IV SA/Wa 42/06

WyrokWSA w Warszawie2006-04-03

Skład orzekający: Alina Balicka, Małgorzata Miron, Agnieszka Wójcik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Ministra Środowiska utrzymująca w mocy pozwolenie wodnoprawne na składowanie kruszywa może zostać wydana bez uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii pozwolenia na pobór tego kruszywa oraz czy organ odwoławczy prawidłowo nie zawiesił postępowania w sytuacji, gdy istniało zagadnienie wstępne?
Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja Ministra Środowiska została wydana z naruszeniem prawa, ponieważ organ odwoławczy nie zawiesił postępowania, mimo istnienia zagadnienia wstępnego w postaci braku ostatecznej decyzji na pobór piasku. Ponadto, organ nie zapewnił stronie czynnego udziału w postępowaniu. W konsekwencji, decyzja utrzymująca w mocy pozwolenie wodnoprawne na składowanie kruszywa, gdy nie istniało ważne pozwolenie na jego pobór, jest wadliwa.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Ogólnopolskiego T. na decyzję Ministra Środowiska, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody udzielającą Spółce "P." pozwolenia wodnoprawnego na składowanie kruszywa. Skarżący zarzucił m.in. naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa z powodu braku zawieszenia postępowania odwoławczego do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego dotyczącego pozwolenia na pobór piasku, a także naruszenie praw strony poprzez brak możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Środowiska, orzekł, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, oraz zasądził od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Miron,, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego T. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego Ogólnopolskiego T. kwotę 315 (trzysta piętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] lipca 2005r. Minister Środowiska na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 125 oraz art. 126 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne / Dz. U. Nr 115, poz. 1229 ze zm. / utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003r. udzielającej Spółce "P." pozwolenia wodnoprawnego na składowanie kruszywa na prawym międzywalu rzeki W. w rejonie km [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy uznał, że pozwolenie wodnoprawne wydane przez Wojewodę [...] nie zawiera wad uzasadniających jego uchylenie. Zgodnie z art. 126 i art. 125 pkt 2 Prawa wodnego wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli naruszałoby ono ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z uwagi na treść art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego W., z dniem 31 grudnia 2003r. stracił moc i brak jest obowiązującego planu, z którym można by sprawdzić zgodność składowania piasku. Składowanie piasku, na które udzielono pozwolenia wodnoprawnego, odbywa się na terenie przystosowanym do tej czynności od wielu lat, nie powoduje zmiany zagospodarowania terenu i na podstawie art. 59 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto organ odwoławczy podniósł, iż istniejące składowisko nie powoduje zmiany naturalnego brzegu wód i niszczenia roślinności nadwodnej, w związku z czym nie narusza ograniczeń obowiązujących w W. Nie stanowi również zagrożenia dla ponadregionalnego korytarza ekologicznego, gdyż jeśli korytarz ten nadal funkcjonuje, to oznacza, że istniejące składowisko piasku nie spowodowało jego przerwania. Tak więc wydane pozwolenie wodnoprawne nie narusza wymagań ochrony środowiska, o których mowa w art. 125 ust. 3 Prawa wodnego. Zarzuty dotyczące braku inwentaryzacji drzew oraz określenia granic składowiska są bezprzedmiotowe w sytuacji istnienia składowiska w niezmienionej formie od wielu lat. Skargę na tę decyzję wniosło Ogólnopolskie T. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji: - naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, gdyż postępowanie odwoławcze nie zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, - naruszenie art. 122 ust. 1 ustawy Prawo wodne, ponieważ w dacie [...] lipca 2005r. nie obowiązywała Decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Nr [...] z dnia [...] lipca 2003r. w sprawie zwolnienia P. z zakazu składowania piasku na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią w omawianym miejscu, - naruszenie art. 132 ust. 2 pkt 7 ustawy prawo wodne, - naruszenie praw strony, gdyż Minister Środowiska nie zawiadomił skarżącego o okoliczności ponownego wszczęcia postępowania odwoławczego, jak również nie wyznaczył terminu na złożenie wniosków i uwag w przedmiotowym