II SA/Gd 911/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Protokolant Marta Went po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Zarządu Województwa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 października 2004 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta z dnia 31 maja 2004 r., nr [...], 2. określa, że decyzje wymienione w punkcie pierwszym nie mogą być wykonane. Decyzją z dnia 31 maja 2004r. Burmistrz Miasta na podstawie art. 93, 96 ust. 1, 97 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 45, poz. 546), art. 104, 127 i 129 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1998r. w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu (Dz. U. Nr 25, poz. 130) zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonych we W., obręb [...], oznaczonych w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 0,0175 ha, karta mapy [...], nr rej. [...], stanowiąca własność J. i M. I., zapisana w księdze wieczystej kw Nr [...] oraz działka nr [...] o pow. 0,5503 ha, karta mapy [...], nr rej. [...], stanowiąca własność Gminy Miasta, zapisana w księdze wieczystej kw Nr [...], księgi wieczyste prowadzone przez Sąd Rejonowy w W. - Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych w P. W wyniku podziału powstały działki: - [...] o pow. 0,0028 ha - [...] o pow. 0,0147 ha - razem 0,0175 ha - [...] o pow. 0,0109 ha - [...]o pow. 0,0098 ha - [...] o pow. 0,5296 ha - razem 0,5503 ha przedstawione na projekcie podziału wykonanym przez geodetę J. H. nr upr. [...], stanowiącym integralną część decyzji. W uzasadnieniu wskazano, iż podziału przedmiotowych działek dokonuje się z urzędu, ponieważ jest on niezbędny do realizacji celu publicznego, jakim jest uregulowanie przebiegu urządzonej drogi wojewódzkiej oraz wydzielenie dodatkowego wjazdu na ulicę [...]. Organ podkreślił także, że działka nr [...] zajęta pod drogę wojewódzką nr [...] przeszła z dniem 01 stycznia 1999r. z mocy prawa na własność Województwa. Pismem z dnia 17.06.2004r. Zarząd Dróg Wojewódzkich powyższą decyzję przekazał według kompetencji Urzędowi Marszałkowskiemu Województwa. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Zarząd Województwa. W uzasadnieniu odwołujący się zarzucił, iż zatwierdzony projekt podziału działki nr [...] nie uwzględnia faktycznego przebiegu granic drogi wojewódzkiej nr [...]. Część działki nr [...] zajęta jest pod drogę wojewódzką i w tej części powinna zostać wydzielona w celu uregulowania stanu prawnego tej nieruchomości. Ponadto strona wskazała, że Województwo będące stroną postępowania nie brało udziału w przedmiotowym postępowaniu. Odwołujący się zwrócił również uwagę na stwierdzenie organu I instancji dotyczące przejścia na własność Województwa działki nr [...] zajętej pod drogę wojewódzką, które w jego ocenie jest mylne bowiem organem uprawnionym do wydania decyzji w sprawie przejścia na rzecz Województwa nieruchomości zajętej pod drogi w trybie art. 73 ust. l ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną jest Wojewoda. W dalszej części uzasadnienia odwołujący się podkreślił, iż w piśmie z dnia 19.07.2004r. organ wyjaśnił, iż po uzgodnieniach z Zarządem Dróg Wojewódzkich, po przeprowadzeniu w obecności przedstawicieli Zarządu Dróg oględzin ustalono wielkość wydzielonej drogi /nowopowstała działka nr [...]/. Natomiast odnośnie działki nr [...], stanowiącej własność Gminy Miasta W. wydzielono jedynie tę część działki, która stanowić będzie przedmiot sprzedaży, co oznacza, iż opracowany i zatwierdzony projekt podziału w części dotyczącej działki nr [...], nie miał na celu uregulowania jej własności w całości. Decyzją z dnia 19 października 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, iż niniejsze postępowanie podziałowe dotyczy podziału przedmiotowych działek wyłącznie w zakresie objętym wnioskiem J. i M. Izba oraz w zakresie realizacji celu publicznego. Jednocześnie Kolegium podkreśliło, iż w czasie toczącego się postępowania podziałowego, zostało wszczęte postępowanie dotyczące lokalizacji