I SA/Łd 1193/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki, Sędziowie : Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.), Protokolant asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2006 r. sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji oddala skargę I SA/Łd 1193/05 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił spółce z o.o. A. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. w kwocie 308.624 złote. Organ podatkowy zakwestionował zaliczenie od kosztów uzyskania przychodów spółki następujących wydatków: - 500.000 zł na rzecz firmy B. - 244.536,16 z tytułu realizacji umowy agencyjnej zawartej z C. W. z L. (w tym 97.035,76 zł z tytułu zwrotu kosztów działalności biura kontrahenta) - 249.208,68 zł z tytułu rozliczenia kosztów produkcji I odcinka serialu A. -134.000 zł z tytułu umów zawartych z M. K. na skomponowanie muzyki oraz nagranie i realizację ścieżki dźwiękowej do II części filmu A.. Zdaniem organu podatkowego Spółka zawyżyła też przychody o kwotę 150.000 zł wystawiając fikcyjny rachunek na odpłatne przekazanie prawa do druku albumu p.t. B .dla Ponadregionalnej Telewizji A. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. po rozpatrzeniu odwołania strony decyzją z dnia [...] uchylił w całości rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Organ odwoławczy wskazał, że ustalenia dotyczące wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z realizacją umowy zawartej z C. W. nie są wystarczające i w tym zakresie zachodzi potrzeba przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję A. spółka z o.o. w Ł. wniosła o jej uchylenie w całości lub stwierdzenie jej nieważności. Strona skarżąca podnosi zarzut naruszenia poprzez złą interpretację przepisów art. art. 120, 121, 123 § l, 124, 125, 126, 127, 139, 194, 210 § 4, 229 i 223 § 2 ustawy Ordynacja Podatkowa co spowodowało niezasadne ustalenie, że konieczne jest uchylenie decyzji organy I instancji i skutkowało doręczeniem wadliwej decyzji. Zdaniem skarżącej organ odwoławczy mógł sam przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe a wskazane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. powody uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia nie są przekonujące. Umowa zawarta z C. W. została przetłumaczona przez tłumaczy przysięgłych jak i inne dokumenty. Protokół z kontroli zawiera zestawienie i ocenę wszystkich wydatków poniesionych w 2001 r. na realizację umowy z C. W. a dowody dotyczące wydatków związanych z promocją filmu A. znajdują się w aktach spraw. Organ odwoławczy miał obowiązek odnieść się do wszystkich spraw podnoszonych przez stronę w toku postępowania jak również odnieść się do całego zgromadzonego materiału dowodowego. Niepełne uzasadnienie decyzji narusza art. art. 120, 121, 123 § l, 124 - 126 i 210 § 4 Ordynacji Podatkowej. W uzupełnieniu skargi (pismo z dnia 21.02 2006 r.) strona skarżąca przedstawiła dodatkowe argumenty na poparcie swojego stanowiska podnosząc w szczególności ,że w postępowaniu dotyczącym 1999 r. oceniono, iż nie zachodzi potrzeba uzupełnienia materiału dochodowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniosła ojej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. l § l i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji należało ocenić, że nie narusza ona obowiązujących przepisów prawa. Podstawę prawną decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]stanowił w szczególności przepis art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub znacznej części. Przekazując sprawę organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Wbrew stanowisku strony skarżącej organ odwoławczy wykazał, że zostały spełnione przesłanki określone w cytowanym przepisie t.j., że rozstrzygnięcie sprawy wymaga ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. Organ I instancji zakwestionował zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów spółki A. m.in. wydatków w wysokości 97.035,76 zł (z ogólnej kwoty 98.333,60 zł) mających stanowić udokumentowane koszty ponoszone przez konsultanta (Ch.W.) na działalność jego biura w L.. Organ odwoławczy trafnie wskazał, że ustalenia zawarte w decyzji organu I instancji w tym zakresie nie są wystarczające. Protokół z kontroli nie stanowi integralnej części decyzji, tylko jeden z dowodów w sprawie. Tak więc okoliczność, że w protokole z kontroli dokonano oceny wydatków poniesionych w 2001 r. na realizację umowy z C. W. nie zwalniała Dyrektora UKS do oceny i szczegółowej analizy tych wydatków w uzasadnieniu decyzji. Organ II instancji nie stwierdzi, że zachodzi potrzeba tłumaczenia umowy z dnia 1.06.1997 r. ale wskazał na konieczność przetłumaczenia dokumentów (rachunków) przedłożonych przez C. W. i mających dokumentować wydatki jego biura. Pełna ocena zasadności tych wydatków bez analizy dokumentów źródłowych nie była możliwa. Dyrektor UKS powinien szczegółowo wskazać jakie wydatki ponoszone przez biuro konsultanta wiążą się z działalnością strony skarżącej a jakie nie stanowią kosztów spółki A. W postępowaniu dotyczącym 1999 roku organ I instancji nie kwestionował wydatków na działalność biura w L. Kwestionując te wydatki w 2001 r. tym bardziej konieczna jest ich dokładna analiza. Pełna ocena materiału dowodowego będzie możliwa po jego uprzednim zgromadzeniu. Z powyższych względów, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocą art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze.zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.