P-O, zarzucając organowi naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, podnosząc, że budowa stacji paliw, której dotyczy postępowanie, została zakończona w dniu 29 września 1999 r., a więc przed wydaniem przywołanego postanowienia Sądu o wstrzymaniu wykonania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Pełnomocnik Spółki podniósł też, że żaden przepis ustawy Prawo budowlane nie uzależnia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu od dysponowania przez inwestora ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę – po jego wybudowaniu. Po rozpatrzeniu zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] października 2005 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ podniósł, że w jego ocenie wydanie przez organ I instancji decyzji pozwalającej na użytkowanie stacji paliw było przedwczesne, gdyż przed sądem administracyjnym toczy się od 4 października 2001 r. postępowanie w sprawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1999 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Spółka z o.o. "P- O". Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia skarżący zarzucił organowi, iż przy jego wydaniu naruszył zasady procedury administracyjnej wyrażone w art. 6, art. 7 i 77, art. 8, art. 16, art. 110 i art. 107 kpa oraz dokonał błędnej wykładni art. 97 § 1 pkt 4 kpa. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wynik toczącego się przed sądem administracyjnym postępowania dotyczącego decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1999 r. utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalającą skarżącej Spółce na budowę stacji paliw, nie jest zagadnieniem wstępnym, w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, nie stanowi bowiem nowego zagadnienia merytorycznego, które pojawiło się w trakcie postępowania dotyczącego pozwolenia na użytkowanie wybudowanego obiektu i wymaga rozpoznania przez inny organ lub sąd. Postępowanie sądowe dotyczy bowiem ostatecznego rozstrzygnięcia innego organu administracyjnego, tj. decyzji o pozwoleniu na budowę, która nie została uchylona i nie stwierdzono jej nieważności, a więc nadal wywiera skutki prawne co oznacza, że organy właściwe do podejmowania decyzji w kwestii pozwolenia na użytkowanie obiektu nie mogą uchylać się od wydania rozstrzygnięcia w prowadzonym przez siebie postępowaniu, uzasadniając odmowę oczekiwaniem na orzeczenie Sądu. Skarżący podniósł również, że budowa stacji paliw została zakończona w dniu 29 09 1999 r., czego dowodzą stosowne dokumenty budowlane, a więc w momencie wydania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 1999 r. o wstrzymaniu wykonania decyzji pozwalającej na budowę - inwestycję określoną tą decyzją zrealizowano. Ponadto w ówcześnie obowiązującym stanie prawnym żaden przepis prawa, w tym budowlanego, czy tym bardziej Kodeksu postępowania administracyjnego, nie uzależniał wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego od dysponowania przez inwestora ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Są to dwie odrębne inwestycje. Brak było wobec tego podstaw do zawieszenia postępowania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu uprawnień, określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), kontroluje zaskarżoną decyzję lub postanowienie wyłącznie w aspekcie ich zgodności z prawem i może decyzję taką lub postanowienie uchylić lub stwierdzić jego nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane dnia [...] października 2005 r., utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawieszające postępowanie odwoławcze od decyzji wydanej w sprawie pozwolenia na użytkowanie stacji paliw. Zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane (art. 59 ust. 1 w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, a art. 59 i 59a – w brzmieniu na dzień wydania postanowienia zawieszającego postępowanie odwoławcze), przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie organ właściwy do wydania decyzji obowiązany był ustalić, czy inwestycja została zrealizowana zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę i zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym tą decyzją. W rozpoznawanej sprawie wykonalność decyzji o pozwoleniu na budowę została wstrzymana postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym dnia 1 października 1999 r. w sprawi sygn. akt IV SA 1336/99 i od tego dnia decyzja ta nie rodziła praw i obowiązków, wobec czego nie mogła stanowić podstawy koniecznych sprawdzeń i ustaleń organu. Ponieważ obowiązkiem Wojewody [...], jako organu odwoławczego w sprawie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, było nie tylko skontrolowanie postępowania organu I instancji i wydanej decyzji, ale i merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy (art. 138 § 1 kpa), organ ten uznając, iż wobec tego, iż po wstrzymaniu je wykonalności przez Sąd, decyzja o pozwoleniu na budowę nie rodzi skutków prawnych i z tego powodu uniemożliwia właściwą weryfikację decyzji, której dotyczy odwołanie, a przede wszystkim właściwe rozstrzygniecie sprawy prawidłowo uznał, że właściwym będzie zawieszenie postępowania odwoławczego na zasadzie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.