postępowaniu. Minister Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest badanie legalności zaskarżonej decyzji tj. ocena czy decyzja ta nie narusza prawa materialnego oraz czy przy jej wydaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję w takim właśnie zakresie Sąd stwierdził, że decyzja ta narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Zgodnie z art. 122 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo wodne pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na wydobywanie piasku oraz jego składowanie na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią, jeżeli wydano decyzje, o których mowa w art. 40 ust. 3 i w art. 82 ust. 3 pkt 1 w/w ustawy. Zgodzić się należy ze stanowiskiem skarżącego, że rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej wydania pozwolenia wodnoprawnego na pobór piasku z dna W. przez Spółkę P. w okolicy [...] km jest zagadnieniem wstępnym dla udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na składowanie wydobytego piasku. Skoro w dacie wydawania przez Ministra Środowiska zaskarżonej decyzji Spółka P. nie dysponowała ostateczną decyzją na pobór piasku z dna rzeki, to była podstawa do zawieszenia postępowania odwoławczego przez organ odwoławczy na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Jeżeli nie utrudni to ochrony przed powodzią, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w drodze decyzji, na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią jakim jest m. in. teren miedzy linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym zwolnić od zakazu składowania piasku zgodnie z art. 82 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo wodne. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2003r. zwolnił Spółkę P. z zakazu składowania piasku na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią, tj. miedzy wałem przeciwpowodziowym, a linia brzegu prawego w rejonie [...] km, z tym zastrzeżeniem, że decyzja ta obowiązywać będzie od dnia uprawomocnienia się decyzji pozwolenia wodnoprawnego Prezydenta W. na wydobywanie piasku z rzeki W. w km [...] i obowiązywać będzie do czasu ważności tego pozwolenia. Prezydent W. decyzją z dnia [...] lutego 2003r. udzielił pozwolenia wodnoprawnego Spółce P. na wydobywanie piasku z rzeki W. w km [...] do km [...]. Decyzja ta została uchylona i nie funkcjonowała w obrocie prawnym w dacie wydawania przez Ministra Środowiska zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Konsekwencją uchylenia decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2003r. jest nieobowiązywanie decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] lipca 2003r. Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 122 ust. 2 pkt 3 ustawy prawo wodne, skoro w dacie jej wydania nie obowiązywała decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] lipca 2003r. w sprawie zwolnienia Spółki P. z zakazu składowania piasku na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią. Zgodnie z art. 131 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo wodne do wniosku o pozwolenie wodnoprawne dołącza się operat wodnoprawny. Z kolei art. 132 w/w ustawy precyzuje co zawiera część opisowa i graficzna operatu wodnoprawnego. Operat wodnoprawny został dołączony do wniosku o pozwolenie wodnoprawne. Art. 132 ust. 2 ustawy Prawo wodne został zmieniony przez art. 142 pkt 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody / Dz. U. Nr 92, poz. 880 / z dniem 1 maja 2004r. przez dodanie pkt 7, zgodnie z którym część opisowa operatu zawiera również informację o formach ochrony przyrody utworzonych lub ustanowionych na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody, występujących w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Jednocześnie art. 162 ustawy o ochronie przyrody stanowi, że ustawa ta wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004r. Jednakże zgodnie z art. 158 do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Tak więc w dacie wydawania zaskarżonej decyzji nie było obowiązku uzupełniania operatu wodnoprawnego o informację wynikającą z pkt 7 ust. 2 art. 132 ustawy Prawo wodne. Zgodnie z art. 10 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są zapewniać stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skoro organ odwoławczy przed wydaniem decyzji z dnia [...] lipca 2005r. nie powiadomił skarżącego o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i w związku z tym możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów tym samym naruszył jego prawa jako strony postępowania administracyjnego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w/w ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło