VI SA/Wa 204/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Asesor WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Asesor WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania lokalizacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych oddala skargę P. W. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w R. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania lokalizacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży. Z przedstawionych przez organ akt administracyjnych wynika, iż skarżący w dniu [...] lipca 2005 r. wystąpił do Wójta Gminy R. z wnioskiem o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, w lokalu dyskoteki "I." w U. gm. R.. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w decyzji dnia [...] lipca 2005 r. stwierdził, że lokal dyskoteki "I." w U. spełnia wymagania sanitarno-techniczne do prowadzenia działalności gastronomicznej w oparciu o gotowe wyroby kulinarne oraz sprzedaż napojów chłodzących i alkoholowych z wykorzystaniem naczyń jednorazowego użycia do konsumpcji w obiekcie. Wójt Gminy R. pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. zwrócił się do Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych o zaopiniowanie wniosku. Przewodniczący Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r. poinformował Wójta Gminy R., że opinia nie może zostać wydana w ustawowym terminie, gdyż w dokumentach załączonych do wniosku brak "protokołu z pomiaru odległości przedmiotowego lokalu do obiektów chronionych" i w związku z tym zwrócił się o niezwłoczne uzupełnienie wniosku. W dniu [...] września 2005 r. pracownicy Urzędu Gminy w R., w obecności skarżącego, dokonali oględzin lokalu zgłoszonego do sprzedaży i podawania napojów alkoholowych stwierdzając w protokole z oględzin, że lokal ten usytuowany jest w odległości [...] m od obiektu kultu religijnego (figurki przydrożnej). Postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w R. negatywnie zaopiniowała lokalizację zaproponowanego przez skarżącego punktu sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży powołując się na § 2 pkt 2 Uchwały Nr III /21/2002 Rady Gminy w R. z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, który stanowi, że nie wydaje się zezwolenia na podawanie i spożywanie napojów alkoholowych w lokalach gastronomicznych usytuowanych w odległości mniejszej niż 100 m między innymi od obiektów kultu religijnego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zaproponowany we wniosku lokal położony jest w odległości 90,30 m od obiektu kultu religijnego (przydrożnej figurki). Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W zażaleniu podniósł, że krzyż usytuowany w odległości 90,30 m od lokalu dyskoteki znajduje się na prywatnej posesji i nie jest obiektem kultu religijnego, lecz jedynie przedmiotem kultu religijnego. Zarzucił w związku z tym, że postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, gdyż umiejscowienie krzyża nie wchodzi w zakres uchwały Nr III/21/2002 Rady Gminy w R.. Do zażalenia załączył pisemne oświadczenie właścicieli posesji nr [...] w U., na której usytuowany jest przedmiotowy krzyż, w którym stwierdzili oni, że krzyż stanowi dla nich przedmiot kultu religijnego i w związku z tym nie są przeciwni lokalizacji i funkcjonowaniu dyskoteki "I.". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. uchyliło zaskarżone postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w R. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji stwierdzając, że postanowienie to zostało wydane z naruszeniem art. 7 i art. 124 § 1 kpa. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż w oględzinach lokalu zgłoszonego do sprzedaży napojów alkoholowych przez skarżącego, które przeprowadzono w dniu [...] września 2005 r. nie brał udziału żaden z członków Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, lecz tylko pracownicy Urzędu Gminy w R.. Ponadto w zaskarżonym postanowieniu podany został skład Komisji - sześciu członków, natomiast postanowienie to podpisało tylko czterech członków Komisji, bez jej Przewodniczącego. Rozpoznając ponownie sprawę Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w R. na posiedzeniu w dniu [...] października 2005 r. wytypowała ze swego grona 3 członków do przeprowadzenia w dniu [...] listopada 2005r. oględzin lokalu wskazanego we wniosku przez skarżącego. W dniu [...] listopada 2005 r. wyznaczeni członkowie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, w obecności skarżącego oraz pracownika Urzędu Gminy w R., dokonali oględzin przedmiotowego lokalu oraz ustaleń odnośnie jego usytuowania w stosunku do obiektów chronionych. W protokole z oględzin ponownie stwierdzono, że lokal znajduje się w odległości 90,30 m od obiektu kultu religijnego (przydrożnej figurki). Skarżący zgłosił uwagi do protokołu oględzin stwierdzając, że krzyż znajduje się na prywatnej posesji i nie jest ogólnie dostępny, a więc nie powinien być uwzględniany przy pomiarze. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 r. Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w R., powołując się na § 2 pkt 2 Uchwały Nr III /21/2002 Rady Gminy w R. z dnia 31 grudnia 2002 r., ponownie negatywnie zaopiniowała lokalizację punktu sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, z uwagi na usytuowanie lokalu w odległości mniejszej niż 100 m od obiektu kultu religijnego. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zarzucając ponownie, że krzyż usytuowany w odległości 90,30 m od dyskoteki znajduje się na prywatnej posesji i nie jest obiektem kultu religijnego, lecz przedmiotem kultu religijnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na § 2 pkt 2 Uchwały Nr III /21/2002 Rady Gminy w R. z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych oraz na ustalenia zawarte w protokole z przeprowadzonych w dniu [...] listopada 2005 r. oględzin położenia lokalu. Powołano się też na stanowisko wyrażone przez Gminną Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w piśmie z dnia [...] listopada 2005 r., w którym ustosunkowując się do zażalenia, przytoczyła ona definicję obiektu kultu religijnego zawartą w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia ponownie stwierdzając, że krzyż znajdujący się w odległości 90,30 m od lokalu dyskoteki nie jest obiektem kultu religijnego, o którym mowa w § 2 pkt 2 Uchwały Nr III /21/2002 Rady Gminy w R., lecz przedmiotem kultu religijnego. Zarzucił ponadto, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało się na definicję obiektu kultu religijnego zawartą w Prawie budowlanym, a powinno w tej sprawie sięgnąć do przepisów Prawa kanonicznego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentacje przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia. Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Skarga wniesiona przez P. W. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w R. z dnia [...] listopada 2005 r. zostały wydane z naruszeniem prawa. Art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 z późn. zm.) stanowi, że rada gminy ustala, w drodze uchwały, zasady usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Zgodnie natomiast z art. 18 ust. 3a w/w ustawy wójt gminy wydaje zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy. Na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 12 ust. 2 tej ustawy Rada Gminy w R. podjęła Uchwałę Nr III /21/2002 z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Uchwała ta określa w § 2 pkt 1 - kiedy nie wydaje się zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalach handlowych, a w § 2 pkt 2 - kiedy nie wydaje się zezwoleń na podawanie i spożywanie napojów alkoholowych w lokalach gastronomicznych. W § 2 pkt 2 Uchwały ustalono, że nie wydaje się zezwoleń na podawanie i spożywanie napojów alkoholowych w lokalach gastronomicznych usytuowanych w bezpośrednim sąsiedztwie szkół, przedszkoli, internatów, obiektów kultu religijnego, obiektów sportowych i miejsc kąpieli oraz w odległości mniejszej niż 100 m od w/w obiektów. Skarżący wystąpił o zezwolenie na sprzedaż i podawanie do spożycia w miejscu sprzedaży napojów alkoholowych, w lokalu dyskoteki "I." w m. U., a więc Komisja opiniując wniosek brała pod uwagę treść § 2 pkt 2 Uchwały Nr III /21/2002 Rady Gminy R. W wyniku przeprowadzonych w dniu [...] listopada 2005 r. oględzin usytuowania lokalu dyskoteki "I.", w obecności skarżącego oraz pracownika Urzędu Gminy w R., członkowie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych stwierdzili, że lokal ten znajduje się w odległości 90,30 m od obiektu kultu religijnego (przydrożnej figurki). W tej sytuacji, w oparciu o § 2 pkt 2 Uchwały Nr III /21/2002 Rady Gminy w R. z dnia 31 grudnia 2002 r. Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych negatywnie zaopiniowała wniosek skarżącego. Skarżący zakwestionował ustalenia Komisji powołując się na to, że krzyż usytuowany w odległości [...] m od lokalu dyskoteki nie jest obiektem kultu religijnego, lecz przedmiotem kultu religijnego i w związku z tym nie należy do niego stosować § 2 pkt 2 Uchwały Nr III /21/2002 Rady Gminy w R. z dnia 31 grudnia 2002 r. Jak słusznie jednak wskazał organ, z definicji obiektu kultu religijnego zawartej w art. 3 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 z późn. zm.) wynika, iż należy przez to określenie rozumieć między innymi kapliczki, krzyże przydrożne, figury. W świetle ustaleń poczynionych przez Gminną Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych zachodziły więc, w ocenie Sądu, podstawy do negatywnego zaopiniowania wniosku skarżącego o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży w lokalu dyskoteki "I." w U., gdyż znajduje się on w odległości mniejszej niż 100 m od obiektu, który zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 4 lit. a Prawa budowlanego mieści się w pojęciu obiektu kultu religijnego. Należy przy tym podkreślić, iż przepisy Prawa kanonicznego, na które powołuje się skarżący w skardze, nie definiują pojęcia obiektu kultu religijnego, a więc odwołanie się przez organ do definicji zawartej w Prawie budowlanym należy uznać w tym wypadku za właściwe i uzasadnione. W ocenie Sądu organy administracji obu instancji prawidłowo więc oceniły zaistniały stan faktyczny i orzekły zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.