zjazdu z drogi wojewódzkiej na teren działki nr [...], w związku z pismem J. i M. I. Zarząd Dróg Wojewódzkich w piśmie z dnia 18.12.2993r. wyjaśnił, iż istnieje możliwość wykonania zjazdu z drogi wojewódzkiej na teren działki nr [...], wskazując wnioskodawcom procedurę uzyskania stosownej decyzji. Jednocześnie poinformował wnioskodawców o tym, że cześć działki nr [...] zajęta pod drogę wojewódzką nr [...] przeszła na własność Województwa, tym samym właściciel nieruchomości może złożyć wniosek o odszkodowanie do Starostwa Powiatowego. Następnie decyzją Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich, działającego z upoważnienia Zarządu Województwa z dnia 05.05.2004r. udzielone zostało zezwolenie na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej nr [...] na teren działki nr [...] W ocenie Kolegium organ I instancji pozytywnie zaopiniował proponowany podział, a następnie po dokonaniu oceny projektu podziału przedmiotowych działek, zaskarżoną decyzją zatwierdził projekt podziału działek nr [...] i [...] wskazany w tej decyzji - art. 96 ust. l ustawy. Zdaniem organu decyzja ta stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej oraz w katastrze nieruchomości - art. 96 ust. 4 ustawy. Organ wskazał również, iż zarzuty podniesione w odwołaniu nie mogą mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. Skoro przedmiotem niniejszego postępowania była wyłącznie wnioskowana przez właścicieli sprawa podziału części działki nr [...] oraz działki nr [...], za bezzasadny należy uznać zarzut, iż niniejszy podział nie uwzględnia faktycznego przebiegu granic drogi wojewódzkiej. W ocenie organu nie można uwzględnić również zarzutu, iż Województwo nie brało udziału w postępowaniu, bowiem zaskarżoną decyzję otrzymał Zarząd Dróg Wojewódzkich, działający w imieniu Zarządu Województwa, a przedmiotowe postępowanie dotyczyło wyłącznie kwestii podziałowych, a nie własnościowych. Skargę na powyższą decyzję wniósł Zarząd Województwa, zarzucając jej rażące naruszenie prawa, w szczególności art. 73 ustawy z dnia 13.10.1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, iż w jego ocenie organ I instancji nie miał podstaw prawnych odnośnie działki [...], zajętej pod drogę wojewódzką do wydania decyzji podziałowej - art.73 ust.3a wyżej ; wskazanej ustawy. Ponadto skarżący zarzucił organowi, iż podział działki nr [...] nie uwzględnia faktycznego przebiegu granic drogi wojewódzkiej nr [...]. Część działki nr [...] zajęta jest pod drogę wojewódzką i w tej części powinna zostać wydzielona w celu uregulowania stanu prawnego tej nieruchomości i przekazania prawa własności wydzielonej części na rzecz Województwa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja narusza prawo. Trafne jest stanowisko prezentowane w skardze, że decyzja w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości w oparciu o przepisy ustawy z dnia 25 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomości wydana została z naruszeniem art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998r. –Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872). Powołany tu przepis w ust. 1 stanowi, że nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Wydanie deklaratoryjnej decyzji stwierdzającej nabycie własności nieruchomości z mocy prawa należy do wyłącznej kompetencji Wojewody (art. 73 ust. 3 w/w ustawy. W sprawie jednym z zarzutów jest brak uregulowania stanu prawnego nieruchomości i występującej konieczności określenia granic nieruchomości, które przeszły na własność Skarbu Państwa co stosownie do art. 73 ust. 3a czyniło niedopuszczalne wydanie decyzji o podziale nieruchomości. Postępowanie w trybie art. 73 ust. 3 i 3a ustawy powinno poprzedzać postępowanie z wniosku o podział. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien dokonać oceny zasadności podnoszonych w odwołaniu i w skardze zarzutów i rozważyć czy nie zachodzą przesłanki zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt. 4 kpa. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.